ຄຳນຳຂອງບັນນາທິການ: ໃນວັນທີ 6 ເມສາ 2026, ກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນຄັ້ງທຳອິດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດທີ XVI ໄດ້ເປີດຂຶ້ນຢ່າງເປັນທາງການທີ່ນະຄອນຮ່າໂນ້ຍ. ສະຫາຍ ໂຕ ເລິມ, ເລຂາທິການໃຫຍ່ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ໄດ້ເຂົ້າຮ່ວມແລະກ່າວສຸນທອນພົດສຳຄັນ. ວາລະສານກອມມູນິດຮູ້ສຶກເປັນກຽດຢ່າງຍິ່ງທີ່ໄດ້ນຳສະເໜີເນື້ອໃນສຸນທອນພົດຂອງເລຂາທິການໃຫຍ່.

ມື້ນີ້, ສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດທີ XVI ຂອງສາທາລະນະລັດສັງຄົມນິຍົມຫວຽດນາມ ເປີດກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນຄັ້ງທຳອິດ ເຊິ່ງມີຄວາມສຳຄັນເປັນພິເສດ ເນື່ອງຈາກເປັນການເລີ່ມຕົ້ນວາລະໃໝ່ສຳລັບອົງການຜູ້ຕາງໜ້າສູງສຸດຂອງປະຊາຊົນ, ອົງການອຳນາດລັດສູງສຸດຂອງປະເທດ.

ກອງປະຊຸມຄັ້ງນີ້ມີວັດຖຸປະສົງເພື່ອປັບປຸງການຈັດຕັ້ງກົງຈັກແຫ່ງລັດໃຫ້ສົມບູນແບບຕາມລັດຖະທຳມະນູນ; ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ເປັນກອງປະຊຸມທີ່ສຸມໃສ່ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດມະຕິກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ XIV ຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ, ສ້າງພື້ນຖານທາງດ້ານກົດໝາຍ, ສະຖາບັນ ແລະ ນະໂຍບາຍ ເພື່ອໃຫ້ປະເທດກ້າວເຂົ້າສູ່ຍຸກແຫ່ງການພັດທະນາໃໝ່: ການພັດທະນາທີ່ວ່ອງໄວ, ຍືນຍົງ ແລະ ໂດດເດັ່ນ ບົນພື້ນຖານວິທະຍາສາດ, ເຕັກໂນໂລຊີ, ການປ່ຽນແປງໃໝ່ປະດິດສ້າງ ແລະ ຄວາມມຸ່ງໝັ້ນອັນແຮງກ້າຂອງປະຊາຊົນທົ່ວປະເທດ.

ໃນນາມຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະແດງຄວາມຍິນດີຢ່າງອົບອຸ່ນຕໍ່ຜົນການເລືອກຕັ້ງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດທີ XVI ແລະຜູ້ແທນສະພາປະຊາຊົນທຸກລະດັບສຳລັບວາລະປີ 2026-2031 ທີ່ປະສົບຄວາມສຳເລັດຢ່າງດີງາມ. ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະແດງຄວາມຍິນດີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະຜູ້ແທນສະພາປະຊາຊົນທຸກລະດັບ ທີ່ໄດ້ຮັບເລືອກຈາກຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງທົ່ວປະເທດ. ນີ້ແມ່ນກຽດສັກສີທີ່ສູງສົ່ງ, ແຕ່ກໍ່ເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຕໍ່ພັກ, ປະຊາຊົນ ແລະ ອະນາຄົດຂອງປະເທດ.

