ວກ. - ຕະຫຼອດໄລຍະເວລາເກືອບ 40 ປີແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່, ການພົວພັນຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຫວຽດນາມ ປະສົບຄວາມສຳເລັດອັນໃຫຍ່ຫຼວງ, ປະກອບສ່ວນຊ່ວຍໃຫ້ປະເທດມີຄວາມໝັ້ນຄົງເຂັ້ມແຂງ, ທ່າແຮງ, ສະຖານະ ແລະກຽດສັກສີໃນເວທີສາກົນໃນປະຈຸບັນ. ເພື່ອກ້າວຢ່າງໝັ້ນຄົງສູ່ຍຸກສະໄໝແຫ່ງການພັດທະນາປະເທດ, ການພົວພັນຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຫວຽດນາມ ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຮັບການພັດທະນາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ບົນພື້ນຖານຂອງກົດເກນແຫ່ງການເຄື່ອນໄຫວແລະການພັດທະນາທົ່ວໄປ ຂອງທຳມະຊາດ, ສັງຄົມ ແລະ ຄວາມຄິດ.

ການພົວພັນຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຫວຽດນາມ
ຈາກທັດສະນະວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດ ແລະວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກ ຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ  

ພື້ນຖານທິດສະດີວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດ ແລະວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກ ຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ ຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດລະບຸເຖິງກົດເກນພາວະວິໄສ ຂອງການພັດທະນາທາງປະຫວັດສາດ ແລະການເຄື່ອນໄຫວແບບວິພາກວິທີ ຂອງສິ່ງການແລະປະກົດການຕ່າງໆ ໃນການພົວພັນສາກົນ, ຊ່ວຍກຳນົດຮູບແບບການພົວພັນຕ່າງປະເທດ ແລະການຮ່ວມມືສາກົນຂອງຫວຽດນາມ ໃນສະພາບການໂລກ ແລະພາກພື້ນ ທີ່ມີການປ່ຽນແປງຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ.

ຕາມທັດສະນະຂອງລັດທິວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດ, ການພັດທະນາຂອງສັງຄົມມະນຸດຖືກກຳນົດໂດຍສະພາບເສດຖະກິດແລະສັງຄົມ, ເຊິ່ງການພັດທະນາຂອງກຳລັງການຜະລິດມີບົດບາດສຳຄັນ⁽¹⁾. ຈາກປະເທດກະສິກຳທີ່ລ້າຫຼັງ ແລະປະສົບກັບຜົນກະທົບອັນຮ້າຍແຮງຂອງສົງຄາມ, ຫວຽດນາມໄດ້ກ້າວຂຶ້ນມາກາຍເປັນໜຶ່ງໃນປະເທດທີ່ມີເສດຖະກິດເຕີບໂຕໄວທີ່ສຸດໃນພາກພື້ນ ດ້ວຍການປ່ຽນແປງໃໝ່ ແລະການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດສາກົນ. ທິດສະດີວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ໃນແຕ່ລະຂັ້ນຕອນຂອງການພັດທະນາ, ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງເລືອກແນວທາງການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນທີ່ເໝາະສົມກັບຄວາມຕ້ອງການພາວະວິໄສ ຂອງຂະບວນການພັດທະນາເສດຖະກິດແລະສັງຄົມ. ການພັດທະນາສາຍພົວພັນສອງຝ່າຍ, ການລົງນາມໃນສັນຍາການຄ້າເສລີສອງຝ່າຍແລະຫຼາຍຝ່າຍ (FTA), ການເປັນສະມາຊິກໃນສະມາຄົມປະຊາຊາດອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້ (ອາຊຽນ), ອົງການການຄ້າໂລກ (WTO) ແລະການເຂົ້າຮ່ວມໃນເວທີປາໄສສາກົນ ເຊັ່ນ: ເວທີປາໄສການຮ່ວມມືເສດຖະກິດອາຊີປາຊີຟິກ (APEC), ເວທີປາໄສການຮ່ວມມືອາຊີ-ເອີຣົບ (ASEM)... ເປັນຫຼັກຖານຂອງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງຕັ້ງໜ້າແລະກວ້າງຂວາງ ຂອງຫວຽດນາມ ໂດຍມີຈຸດປະສົງເພື່ອໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກສະພາບເສດຖະກິດພາກພື້ນແລະສາກົນ ໃນການພັດທະນາກຳລັງການຜະລິດພາຍໃນປະເທດ. 

ມູນຫຼັກສອງປະການຂອງວິພາກວິທີວັດຖຸນິຍົມ ຄື ມູນຫຼັກ​ການ​ເຊື່ອມ​ຕໍ່​ກັນ​ທົ່ວ​ໄປ​ ແລະ ມູນຫຼັກການພັດທະນາ. ບັນດາສິ່ງການ, ປະກົດການ ແລະ ຂະບວນການທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ດຳລົງຢູ່ໂດຍອິດສະລະ ແຕ່ກໍ່ຄວບຄຸມ ກະທົບເຊິ່ງກັນແລະກັນ ແລະ ປ່ຽນແປງເຊິ່ງກັນແລະກັນ. ໃນສະພາບການຂອງໂລກາພິວັດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ການເຊື່ອມຕໍ່ແລະການປະຕິສຳພັນລະຫວ່າງປະເທດຕ່າງໆ ເພີ່ມຫຼາຍຂຶ້ນ, ແລະຄວາມຂັດແຍ້ງທາງຜົນປະໂຫຍດລະຫວ່າງປະເທດຕ່າງໆ, ລະຫວ່າງປະເທດໃຫຍ່ແລະປະເທດນ້ອຍ ເປັນສິ່ງທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້. ສຳລັບຫວຽດນາມ, ບັນຫາສຳຄັນແມ່ນການປົກປ້ອງອະທິປະໄຕ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ-ປະເທດຊາດ ຕໍ່ກັບສິ່ງທ້າທາຍທີ່ເກີດຈາກການແຂ່ງຂັນຂອງບັນດາປະເທດມະຫາອຳນາດ ແລະການປ່ຽນແປງທີ່ບໍ່ສາມາດຄາດເດົາໄດ້ ໃນໂລກ ແລະພາກພື້ນ. ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ຕາມມູນຫຼັກການຂອງລັດທິວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກ, ຄວາມຂັດແຍ້ງມີຢູ່ຢ່າງພາວະວິໄສ ແລະ ເປັນແຮງຂັບເຄື່ອນທີ່ຊຸກຍູ້ການເຄື່ອນໄຫວ ແລະການພັດທະນາ. ການໝູນໃຊ້ມູນຫຼັກນີ້ຢ່າງຄ່ອງແຄ່ວເພື່ອຮັກສາຄວາມສົມດຸນຍຸດທະສາດ ແລະ ຮັບປະກັນຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ-ປະເທດຊາດ ໃນການພົວພັນກັບບັນດາປະເທດອື່ນໆ ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດ.

ຕາມລັດທິວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກ, ການເຄື່ອນໄຫວນັ້ນແມ່ນຄຸນສົມບັດທີ່ມີຢູ່ໃນຕົວຂອງວັດຖຸ; ບໍ່ມີບ່ອນໃດທີ່ວັດຖຸຈະດຳລົງຢູ່ໄດ້ຫາກປາສະຈາກການເຄື່ອນໄຫວ. ໂລກແຫ່ງວັດຖຸນັ້ນຢູ່ໃນສະພາບຂອງການເຄື່ອນໄຫວຢູ່ສະເໝີ, ມີປະຕິສຳພັນແລະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ກັນແລະກັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ອິດທິພົນແລະປະຕິສຳພັນເຊິ່ງກັນແລະກັນນີ້ເອງທີ່ກໍ່ໃຫ້ເກີດການປ່ຽນແປງໂດຍທົ່ວໄປ. ການປ່ຽນແປງນີ້ແມ່ນການເຄື່ອນໄຫວ. ໃນຂະບວນການກຳນົດນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ, ຫວຽດນາມຍຶດໝັ້ນໃນຫຼັກການປົກປ້ອງເອກະລາດ, ອະທິປະໄຕ, ເອກະພາບ ແລະ ຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນຂອງປະເທດມາໂດຍຕະຫຼອດ. ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ໃນສະພາບການຂອງໂລກທີ່ປ່ຽນແປງຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ, ຫວຽດນາມກໍ່ໄດ້ປັບປ່ຽນວິທີການ ແລະຍຸດທະສາດທາງການທູດຢ່າງຍືດຫຍຸ່ນ ເພື່ອໃຫ້ເໝາະສົມກັບສະຖານະການໃໝ່.

ໃນລະຫວ່າງຊ່ວງຊີວິດຂອງປະທານໂຮ່ຈີມິນ, ທ່ານໄດ້ໃຫ້ສຳພາດກັບສື່ຕ່າງປະເທດ ແລະນັກວິຊາການທົ່ວໂລກຫຼາຍຄັ້ງ, ແລະຂຽນຈົດໝາຍເຖິງສະຫະປະຊາຊາດ, ລັດຖະບານ ແລະຜູ້ນຳປະເທດຕ່າງໆ ທົ່ວໂລກ... ໃນໄລຍະຕົ້ນຂອງກິດຈະການປ່ຽນແປງໃໝ່, ຫວຽດນາມໄດ້ສຸມໃສ່ການປັບຄວາມສຳພັນກັບບັນດາປະເທດມະຫາອຳນາດໃຫ້ເປັນປົກກະຕິ ແລະການເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບພາກພື້ນອາຊີຕາເວັນອອກສຽງໃຕ້. ປະຈຸບັນ, ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຂອງຫວຽດນາມໄດ້ຂະຫຍາຍໄປທົ່ວໂລກ, ບໍ່ພຽງແຕ່ສຸມໃສ່ການຮ່ວມມືດ້ານເສດຖະກິດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເຂົ້າໄປມີສ່ວນຮ່ວມໃນບັນຫາທົ່ວໂລກເຊັ່ນ: ການປ່ຽນແປງສະພາບດິນຟ້າອາກາດ, ການພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງສາກົນ. ສິ່ງນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການປ່ຽນແປງແບບສັດຈະວິພາກໃນນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຫວຽດນາມ ເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງຍຸກສະໄໝ.

ນອກຈາກນີ້, ການພັດທະນາແມ່ນຂະບວນການປະຕິເສດແບບສັດຈະວິພາກ, ເຊິ່ງສິ່ງເກົ່າຖືກປະຕິເສດໂດຍສິ່ງໃໝ່, ແຕ່ສິ່ງໃໝ່ຍັງຄົງສືບທອດ ແລະພັດທະນາອົງປະກອບທີ່ກ້າວໜ້າຂອງສິ່ງເກົ່າ. ໃນລະຫວ່າງຂະບວນການພັດທະນາ, ຫວຽດນາມໄດ້ປັບນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ເພື່ອປັບຕົວເຂົ້າກັບການປ່ຽນແປງຂອງສະຖານະການໂລກໄດ້ຢ່າງຍືດຫຍຸ່ນ. ກ່ອນໜ້ານີ້, ການໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບການສ້າງສາຍພົວພັນທີ່ໃກ້ຊິດກັບກຸ່ມສັງຄົມນິຍົມ ແມ່ນທາງເລືອກທີ່ສະທ້ອນລັກສະນະຂອງສະພາບການທາງປະຫວັດສາດ. ຫຼັງຈາກສິ້ນສຸດສົງຄາມເຢັນ, ຫວຽດນາມໄດ້ປ່ຽນໄປໃຊ້ນະໂຍບາຍການພົວພັນຕ່າງປະເທດທີ່ “ຫຼາກຫຼາຍແລະຫຼາຍຝ່າຍ” ໂດຍປະຕິບັດນະໂຍບາຍການປ້ອງກັນປະເທດ “ສີ່ຂໍ້ຫ້າມ” ຢ່າງສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ”⁽²⁾. ການຫັນປ່ຽນນີ້ແມ່ນຜົນມາຈາກກົດເກນແຫ່ງການປະຕິເສດຂອງການປະຕິເສດ, ແຕ່ຫວຽດນາມຍັງຄົງຍຶດໝັ້ນໃນຫຼັກການຄວາມເປັນເອກະລາດ ແລະເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ເຊິ່ງເປັນອົງປະກອບຫຼັກຕະຫຼອດນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນໄລຍະເວລາປະຫວັດສາດຕ່າງໆ.