ໃນໂອກາດນີ້, ພວກເຮົາຂໍສະແດງຄວາມເຄົາລົບ ແລະຊື່ນຊົມຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ການປະກອບສ່ວນທີ່ສຳຄັນຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ, ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດທີ XV ແລະ ຜູ້ແທນສະພາປະຊາຊົນທຸກລະດັບໃນວາລະປີ 2020-2025. ໃນໄລຍະຜ່ານມາ, ສະພາແຫ່ງຊາດແລະສະພາປະຊາຊົນທຸກລະດັບ ໄດ້ພະຍາຍາມປ່ຽນແປງໃໝ່ການຈັດຕັ້ງ ແລະວິທີການເຮັດວຽກ, ປັບປຸງຄຸນນະພາບຂອງກົດໝາຍ ແລະການຕິດຕາມກວດກາ ແລະ ຕັດສິນໃຈໃນຫຼາຍບັນຫາສຳຄັນ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການແກ້ໄຂຂໍ້ຈຳກັດຂອງສະຖາບັນ, ຟື້ນຟູ ແລະພັດທະນາຂະແໜງເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ, ເສີມສ້າງການປ້ອງກັນປະເທດ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ຍົກສູງຖານະບົດບາດສາກົນຂອງປະເທດ. ຜົນສຳເລັດເຫຼົ່ານີ້, ພ້ອມກັບມູນເຊື້ອອັນຮຸ່ງເຮືອງ 80 ປີຂອງສະພາແຫ່ງຊາດຫວຽດນາມ ເປັນພື້ນຖານທີ່ສຳຄັນສຳລັບສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດທີ XVI ໃນການສືບທອດ, ພັດທະນາ ແລະກ້າວໄປສູ່ຄວາມສຳເລັດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າເດີມ.

ໂລກກຳລັງມີການປ່ຽນແປງຢ່າງວ່ອງໄວແລະເລິກເຊິ່ງ, ທັງໃນດ້ານຄວາມກວ້າງແລະຄວາມເລິກ. ການແຂ່ງຂັນດ້ານຍຸດທະສາດລະຫວ່າງບັນດາປະເທດມະຫາອຳນາດ ທະວີຄວາມຮຸນແຮງຂຶ້ນ ແລະ ລະບຽບໂລກແລະກົດໝາຍສາກົນ ກຳລັງປະເຊີນກັບຄວາມທ້າທາຍຫຼາຍຢ່າງ. ລະບົບຕ່ອງໂສ້ການສະໜອງທົ່ວໂລກ, ການໄຫຼວຽນຂອງເງິນທຶນ, ເຕັກໂນໂລຊີ ແລະຕະຫຼາດ ກຳລັງໄດ້ຮັບການປັບໂຄງສ້າງໃໝ່. ຄວາມທ້າທາຍດ້ານຄວາມໝັ້ນຄົງແບບດັ້ງເດີມ ແລະບໍ່ແມ່ນແບບດັ້ງເດີມ ກຳລັງກ່ຽວພັນກັນ, ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະພື້ນທີ່ການພັດທະນາຂອງແຕ່ລະປະເທດໂດຍກົງຫຼາຍຂຶ້ນ. ໂດຍສະເພາະ, ການພັດທະນາແບບບຸກທະລຸຂອງປັນຍາປະດິດ, ຂໍ້ມູນຂະໜາດໃຫຍ່, ເຕັກໂນໂລຊີດິຈິຕອນ ແລະຄວາມກ້າວໜ້າທາງວິທະຍາສາດ ແລະເຕັກໂນໂລຊີອື່ນໆ ກຳລັງປ່ຽນແປງວິທີການຜະລິດ, ຮູບແບບການເຕີບໂຕ, ການປົກຄອງປະເທດ ແລະຊີວິດທາງສັງຄົມຢ່າງພື້ນຖານ. ໃນສະພາບການນີ້, ປະເທດທີ່ເປັນເຈົ້າການດ້ານຍຸດທະສາດແລະປະຕິຮູບສະຖາບັນຢ່າງທັນທ່ວງທີ່, ປົດປ່ອຍຄວາມຄິດສ້າງສັນ, ລະດົມຊັບພະຍາກອນຂອງປະຊາກອນທັງໝົດ ແລະຄວ້າເອົາໂອກາດໃໝ່ໆ ຈະຈະເລີນຮຸ່ງເຮື່ອງແລະພັດທະນາຕໍ່ໄປ.

ປະເທດຫວຽດນາມ, ດ້ວຍປະຫວັດສາດອາລະຍະທຳຍາວນານ 4.000 ປີ, ແລະຫຼັງຈາກ 96 ປີນັບຕັ້ງແຕ່ການສ້າງຕັ້ງແລະການນຳພາຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ແລະ 40 ປີແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່, ໄດ້ບັນລຸຜົນສຳເລັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແລະມີຄວາມໝາຍຍຸກສະໄໝ. ແຕ່ພວກເຮົາກໍ່ຕ້ອງປະເຊີນໜ້າໂດຍກົງກັບຄວາມຈິງທີ່ວ່າ: ຄວາມຕ້ອງການຂອງໄລຍະການພັດທະນາໃໝ່ກຳລັງຮຽກຮ້ອງມາດຕະຖານທີ່ສູງຂຶ້ນ, ໄວຂຶ້ນ ແລະເດັດຂາດຫຼາຍຂຶ້ນ ສຳລັບສະຖາບັນ, ຮູບແບບການເຕີບໂຕ, ຄຸນນະພາບການບໍລິຫານປະເທດ, ການຕອບສະໜອງຕໍ່ນະໂຍບາຍ, ວິໄນໃນການບັງຄັບໃຊ້ ແລະການຍົກລະດັບມາດຕະຖານການດຳລົງຊີວິດຂອງປະຊາຊົນ. ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ XIV ຂອງພັກ ໄດ້ກຳນົດເປົ້າໝາຍການພັດທະນາສຳລັບປີ 2030 ແລະວິໄສທັດສຳລັບປີ 2045 ຢ່າງຈະແຈ້ງ, ພ້ອມທັງເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະປ່ຽນແປງໃໝ່ແນວຄິດການພັດທະນາ, ປົດລັອກຊັບພະຍາກອນທັງໝົດ ແລະ ເສີມ​ຂະຫຍາຍ​ກຳລັງ​ແຮງ​ແຫ່ງ​ຄວາມ​ສາມັກຄີປວງຊົນທັງຊາດ ຢ່າງສຸດຂີດ. ໃນຂະບວນການນີ້, ສະພາແຫ່ງຊາດຕ້ອງປ່ຽນແປງໃໝ່ຢ່າງແຂງແຮງ, ມີສາລະສຳຄັນ ແລະມີປະສິດທິພາບຫຼາຍຂຶ້ນ ເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ຕາມລັດຖະທຳມະນູນຢ່າງເຕັມທີ່ ແລະສົມຄວນ.

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເນັ້ນໜັກວ່າ: ສະພາແຫ່ງຊາດເປັນສະຖານທີ່ທີ່ເຈດຈຳນົງ, ຄວາມປາດຖະໜາ ແລະສິດທິໃນການເປັນເຈົ້າຕົນເອງຂອງປະຊາຊົນ ໄດ້ຮັບການສະແດງອອກ; ມັນແມ່ນບ່ອນທີ່ຕັດສິນບັນຫາສຳຄັນຂອງຊາດ; ເປັນສະຖານທີ່ທີ່ບັນດາບັນຫາສຳຄັນລະດັບຊາດ ໄດ້ຮັບການຕັດສິນໃຈ; ເປັນສະຖານທີ່ທີ່ແຜນນະໂຍບາຍຂອງພັກ ຖືກຫັນປ່ຽນເປັນກົດໝາຍ, ນະໂຍບາຍ ແລະກຳລັງແຮງແຫ່ງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຕົວຈິງ. ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດທຸກຄົນ ຕ້ອງມີຈິດສຳນຶກຢ່າງເລິກເຊິ່ງສະເໝີວ່າ ພວກເຂົາບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຕົວແທນຂອງເຂດເລືອກຕັ້ງ ແລະໄດ້ຮັບຄວາມໄວ້ວາງໃຈຈາກຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງແບກຮັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຊະຕາກຳຂອງປະເທດ, ຕໍ່ຄວາມໄວ້ວາງໃຈຂອງປະຊາຊົນ ແລະຕໍ່ອະນາຄົດຂອງຄົນລຸ້ນຫຼັງອີກດ້ວຍ. ດ້ວຍຈິດໃຈດັ່ງກ່າວ, ຂ້າພະເຈົ້າສະເໜີໃຫ້ສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດທີ XVI ສຸມໃສ່ການປະຕິບັດໜ້າທີ່ສຳຄັນ 4 ປະການຕໍ່ໄປນີ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ: 

ທີໜຶ່ງ, ເຮົາຕ້ອງປ່ຽນແປງໃໝ່ວຽກງານນິຕິບັນຍັດຢ່າງແຂງແຮງ, ສ້າງລະບົບກົດໝາຍທີ່ທັນສະໄໝ, ເປັນເອກະພາບ, ໝັ້ນຄົງ, ເປັນໄປໄດ້ ແລະມຸ່ງເນັ້ນການພັດທະນາ.