ຕາມທັດສະນະຂອງລັດທິວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກ, ການພັດທະນາຂອງປະຫວັດສາດສັງຄົມບໍ່ໄດ້ຖືກກຳນົດໂດຍປັດໄຈທີ່ມີລັກສະນະກົດເກນພຽງຢ່າງດຽວ, ແຕ່ຍັງໄດ້ຮັບອິດທິພົນຈາກປັດໄຈສຸ່ມອີກດ້ວຍ. ການເຂົ້າຮ່ວມແລະການສົ່ງເສີມການພົວພັນສາກົນຂອງຫວຽດນາມ ເປັນທັງຜົນສືບເນື່ອງຕາມທຳມະຊາດຂອງການພັດທະນາເສດຖະກິດໃນໄລຍະການປ່ຽນແປງໃໝ່ ແລະເປັນໂອກາດທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກການປ່ຽນແປງໃນສະຖານະການສາກົນ. ການລົງນາມໃນສັນຍາຄູ່ຮ່ວມມືທີ່ຮອບດ້ານ ແລະກ້າວໜ້າຂ້າມປາຊີຟິກ(CPTPP) ແລະສັນຍາການຄ້າເສລີລະຫວ່າງສະຫະພາບເອີຣົບແລະຫວຽດນາມ (EVFTA) ເປັນໂອກາດທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກສະພາວະສາກົນທີ່ປ່ຽນແປງໄປ ແລະຍັງເປັນຜົນຕາມທຳມະຊາດຂອງການປ່ຽນແປງໃໝ່ເສດຖະກິດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ຂອງຫວຽດນາມ. ການປະສົມປະສານລະຫວ່າງປັດໄຈທີ່ມີລັກສະນະກົດເກນ ແລະ “ໂອກາດ” ໃນນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ຊ່ວຍໃຫ້ຫວຽດນາມຄວ້າເອົາໂອກາດໃໝ່ໆ ແລະກ້າວໜ້າຢ່າງໝັ້ນຄົງ ບົນເສັ້ນທາງການພັດທະນາຂອງຕົນ.

ສາມາດຢືນຢັນໄດ້ວ່າ ບັນດາມູນຫຼັກຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນໄດ້ຮັບການທົດສອບໃນທາງປະຕິບັດ, ເອົາຊະນະເຫດການທາງປະຫວັດສາດ ແລະຍັງຄົງສອດຄ່ອງກັບຄວາມກ້າວໜ້າທາງວິທະຍາສາດ. ພາຍໃຕ້ແສງສະຫວ່າງຂອງລັດທິວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດ ແລະລັດທິວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກ, ການເຄື່ອນໄຫວພົວພັນຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຫວຽດນາມ ໃນໄລຍະການປ່ຽນແປງໃໝ່ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງການໝູນໃຊ້ມູນຫຼັກຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນຢ່າງປະດິດສ້າງ ແລະຍືດຫຍຸ່ນ. ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຫວຽດນາມ ບໍ່ໄດ້ອີງໃສ່ເງື່ອນໄຂທາງເສດຖະກິດແລະສັງຄົມຂອງປະເທດພຽງຢ່າງດຽວ, ແຕ່ຍັງດຳເນີນການບົນພື້ນຖານຂອງການສອດຄ່ອງກັບກົດເກນພາວະວິໄສແຫ່ງການພັດທະນາປະຫວັດສາດ ແລະຂະບວນການເຄື່ອນໄຫວສັດຈະວິພາກຂອງສິ່ງການ ແລະປະກົດການ ໃນການພົວພັນສາກົນ, ສ້າງພື້ນຖານສຳລັບການຮັບມືກັບບັນຫາທີ່ຍັງຄົງມີຢູ່ໃນການພົວພັນສາກົນຢ່າງຍືດຫຍຸ່ນ ໂດຍຫັນປ່ຽນຄວາມທ້າທາຍໃຫ້ເປັນໂອກາດໃນການພັດທະນາ. ໃນສະພາບການປະຈຸບັນ, ການຮັກສາສະຖຽນລະພາບ ແລະຄວາມຍືດຫຍຸ່ນໃນນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ຈະສືບຕໍ່ສ້າງໂອກາດໃຫ້ຫວຽດນາມກ້າວຂຶ້ນສູ່ເວທີສາກົນ ຢ່າງແຂງແຮງຍິ່ງຂຶ້ນ. 

ຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການໃໝ່ ແລະວິໄສທັດໃໝ່ໄດ້ຖືກກຳນົດຂຶ້ນ ສຳລັບການເຄື່ອນໄຫວ
ພົວພັນຕ່າງປະເທດແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຫວຽດນາມ ໃນຍຸກແຫ່ງການກ້າວໜ້າພັດທະນາ.

ເມື່ອວັນທີ 23 ກັນຍາ 2024, ໃນຄຳປາໄສທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລໂຄລໍາເບຍ (ສະຫະລັດອາເມລິກາ), ທ່ານເລຂາທິການໃຫຍ່ ໂຕເລິມ ໄດ້ຢືນຢັນວ່າ: “ຫຼັງຈາກເກືອບ 80 ປີແຫ່ງການສ້າງຊາດ ແລະເກືອບ 40 ປີແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່, ພາຍໃຕ້ການນຳພາຢ່າງຮອບດ້ານຂອງພັກກອມມູນິດ, ຫວຽດນາມກຳລັງຢືນຢູ່ຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທາງປະຫວັດສາດໃໝ່, ຍຸກໃໝ່ - ຍຸກແຫ່ງການບືນຕົວຂຶ້ນຂອງຊາດຫວຽດນາມ”⁽³⁾. ການປະກາດໃຊ້ມະຕິເລກທີ 59-NQ/TW, ລົງວັນທີ 24 ມັງກອນ 2025, ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງ “ວ່າດ້ວຍການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນສະຖານະການໃໝ່” ຖືເປັນຈຸດປ່ຽນທາງປະຫວັດສາດໃນຂະບວນການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງປະເທດ.