ສະພາແຫ່ງຊາດຄວນສຸມໃສ່ການເສີມຂະຫຍາຍຄວາມສາມາດໃນການຜັນຂະຫຍາຍມະຕິຂອງພັກ ໃຫ້ເປັນນະໂຍບາຍແລະກົດໝາຍທີ່ເປັນຮູບປະທຳ; ສ້າງຂອບກົດໝາຍທີ່ໝັ້ນຄົງ ເພື່ອປະຕິບັດໜ້າທີ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ໃນໄລຍະປີ 2026-2031 ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນ. ລະບົບກົດໝາຍຕ້ອງເປັນພື້ນຖານທາງສະຖາບັນຂອງການພັດທະນາຢ່າງແທ້ຈິງ, ເປັນເຄື່ອງມືໃນການປົກປ້ອງສິດທິມະນຸດ ແລະສິດທິຂອງພົນລະເມືອງ, ເປັນແຮງຂັບເຄື່ອນໃນການສົ່ງເສີມການປ່ຽນແປງໃໝ່ປະດິດສ້າງ, ປົດປ່ອຍກຳລັງການຜະລິດ ແລະເປີດພື້ນທີ່ການພັດທະນາໃໝ່ໆ ໃຫ້ແກ່ປະເທດ.

ໃນຊຸມປີທີ່ຜ່ານມາ, ເຖິງແມ່ນວ່າລະບົບກົດໝາຍໄດ້ຮັບການປັບປຸງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ, ແຕ່ຍັງມີການຊໍ້າຊ້ອນ, ຄວາມຂັດແຍ້ງ ແລະຂາດການເຊື່ອມໂຍງກັນຢູ່; ກົດລະບຽບບາງຢ່າງຍັງບໍ່ຊັດເຈນ, ບໍ່ໝັ້ນຄົງ ແລະບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມເປັນຈິງ, ເຮັດໃຫ້ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການປະຕິບັດຕາມກົດໝາຍສູງຂຶ້ນ, ເຮັດໃຫ້ໂອກາດໃນການພັດທະນາຊ້າລົງ ແລະ ສ້າງຄວາມຫຍຸ້ງຍາກໃຫ້ກັບປະຊາຊົນ, ວິສາຫະກິດ ແລະໜ່ວຍງານບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍ. ດັ່ງນັ້ນ, ສະພາແຫ່ງຊາດຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງຊີ້ນຳຄະນະກຳມະການປະຈຳສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະໜ່ວຍງານໃນສັງກັດ ດຳເນີນການທົບທວນລະບົບກົດໝາຍຢ່າງຮອບດ້ານ, ປັບປຸງໂຄງສ້າງຂອງລະບົບກົດໝາຍຂອງປະເທດໃຫ້ສົມບູນແບບ ແລະແກ້ໄຂສະຖານະການຂອງ “ກົດໝາຍທີ່ຈຳກັດ”, ຄວາມຊໍ້າຊ້ອນ ແລະການຫັນປ່ຽນກົດລະບຽບໄປສູ່ເອກະສານທາງກົດໝາຍຍ່ອຍຢ່າງເດັດຂາດ; ຮັບປະກັນວ່າ ກົດໝາຍທີ່ໄດ້ປະກາດໃຊ້ແລ້ວນັ້ນ ສາມາດນຳໃຊ້ໄດ້ທັນທີ, ເຂົ້າໃຈງ່າຍສຳລັບປະຊາຊົນ, ນຳໄປປະຕິບັດໄດ້ງ່າຍສຳລັບວິສາຫະກິດ ແລະນຳໃຊ້ໄດ້ງ່າຍສຳລັບອົງການຂອງລັດ.