ໃນສະພາບການນີ້, ການກຳນົດວິໄສທັດດ້ານນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍທີ່ໄດ້ຕັ້ງໄວ້ ແລະປະກອບສ່ວນເສີມຂະຫຍາຍຜົນສຳເລັດທີ່ໄດ້ມາຈາກການປ່ຽນແປງໃໝ່ເກືອບ 40 ປີ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຄ່ອຍໆ ບັນລຸຄວາມໃຝ່ຝັນຂອງຊາດຫວຽດນາມໃນທົດສະວັດຕໍ່ໆ ໄປ. ເພື່ອໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍນີ້, ວິໄສທັດດ້ານການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ຈະຕ້ອງເລີ່ມຕົ້ນຈາກແລະຕັ້ງຢູ່ບົນພື້ນຖານຂອງວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດ ແລະວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ, ໂດຍສອດຄ່ອງກັບບັນດາກົດເກນພາວະວິໄສແຫ່ງການພັດທະນາທາງປະຫວັດສາດ ແລະການເຄື່ອນໄຫວວິພາກວິຈານຂອງສິ່ງການ ແລະປະກົດການໃນການພົວພັນສາກົນ ແລະຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການສະເພາະທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນສະພາບການໃໝ່. ໂດຍສະເພາະແມ່ນ:

ທີໜຶ່ງ, ຈຳເປັນຕ້ອງມີວິໄສທັດຍຸດທະສາດໄລຍະຍາວ ແລະສອດຄ່ອງກັບເງື່ອນໄຂຕົວຈິງ. ວິໄສທັດຍຸດທະສາດນີ້ຕັ້ງຢູ່ບົນພື້ນຖານການພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງ, ຮັບປະກັນການປ້ອງກັນປະເທດແລະຄວາມໝັ້ນຄົງທີ່ໜັກແໜ້ນ ແລະສົ່ງເສີມຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ-ປະເທດຊາດ ໃນສະພາບແວດລ້ອມສາກົນ. ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງກຳນົດເປົ້າໝາຍການພັດທະນາໃຫ້ຈະແຈ້ງ ເພື່ອຄ່ອຍໆ ບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາຂອງຊາດຫວຽດນາມໃນອີກຫຼາຍທົດສະວັດຂ້າງໜ້າ, ພ້ອມທັງຮັບປະກັນນະໂຍບາຍໄລຍະສັ້ນ ແລະໄລຍະກາງສອດຄ່ອງກັບເປົ້າໝາຍໄລຍະຍາວ. ໂດຍສະເພາະ, ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງມີ: 1- ການເປັນເຈົ້າຕົນເອງທາງດ້ານເສດຖະກິດ ແລະການປ່ຽນແປງໃໝ່ປະດິດສ້າງ, ຊຶ່ງໝາຍເຖິງການພັດທະນາກຳລັງການຜະລິດຢ່າງແຂງແຮງ ແລະສົ່ງເສີມຄວາມສາມາດໃນການເປັນເຈົ້າຕົນເອງທາງດ້ານເຕັກໂນໂລຊີ, ຫຼຸດຜ່ອນການເພິ່ງພາອາໄສບັນດາປະເທດໃຫຍ່ໃນຂົງເຂດສຳຄັນ; 2- ຢືນຢັນວ່າສັນຕິພາບ ແລະສະຖຽນລະພາບໃນພາກພື້ນແມ່ນເງື່ອນໄຂເບື້ອງຕົ້ນສຳລັບການຮັກສາສະຖານະຂອງຊາດ ແລະຮັບປະກັນການພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງສຳລັບປະເທດແລະພາກພື້ນ; 3. ປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃນການແກ້ໄຂບັນຫາພາກພື້ນ ແລະທົ່ວໂລກ, ເຊັ່ນ ການປ່ຽນແປງສະພາບດິນຟ້າອາກາດ, ຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານສະບຽງອາຫານ, ຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານພະລັງງານ, ວິກິດການສຸຂະພາບ, ໂລກລະບາດ, ແລະອື່ນໆ.

ທີສອງ, ການຜັນຂະຫຍາຍນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງຍືດຫຍຸ່ນ, ໄຫວພິບ ແລະມີປະສິດທິພາບ. ຫວຽດນາມເປັນເຈົ້າການໃນການສ້າງແລະປັບປຸງສາຍພົວພັນຮ່ວມມືກັບບັນດາປະເທດ ແລະອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ບົນຫຼັກການຂອງຄວາມເປັນເອກະລາດ, ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ບໍ່ຕ້ອງເພິ່ງພາປະເທດ ຫຼືພັນທະມິດໃດໆ. ສິ່ງນີ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການປັບປ່ຽນນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຢ່າງຍືດຫຍຸ່ນ, ປັບຕົວໃຫ້ເຂົ້າກັບສະພາບການສາກົນ ແລະການປ່ຽນແປງໃນດຸນອຳນາດໂລກຢ່າງທັນການ. ໂດຍສະເພາະ, ການຂະຫຍາຍການຮ່ວມມືຜ່ານການສ້າງ ແລະຮັກສາສາຍພົວພັນກັບປະເທດມະຫາອຳນາດ ແລະປະເທດກຳລັງພັດທະນາ, ໂດຍອີງໃສ່ຜົນປະໂຫຍດຍຸດທະສາດຮ່ວມກັນໃນດ້ານຄວາມໝັ້ນຄົງ, ເສດຖະກິດແລະສິ່ງແວດລ້ອມ ເປັນສິ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດ. ດັ່ງນັ້ນ, ການເຊັນສັນຍາການຄ້າເສລີ ແລະການຮ່ວມມືໃນການແລກປ່ຽນຜົນສຳເລັດທາງວິທະຍາສາດ ແລະເຕັກໂນໂລຊີໃນຂົງເຂດຕ່າງໆ ຈຶ່ງເປັນກິດຈະກຳທີ່ເປັນຮູບປະທຳໃນການກະຈາຍຄວາມສຳພັນຄວາມຮ່ວມມື. ນອກຈາກນັ້ນ, ການສົ່ງເສີມການເຈລະຈາແລະການເຜີຍແຜ່ອຳນາດນຸ່ມນວນ, ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນຜ່ານບົດບາດໃນຖານະຂົວຕໍ່ໃນການແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ຄ້າງຄາຢູ່ໃນການພົວພັນສາກົນ; ການເຂົ້າຮ່ວມແລະມີບົດບາດນຳໜ້າໃນກົນໄກ/ອົງການຈັດຕັ້ງຫຼາຍຝ່າຍ, ເຊັ່ນ: ອາຊຽນ, ກຸ່ມ G-20⁽⁴⁾ ຫຼືເອເປກ. ນອກຈາກນັ້ນ, ການປັບຕົວເຂົ້າກັບການປ່ຽນແປງໃນການພົວພັນສາກົນ, ການເຂົ້າໃຈທ່າອ່ຽງທາງພູມິສາດການເມືອງລະດັບໂລກ, ເຊັ່ນ: ການເກີດຂຶ້ນຂອງປະເທດມະຫາອຳນາດໃໝ່, ການແຂ່ງຂັນລະຫວ່າງປະເທດໃຫຍ່ ແລະການປ່ຽນແປງຂອງລະບົບການຄ້າໂລກ ເພື່ອປັບນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດໃຫ້ວ່ອງໄວແລະເໝາະສົມ.