ໂດຍສະເພາະ, ຕ້ອງມີການປ່ຽນແປງພື້ນຖານ ໃນຄວາມຄິດກ່ຽວກັບການອອກກົດໝາຍ ຕາມທິດທາງການສ້າງສັນພັດທະນາ. ກົດໝາຍບໍ່ພຽງແຕ່ຄຸ້ມຄອງການປະຕິບັດທີ່ມີຢູ່ແລ້ວເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຄວນປູທາງໄປສູ່ແນວປະຕິບັດໃໝ່ໆ; ກົດໝາຍບໍ່ພຽງແຕ່ຄວບຄຸມຄວາມເປັນຈິງທີ່ມີຢູ່ ແຕ່ຍັງສ້າງອະນາຄົດ; ກົດໝາຍບໍ່ຄວນພຽງແຕ່ “ເປີດທາງ” ແຕ່ຍັງຕ້ອງ “ແກ້ໄຂທາງ” ນຳອີກ. ສຳລັບບັນຫາໃໝ່, ຂົງເຂດໃໝ່, ຮູບແບບໃໝ່ ແລະກຳລັງການຜະລິດໃໝ່ທີ່ທັນສະໄໝ, ຈຳເປັນຕ້ອງມີວິທີເຂົ້າເຖິງທີ່ເໝາະສົມ, ພ້ອມກັບໂຄງການທົດລອງທີ່ກ້າຫານແລະຄວບຄຸມໄດ້ ເພື່ອສ້າງພື້ນທີ່ສຳລັບການປ່ຽນແປງໃໝ່ປະດິດສ້າງ ແລະ ເພີ່ມຄວາມສາມາດໃນການການແຂ່ງຂັນຂອງຊາດ. ຂະບວນການນິຕິບັນຍັດຈະຕ້ອງເປັນໄປຢ່າງເປັນວິທະຍາສາດ, ເປັນປະຊາທິປະໄຕ, ໂປ່ງໃສ ແລະຕອບສະໜອງຕໍ່ສຽງຂອງຜູ້ຊ່ຽວຊານ, ນັກວິທະຍາສາດ, ປະສົບການສາກົນ, ພາກວິສາຫະກິດ ແລະປະຊາຊົນຢ່າງແທ້ຈິງ. ກົດໝາຍແຕ່ລະສະບັບຕ້ອງມາຈາກຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ ແລະຜົນປະໂຫຍດທີ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍຂອງປະຊາຊົນ; ປ້ອງກັນແລະຕໍ່ສູ້ກັບຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ, ຜົນປະໂຫຍດທ້ອງຖິ່ນ ແລະຜົນກະທົບທາງລົບໃດໆ ທີ່ບິດເບືອນນະໂຍບາຍຢ່າງເດັດຂາດ. ພວກເຮົາຕ້ອງປ່ຽນຄວາມຄິດຈາກ "ການອອກກົດໝາຍເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການ" ໄປສູ່ "ການອອກກົດໝາຍເພື່ອການພັດທະນາ"; ຈາກ “ກົດໝາຍທີ່ດີໃນເຈ້ຍ” ໄປສູ່ "ກົດໝາຍທີ່ດີໃນຊີວິດຈິງ" ຢ່າງສິ້ນເຊິງ. ປະສິດທິຜົນຂອງການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແລະຄວາມເພີງພໍໃຈຂອງປະຊາຊົນ ແລະພາກທຸລະກິດ ຕ້ອງເປັນມາດຕະວັດຄຸນນະພາບຂອງກົດໝາຍທີ່ສູງສຸດ.

ທີສອງ, ຍົກລະດັບການຕິດຕາມກວດກາສູງສຸດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດໃຫ້ມີສາລະສຳຄັນ, ແຫຼມຄົມ, ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະບັນລຸຜົນສຳເລັດຈົນເຖິງທີ່ສຸດ.