ທີສາມ, ຮັບປະກັນການປ້ອງກັນຊາດ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງປະເທດ ແລະ ສະຖຽນລະພາບໃນພາກພື້ນ. ໃນໄລຍະທີ່ຈະມາເຖິງ, ສະຖານະການໂລກຄາດວ່າຈະມີຄວາມສັບສົນ ແລະຄາດເດົາບໍ່ໄດ້ຫຼາຍຂຶ້ນ ເຊິ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຫວຽດນາມຕ້ອງພະຍາຍາມຫຼາຍທີ່ສຸດ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງແລະການປ້ອງກັນປະເທດ. ການຮັບປະກັນການປ້ອງກັນຊາດແລະຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງປະເທດ ຈຳເປັນຕ້ອງໃຊ້ມີວິທີການທີ່ສົມບູນແບບ, ໂດຍປະສົມປະສານອົງປະກອບທາງທະຫານ ເຂົ້າກັບບັນຫາດ້ານຄວາມໝັ້ນຄົງທີ່ບໍ່ແມ່ນແບບດັ້ງເດີມເຊັ່ນ: ຄວາມໝັ້ນຄົງທາງໄຊເບີ, ຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານພະລັງງານ ແລະການຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງສະພາບດິນຟ້າອາກາດ. ຕາມນັ້ນ, ສ້າງພື້ນຖານການປ້ອງກັນປະເທດທີ່ເຂັ້ມແຂງ, ຍຸດທະສາດການປ້ອງກັນປະເທດທີ່ເພິ່ງຕົນເອງ, ຮັບປະກັນການປົກປ້ອງເອກະລາດ, ອະທິປະໄຕ, ເອກະພາບ ແລະຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນ ໃນສະຖານະການໃໝ່; ພ້ອມທັງສົ່ງເສີມການຮ່ວມມືດ້ານຄວາມໝັ້ນຄົງໃນພາກພື້ນ ໂດຍມຸ່ງເນັ້ນທີ່ປະເທດເພື່ອນບ້ານ ແລະອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນ ເພື່ອປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການສ້າງສັນຕິພາບ ແລະແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ຄ້າງຄາຢູ່ໃນພາກພື້ນ ແລະນຳມາເຊິ່ງຜົນປະໂຫຍດແກ່ທຸກຝ່າຍ.

ທີສີ່, ການສົ່ງເສີມການພັດທະນາເສດຖະກິດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ. ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງມຸ່ງສູ່ບົດບາດສຳຄັນໃນການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດພາກພື້ນ ແລະ ທົ່ວໂລກ, ໂດຍສ້າງເສດຖະກິດທີ່ຂະຫຍັນຂັນເຄື່ອນ, ເປີດກວ້າງ ແລະມີຄວາມສາມາດໃນການແຂ່ງຂັນສູງ. ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍນີ້, ຈຳເປັນຕ້ອງ: 1- ເຂົ້າຮ່ວມແລະຮັບປະກັນການມີໜ້າຂອງຫວຽດນາມໃນລະບົບຕ່ອງໂສ້ການສະໜອງລະດັບໂລກ ໂດຍສົ່ງເສີມການສົ່ງອອກເຕັກໂນໂລຢີ, ຜະລິດຕະພັນ ແລະບໍລິການທີ່ມີມູນຄ່າສູງ; 2- ປ່ຽນແປງໃໝ່ປະດິດສ້າງ ແລະພັດທະນາເຕັກໂນໂລຢີ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຕ້ອງການຮີບດ່ວນ, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການລົງທຶນຢ່າງຫຼາຍໃນຂົງເຂດເຕັກໂນໂລຢີສູງ, ການຄົ້ນຄວ້າແລະພັດທະນາ (R&D) ແລະການນຳໃຊ້ເຕັກໂນໂລຢີທີ່ກ້າວໜ້າ ເພື່ອເພີ່ມຄວາມສາມາດໃນການແຂ່ງຂັນລະດັບໂລກ ແລະປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດຢ່າງຍືນຍົງ; 3- ເຂົ້າຮ່ວມໃນການຮ່ວມມືການຄ້າຫຼາຍດ້ານ ຜ່ານສັນຍາການຄ້າເສລີ ກັບປະເທດແລະພາກພື້ນຕ່າງໆ, ພ້ອມທັງຮັກສາຄວາມຍືດຫຍຸ່ນໃນການປັບນະໂຍບາຍເສດຖະກິດຕ່າງປະເທດ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບການປ່ຽນແປງຂອງໂລກ.