ການຕິດຕາມກວດກາແມ່ນອຳນາດທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ. ແຕ່ການຕິດຕາມກວດກາບໍ່ຄວນຢຸດຢູ່ພຽງແຕ່ການລະບຸຂໍ້ບົກຜ່ອງ ຫຼືຊີ້ໃຫ້ເຫັນຄວາມຜິດພາດ. ການຕິດຕາມກວດກາຕ້ອງກາຍເປັນເຄື່ອງມືທີ່ແທ້ຈິງ ໃນການເພີ່ມປະສິດທິພາບ ແລະປະສິດທິຜົນ ຂອງການບໍລິຫານປົກຄອງປະເທດ; ຕ້ອງປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການແກ້ໄຂບັນຫາ, ປັບປຸງປະສິດທິພາບ, ກຳຈັດອຸປະສັກ, ໃຫ້ສັນຍານເຕືອນລ່ວງໜ້າກ່ຽວກັບຄວາມສ່ຽງ ແລະສົ່ງເສີມການດຳເນີນການ. ເວົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງ, ການຕິດຕາມກວດກາບໍ່ຄວນພຽງແຕ່ “ກວດສອບສິ່ງທີ່ໄດ້ເຮັດແລ້ວ”, ແຕ່ຍັງຕ້ອງຊ່ວຍ “ກຳນົດທິດທາງຂອງສິ່ງທີ່ຕ້ອງເຮັດ”, ລະບຸບັນຫາທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ຫົວທີ ແລະທ້າຍທີ່ສຸດ ຕ້ອງຕອບຄຳຖາມທີ່ວ່າ: ບັນຫາໄດ້ຮັບການແກ້ໄຂແລ້ວຫຼືຍັງ?

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະເໜີໃຫ້ສະພາແຫ່ງຊາດໃນວາລະນີ້ຄວນສຸມໃສ່ການຕິດຕາມກວດກາບັນຫາສຳຄັນ, ຂົງເຂດທີ່ສຳຄັນ ແລະ “ຂໍ້ຈຳກັດພາຍໃນຂໍ້ຈຳກັດ” ໃນການພັດທະນາ; ບັນຫາທີ່ຮີບດ່ວນ ທີ່ຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງແລະປະຊາຊົນໃຫ້ຄວາມສົນໃຈ; ໂດຍສະເພາະແມ່ນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ການຈັດຕັ້ງແລະການບັງຄັບໃຊ້ກົດໝາຍ, ການໃຊ້ຊັບພະຍາກອນຂອງຊາດ, ການຄຸ້ມຄອງຊັບສິນສາທາລະນະ, ການປະຕິບັດມາດຕະການປະຢັດ, ປ້ອງກັນການໃຊ້ຈ່າຍຟຸມເຟືອຍ ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບໃນການອະທິບາຍລາຍງານຂອງອົງການລັດ. ເນື້ອໃນຕິດຕາມກວດກາແຕ່ລະຢ່າງຕ້ອງເຊື່ອມໂຍງກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ສະເພາະ, ກຳນົດເວລາທີ່ສະເພາະ, ຜະລິດຕະພັນທີ່ສະເພາະ ແລະຜົນໄດ້ຮັບທີ່ສະເພາະເຈາະຈົງ; ການຕິດຕາມກວດກາຄວນອີງໃສ່ຂໍ້ມູນ, ຫຼັກຖານ, ຕົວຊີ້ວັດດ້ານປະລິມານ ແລະການປຽບທຽບທີ່ຊັດເຈນ ລະຫວ່າງເປົ້າໝາຍທີ່ຕັ້ງໄວ້ ກັບຜົນໄດ້ຮັບທີ່ບັນລຸໄດ້.

ພ້ອມກັນນັ້ນ, ຕ້ອງເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດຂອງອົງການຕ່າງໆ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ, ຄະນະຜູ້ແທນສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດແຕ່ລະຄົນ ໃນກິດຈະກຳຕິດຕາມກວດກາຢ່າງແຂງແຮງ; ພ້ອມກັນນັ້ນ, ເພີ່ມທະວີການປະສານງານລະຫວ່າງການຕິດຕາມກວດກາຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ກັບການກວດກາແລະຕິດຕາມກວດກາຂອງພັກ, ການກວດສອບບັນຊີ ແລະກົນໄກການຄວບຄຸມອື່ນໆ ຂອງລັດ, ສ້າງກຳລັງແຮງສັງລວມເພື່ອສົ່ງເສີມໃຫ້ກົນໄກຕ່າງໆ ດຳເນີນການໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ, ວ່ອງໄວ ແລະ ມີປະສິດທິຜົນ.

ທີສາມ, ເສີມຂະຫຍາຍຄວາມກ້າຫານ ແລະວິໄສທັດໃນການຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບບັນຫາສຳຄັນຂອງປະເທດ; ການຕັດສິນໃຈຕ້ອງຖືກຕ້ອງ, ແມ່ນຢຳ, ທັນທ່ວງທີ ແລະເພື່ອຜົນປະໂຫຍດໄລຍະຍາວຂອງປະເທດຊາດ.

ເມື່ອກ້າວເຂົ້າສູ່ໄລຍະພັດທະນາທີ່ສຳຄັນທາງປະຫວັດສາດ, ປະເທດຊາດຮຽກຮ້ອງໃຫ້ສະພາແຫ່ງຊາດບໍ່ພຽງແຕ່ຕັດສິນໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຕ້ອງແມ່ນຢຳແລະທັນທ່ວງທີ່ອີກດ້ວຍ; ເພາະຄວາມຫຼ້າຊ້າໃນການຕັດສິນໃຈນະໂຍບາຍ ອາດຈະນຳໄປສູ່ການສູນເສຍໂອກາດທາງຍຸດທະສາດ. ບັນດາບັນຫາກ່ຽວກັບການພັດທະນາເສດຖະກິດແລະສັງຄົມ, ງົບປະມານຂອງລັດ, ການລົງທຶນຂອງລັດ, ໂຄງການເປົ້າໝາຍແຫ່ງຊາດ ແລະໂຄງການສຳຄັນຂອງຊາດ... ລ້ວນແຕ່ເປັນການຕັດສິນໃຈດ້ານນະໂຍບາຍທີ່ສຳຄັນ ເຊິ່ງເຊື່ອມໂຍງກັບຜົນປະໂຫຍດພື້ນຖານ ແລະໄລຍະຍາວຂອງຊາດ-ປະເທດຊາດ, ແລະ ຕ້ອງໄດ້ຮັບການພິຈາລະນາຢ່າງຮອບດ້ານ, ເປັນວິທະຍາສາດແລະຮອບຄອບ, ແຕ່ຈະຕ້ອງບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຄວາມຫຼ້າຊ້າກາຍເປັນອຸປະສັກຕໍ່ການພັດທະນາໂດຍເດັດຂາດ.

ໃນເງື່ອນໄຂການລະດົມຊັບພະຍາກອນຍັງຄົງມີຈຳກັດ, ສະພາແຫ່ງຊາດຈຳເປັນຕ້ອງປັບປຸງຄຸນນະພາບການວິເຄາະນະໂຍບາຍ, ຄວາມສາມາດໃນການຄາດຄະເນຍຸດທະສາດ ແລະການປະເມີນຜົນກະທົບໃຫ້ດີຍິ່ງຂຶ້ນ; ຕ້ອງຄັດເລືອກໂຄງການສຳຄັນທີ່ເໝາະສົມ, ຂອດບຸກທະລຸທີ່ຖືກຕ້ອງ, ໂຄງການຈຸດສຸມທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ຂົງເຂດສຳຄັນທີ່ເໝາະສົມ ເພື່ອລວມສູນຊັບພະຍາກອນ; ຫຼີກລ່ຽງການລົງທຶນທີ່ກະແຈກກະຈາຍ, ມະຍິກມະຍ່ອຍ, ສະໝ່ຳສະເໝີ. ການລົງທຶນບໍ່ຄວນສຸມໃສ່ການເຕີບໂຕໃນໄລຍະສັ້ນເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຄວນສຸມໃສ່ການສ້າງແຮງຂັບເຄື່ອນການເຕີບໂຕໃໝ່, ຄວາມສາມາດໃນການແຂ່ງຂັນໃໝ່ ແລະໂອກາດໃນການພັດທະນາໃໝ່ໆ ສຳລັບປະເທດໃນອີກຫຼາຍທົດສະວັດຂ້າງໜ້າ.