ທີຫ້າ, ມີຄສາມສາມາດໃນການປຸກຕື່ນແລະໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກອຳນາດນຸ່ມນວນ (soft power). ສິ່ງນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຍົກສູງສະຖານະຂອງປະເທດເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຊ່ວຍໃຫ້ຫວຽດນາມໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈຈາກປະຊາຄົມສາກົນຫຼາຍຂຶ້ນ ດັ່ງນັ້ນ, ຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງສ້າງພາບພົດຂອງປະເທດທີ່ເປັນມິດ, ເປີດກວ້າງແລະສ້າງສັນ ຜ່ານກິດຈະກໍາທາງວັດທະນະທໍາ, ກິລາ ແລະການທ່ອງທ່ຽວ; ແລະສົ່ງເສີມການແລກປ່ຽນທາງການສຶກສາ ແລະການຮ່ວມມືທາງວິທະຍາສາດໃນລະດັບສາກົນ.

ທີຫົກ, ຮ່ວມມືກັນເພື່ອຮັບມືກັບຄວາມທ້າທາຍລະດັບພາກພື້ນ ແລະລະດັບໂລກ. ໃນຍຸກແຫ່ງການພັດທະນາໃໝ່ນີ້, ເປົ້າໝາຍດັ່ງກ່າວຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຫວຽດນາມມີທ່າແຮງພຽງພໍທີ່ຈະປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ໃນການແກ້ໄຂບັນຫາລະດັບໂລກ (ເຊັ່ນ: ການຮັບມືການປ່ຽນແປງສະພາບດິນຟ້າອາກາດ, ໂລກລະບາດ, ຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງດ້ານສະບຽງອາຫານ  ແລະອື່ນໆ) ໂດຍຜ່ານການເຂົ້າຮ່ວມ ແລະນຳພາຂໍ້ລິເລີ່ມດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມໃນພາກພື້ນແລະທົ່ວໂລກ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຫຼຸດຜ່ອນການປ່ອຍອາຍພິດເຮືອນແກ້ວ ແລະສົ່ງເສີມພະລັງງານໝູນວຽນ. ນອກຈາກນີ້, ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືສາກົນດ້ານສາທາລະນະສຸກ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງທີ່ບໍ່ແມ່ນແບບດັ້ງເດີມ, ຮັບປະກັນຄວາມສາມາດໃນການຮັບມືກັບເມື່ອເກີດໂລກລະບາດ ແລະຄວາມທ້າທາຍດ້ານຄວາມໝັ້ນຄົງທີ່ບໍ່ແມ່ນແບບດັ້ງເດີມອື່ນໆ.

ໃນຍຸກແຫ່ງການບືນຕົວຂຶ້ນຂອງຊາດນີ້, ວິໄສທັດຂອງຫວຽດນາມຕ້ອງສຸມໃສ່ການສ້າງພື້ນຖານໃຫ້ແກ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດຢ່າງຍືນຍົງ, ການມີບົດບາດຕັ້ງໜ້າໃນບັນດາບັນຫາລະດັບໂລກ ແລະການຮັກສາສະຖານະທີ່ເປັນເອກະລາດໃນການພົວພັນສາກົນ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ຫວຽດນາມຕ້ອງການນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດແລະແລະເຊື່ອມໂຍງສາກົນແບບຫຼາຍຝ່າຍແລະຍືດຫຍຸ່ນ ທີ່ອີງໃສ່ຫຼັກການຂອງການຮ່ວມມື, ສັນຕິພາບ ແລະ ການພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງ.

ການໝູນໃຊ້ທິດສະດີວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດ ແລະວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ
ເຂົ້າໃນການກຳນົດນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຂອງຫວຽດນາມໃນຍຸກແຫ່ງການກ້າວໜ້າພັດທະນາ.

ຈາກທັດສະນະການໝູນໃຊ້ທິດສະດີວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດ ແລະວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກ ເຂົ້າໃນການກຳນົດນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຫວຽດນາມ ໃນຍຸກແຫ່ງການບືນຕົວຂຶ້ນຂອງຊາດ, ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາບັນຫາຕໍ່ໄປນີ້:

ທີໜຶ່ງ, ຈຳເປັນຕ້ອງຊຸກຍູ້ການພັດທະນາກຳລັງການຜະລິດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃຫ້ເລິກເຊິ່ງກວ່າເກົ່າ. ຈາກທັດສະນະວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດ, ການພັດທະນາກຳລັງການຜະລິດສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການພັດທະນາສັງຄົມ. ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຫວຽດນາມຄວນໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບການສ້າງສະພາບແວດລ້ອມທີ່ເອື້ອອຳນວຍຕໍ່ການພັດທະນາດ້ານນີ້. ການຂະຫຍາຍການພົວພັນສາກົນ ແລະ ການເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືດ້ານເສດຖະກິດ ແລະເຕັກໂນໂລຊີ ກັບບັນດາປະເທດທີ່ພັດທະນາແລ້ວ ແມ່ນປັດໄຈສຳຄັນ. ດັ່ງນັ້ນ, ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບ: 1- ການດຶງດູດການລົງທຶນທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ ໂດຍເນັ້ນທີ່ຂົງເຂດເຕັກໂນໂລຊີສູງ, ພະລັງງານໝູນວຽນ, ຊິບເຄິ່ງຕົວນຳ, ປັນຍາປະດິດ ແລະອື່ນໆ. ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ຄວນແນໃສ່ເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືກັບມະຫາອຳນາດທາງເສດຖະກິດ ເພື່ອໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກໂອກາດໃນການຖ່າຍທອດເຕັກໂນໂລຊີ, ປັບປຸງຍົກສູງຄວາມສາມາດໃນການຜະລິດ ແລະສົ່ງເສີມການພັດທະນາປະເທດໃຫ້ທັນສະໄໝ; 2- ການໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກສັນຍາການຄ້າເສລີ (FTA) ຢ່າງເຕັມທີ່. ໃນຖານະສະມາຊິກຂອງ FTA ລຸ້ນໃໝ່ ເຊັ່ນ CPTPP ແລະ EVFTA, ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງເລັ່ງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ເພື່ອຂະຫຍາຍຕະຫຼາດ ແລະເພີ່ມຂີດຄວາມສາມາດໃນການແຂ່ງຂັນຂອງສິນຄ້າ ແລະບໍລິການພາຍໃນປະເທດ.

ທີສອງ, ການແກ້ໄຂບັນຫາທີ່ຄ້າງຄາ ແລະເສີມຂະຫຍາຍຄວາມສາມັກຄີສາກົນແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ. ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຫວຽດນາມໃນໄລຍະທີ່ຈະມາເຖິງ ຈຳເປັນຕ້ອງແກ້ໄຂອຸປະສັກໃນການພົວພັນສາກົນຢ່າງຄ່ອງແຄ້ວ ເພື່ອຮັກສາຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ-ປະເທດຊາດ ແລະຮັກສາສະພາບແວດລ້ອມທີ່ສະຫງົບສຸກແລະໝັ້ນຄົງສຳລັບການພັດທະນາ. ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງສ້າງສົມດຸນລະຫວ່າງຜົນປະໂຫຍດກັບທຸກຝ່າຍ, ສົ່ງເສີມການຮ່ວມມືໄປພ້ອມກັບການຮັກສາອະທິປະໄຕຂອງຊາດ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ຫວຽດນາມຕ້ອງສົ່ງເສີມຄວາມສາມັກຄີໃນພາກພື້ນ ແລະຮັກສາບົດບາດໃຈກາງຂອງອາຊຽນ, ຍ້ອນວ່າອາຊຽນຈະສືບຕໍ່ເປັນພື້ນຖານທີ່ສຳຄັນໃນນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດຂອງຫວຽດນາມ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ, ຫວຽດນາມຕ້ອງເສີມສ້າງບົດບາດການນຳພາພາຍໃນອາຊຽນ ເພື່ອສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງຮ່ວມກັນ ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍແກ້ໄຂບັນຫາໃນລະດັບພາກພື້ນ ແລະລະດັບສາກົນ.

ທີສາມ, ຈຳເປັນຕ້ອງປ່ຽນແປງໃໝ່ວຽກງານການທູດທາງວັດທະນະທຳ ແລະເສີມສ້າງອຳນາດນຸ່ມນວນ. ການທູດທາງວັດທະນະທຳເປັນເຄື່ອງມືໃນການສ້າງພາບພົດຂອງຊາດ ແລະເພີ່ມທະວີຄວາມເຂົ້າໃຈ ແລະຄວາມເຫັນດີເຫັນພ້ອມກັນລະຫວ່າງປະເທດ. ຈາກທັດສະນະຂອງລັດທິວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກ, ການທູດທາງວັດທະນະທຳບໍ່ພຽງແຕ່ຊ່ວຍໃຫ້ຫວຽດນາມຂະຫຍາຍການພົວພັນສາກົນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການແກ້ໄຂຄວາມຂັດແຍ່ງທາງຜົນປະໂຫຍດອີກດ້ວຍ. ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງເອົາໃຈໃສ່ຫຼາຍຂຶ້ນຕໍ່ການສົ່ງເສີມພາບພົດຂອງຊາດ ໂດຍການເພີ່ມທະວີການແລກປ່ຽນທາງວັດທະນະທຳ, ການສຶກສາ ແລະມະນຸດສຳພັນ, ສ້າງພາບພົດຂອງຫວຽດນາມໃນຖານະປະເທດທີ່ມີຄວາມຂະຫຍັນຂັນແຂງ, ມີຄວາມຄິດສ້າງສັນ ແລະມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ປະຊາຄົມສາກົນ; ເພີ່ມທະວີການແລກປ່ຽນລະຫວ່າງປະຊາຊົນ ແລະສົ່ງເສີມການຮ່ວມມືດ້ານການສຶກສາ. ໂຄງການແລກປ່ຽນທາງວັດທະນະທຳ, ການສຶກສາ ແລະວິທະຍາສາດ ຈະເປັນຂົວຕໍ່ທີ່ສຳຄັນສຳລັບຫວຽດນາມໃນການເສີມຂະຫຍາຍສະຖານະ ແລະກຽດສັກສີໃນປະຊາຄົມສາກົນ.

ທີສີ່, ຂະຫຍາຍການເຊື່ອມໂຍງກັບພາກພື້ນແລະທົ່ວໂລກ. ຈາກທັດສະນະວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດ, ການພັດທະນາຂອງສັງຄົມ ຍາມໃດກໍ່ຕິດພັນກັບສາຍພົວພັນການຜະລິດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງທາງສັງຄົມທີ່ສັບສົນ ໃນສະພາບການທາງປະຫວັດສາດທີ່ສະເພາະ, ພາຍໃນພື້ນທີ່ ແລະເວລາທີ່ແນ່ນອນ. ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍການເຊື່ອມໂຍງກັບພາກພື້ນ ແລະທົ່ວໂລກ ເພື່ອສົ່ງເສີມການພັດທະນາທາງເສດຖະກິດ, ການເມືອງ ແລະ ສັງຄົມ. ໃນສະພາບການຄວາມໝັ້ນຄົງໃນພາກພື້ນແລະທົ່ວໂລກ ມີຄວາມຊັບຊ້ອນເພີ່ມຂຶ້ນ, ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃນກົນໄກການຮ່ວມມືດ້ານຄວາມໝັ້ນຄົງສາກົນ, ເຊັ່ນ: ເຂົ້າຮ່ວມປະຕິບັດການຮັກສາສັນຕິພາບຂອງສະຫະປະຊາຊາດ ແລະການຮ່ວມມືໃນການແກ້ໄຂບັນຫາຄວາມໝັ້ນຄົງທີ່ບໍ່ແມ່ນແບບດັ້ງເດີມ ເຊັ່ນ ຄວາມໝັ້ນຄົງທາງໄຊເບີ, ການຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງສະພາບດິນຟ້າອາກາດ ແລະໂລກລະບາດ.

ທີຫ້າ, ເພີ່ມທະວີຄວາມສາມາດໃນການເພິ່ງຕົນເອງ ແລະ ການພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງ. ຕາມທັດສະນະຂອງລັດທິວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກ, ການພັດທະນາສັງຄົມມັກຈະກ້າວໜ້າຈາກລະດັບຕ່ຳ ໄປຫາລະດັບສູງ ຜ່ານຂັ້ນຕອນການພັດທະນາແບບສັດຈະວິພາກ, ເຊິ່ງການເປັນເຈົ້າຕົນເອງແລະຄວາມຍືນຍົງແມ່ນປັດໄຈຕັດສິນ. ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງສ້າງນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຕົນ ດ້ວຍຈຸດສຸມດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: 1- ການພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງ ແລະການປົກປັກຮັກສາສິ່ງແວດລ້ອມ. ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງຫວຽດນາມຕ້ອງເຊື່ອມໂຍງກັບເປົ້າໝາຍຂອງການພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງ. ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງສົ່ງເສີມການຮ່ວມມືສາກົນ ໃນການແກ້ໄຂບັນຫາໂລກ ເຊັ່ນ: ການປ່ຽນແປງສະພາບດິນຟ້າອາກາດ ແລະ ພະລັງງານໝູນວຽນ; 2- ຍົກສູງຄວາມສາມາດພາຍໃນປະເທດ. ຄຽງຄູ່ກັບການສົ່ງເສີມການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ຫວຽດນາມໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບການຍົກສູງຄວາມສາມາດພາຍໃນປະເທດ, ການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ ແລະພື້ນຖານໂຄງລ່າງທີ່ທັນສະໄໝ.

ທີຫົກ, ຊຸກຍູ້ການຫັນປ່ຽນດິຈິຕອນ ແລະການປ່ຽນແປງໃໝ່ປະດິດສ້າງ. ການປະຕິວັດອຸດສາຫະກໍາຄັ້ງທີ 4 ໄດ້ປ່ຽນແປງ, ກໍາລັງປ່ຽນແປງ ແລະຈະສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງລັກສະນະຂອງການພົວພັນສາກົນ. ເພື່ອປັບຕົວໃຫ້ເຂົ້າກັບຜົນກະທົບຂອງການປະຕິວັດອຸດສາຫະກໍາຄັ້ງທີ 4, ຈຳເປັນຕ້ອງສຶກສາແລະສົ່ງເສີມການໃຊ້ການທູດດິຈິຕອນ ແລະການປະຍຸກໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີດິຈິຕອນ ເພື່ອເສີມຂະຫຍາຍປະສິດທິພາບໃນການເຊື່ອມຕໍ່, ການເຈລະຈາ ແລະການສົ່ງເສີມການຮ່ວມມື; ການເຂົ້າເຖິງແລະຊ່ຽວຊານເຕັກໂນໂລຊີຂັ້ນສູງຜ່ານການຮ່ວມມືສາກົນໃນດ້ານວິທະຍາສາດ ແລະເຕັກໂນໂລຊີ ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍເລັ່ງຂະບວນການຫັນເປັນອຸດສາຫະກໍາ ແລະການພັດທະນາປະເທດໃຫ້ທັນສະໄໝ.

ທັດສະນະວັດຖຸນິຍົມປະຫວັດສາດ ແລະວັດຖຸນິຍົມສັດຈະວິພາກຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ ຍັງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການພັດທະນາໃນອະນາຄົດຂອງຫວຽດນາມຂຶ້ນຢູ່ກັບຄວາມສາມາດໃນການເຂົ້າໃຈ ແລະໝູນໃຊ້ກົດເກນພາວະວິໄສ; ການຈັດການກັບບັນຫາຕ່າງໆ ຢ່າງສັດຈະວິພາກ; ການປັບນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ຢ່າງຍືດຫຍຸ່ນໃຫ້ເໝາະສົມກັບສະພາບການສາກົນ. ດັ່ງນັ້ນ, ວິທີການນີ້ຈຶ່ງຍັງຄົງເປັນວິທີການທີ່ເໝາະສົມສຳລັບການກຳນົດນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະຍຸດທະສາດການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ທີ່ຖືກຕ້ອງໃນຍຸກແຫ່ງການບືນຕົວຂຶ້ນຂອງຊາດຫວຽດນາມ./. 

----------------------------------------

1. ເບິ່ງ: ເລ ທີ້ ຈຽນ: “ທັດສະນະຂອງ ກ.ມາກ ກ່ຽວກັບກຳລັງການຜະລິດ ແລະບັນຫາການເພີ່ມເຕີມແລະພັດທະນາທັດສະນະນີ້ ໃນໄລຍະປະຈຸບັນ”, ວາລະສານກອມມູນິດ, ສະບັບທີ 950, ເດືອນກັນຍາ 2020, ໜ້າ 71–76.
2.  ນະໂຍບາຍການປ້ອງກັນປະເທດ “ສີ່ຂໍ້ຫ້າມ” ປະກອບດ້ວຍ: ບໍ່ເຂົ້າຮ່ວມໃນພັນທະມິດທາງທະຫານ; ບໍ່ຮ່ວມມືກັບປະເທດໜຶ່ງເພື່ອຕໍ່ຕ້ານອີກປະເທດໜຶ່ງ; ບໍ່ອະນຸຍາດໃຫ້ປະເທດຕ່າງຊາດສ້າງຕັ້ງຖານທັບຫຼືໃຊ້ດິນແດນ ເພື່ອຕໍ່ສູ້ກັບປະເທດອື່ນ; ບໍ່ໃຊ້ກຳລັງຫຼືຂົ່ມຂູ່ວ່າຈະໃຊ້ກຳລັງໃນການພົວພັນສາກົນ.
3. , (4) “ເນື້ອໃນເຕັມຂອງຄຳປາໄສນະໂຍບາຍຂອງທ່ານເລຂາທິການໃຫຍ່ ແລະປະທານປະເທດ ໂຕເລິມ ທີ່ມະຫາວິທະຍາໄລ ໂຄລຳເບຍ, ສະຫະລັດອາເມລິກາ”, ໜັງສືພິມເອເລັກໂຕຣນິກຂອງລັດຖະບານ, ວັນທີ 24 ກັນຍາ 2024, https://baochinhphu.vn/toan-van-phat-bieu-chinh-sach-cua-tong-bi-thu-chu-tich-nuoc-to-lam-tai-dai-hoc-columbia-hoa-ky-10224092411013163.htm.