ທຸກການຕັດສິນໃຈຂອງສະພາແຫ່ງຊາດຈະຕ້ອງຢູ່ພາຍໃຕ້ຂອບຍຸດທະສາດການພັດທະນາປະເທດໂດຍລວມ, ໃນສະພາບການຂອງສະພາບແວດລ້ອມສາກົນທີ່ປ່ຽນແປງຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະໃນຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະຮັບປະກັນຄວາມເປັນເອກະລາດ, ການເປັນເຈົ້າຕົນເອງ, ຄວາມໝັ້ນຄົງ, ຄວາມປອດໄພ ແລະ ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ. ສະພາແຫ່ງຊາດຕັດສິນໃຈເພື່ອປະຈຸບັນ, ແຕ່ຕ້ອງຮັບຜິດຊອບຕໍ່ອະນາຄົດ. ນີ້ແມ່ນຄວາມສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມທາງດ້ານການເມືອງ, ວິໄສທັດຍຸດທະສາດ, ປັນຍານິຕິບັນຍັດ ແລະ ຄວາມເລິກຊຶ້ງຂອງອົງການອຳນາດສູງສຸດຂອງລັດ.

ທີສີ່, ສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງໃໝ່ການຈັດຕັ້ງ ແລະວິທີການເຮັດວຽກ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ຕາມທິດທາງທັນສະໄໝ, ເປັນມືອາຊີບ, ໃກ້ຊິດກັບປະຊາຊົນ, ຕິດແທດກັບພຶດຕິກຳຕົວຈິງ ແລະ ຕອບສະໜອງຕໍ່ຄວາມຕ້ອງການໄດ້ດີຍິ່ງຂຶ້ນ.

 ໃນໂລກທີ່ປ່ຽນແປງຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ, ສະພາແຫ່ງຊາດບໍ່ສາມາດດຳເນີນງານໃນຈັງຫວະເກົ່າແລະວິທີການແບບເດີມໄດ້. ສະພາແຫ່ງຊາດຕ້ອງມີຄວາມສາມາດໃນການປັບຕົວໃຫ້ໄວຂຶ້ນ, ຕອບສະໜອງຕໍ່ນະໂຍບາຍໄດ້ທັນທ່ວງທີ ແລະຕັດສິນໃຈໄດ້ໄວຂຶ້ນ, ແຕ່ຍັງຢູ່ໃນຄວາມເຂັ້ມງວດແລະຖືກຕ້ອງ. ຈຳເປັນຕ້ອງມີການຄົ້ນຄວ້າເພີ່ມເຕີມເພື່ອເພີ່ມຈຳນວນກອງປະຊຸມຢ່າງເໝາະສົມ, ປັບປ່ຽນຮູບແບບການດຳເນີນງານຂອງສະພາແຫ່ງຊາດ ແລະອົງການຕ່າງໆ ໃຫ້ມີຄວາມຫຼາກຫຼາຍແລະຍືດຫຍຸ່ນຫຼາຍຂຶ້ນ, ໂດຍສະເພາະການນຳໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີດິຈິຕອນ, ຮູບແບບອອນໄລນ໌ ແລະລະບົບນິເວດດິຈິຕອນຢ່າງເຕັມທີ່ ເພື່ອເພີ່ມຄວາມທັນທ່ວງທີ, ຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ແລະປະສິດທິຜົນໃນການພິຈາລະນານະໂຍບາຍ ແລະການຕັດສິນໃຈ.

ພວກເຮົາຕ້ອງສືບຕໍ່ປັບປຸງຍົກສູງຄຸນນະພາບ ແລະປະສິດທິພາບຂອງສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດແຕ່ລະຄົນ, ໂດຍສະເພາະ ສະມາຊິກທີ່ດຳລົງຕຳແໜ່ງຕັມເວລາ; ປັບປຸງແລະເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດຂອງຄະນະຜູ້ແທນສະພາແຫ່ງຊາດໃຫ້ເປັນຂົວເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ໃກ້ຊິດລະຫວ່າງສະພາແຫ່ງຊາດ ກັບຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງ ແລະປະຊາຊົນຢ່າງແທ້ຈິງ; ກວດສອບໃຫ້ໝັ້ນໃຈວ່າ ສະມາຊິກສະພາແຕ່ລະຄົນມີທັງຄວາມສະຫຼາດທາງດ້ານການເມືອງ ແລະຄວາມຊ່ຽວຊານດ້ານວິຊາຊີບ; ມີຄວາມສາມາດໃນການວິພາກວິຈານ ແລະສາມາດຖ່າຍທອດສຽງຂອງປະຊາຊົນສູ່ເວທີລັດຖະສະພາໄດ້ຢ່າງທ່ຽງທຳ. ສະພາແຫ່ງຊາດຕ້ອງເຊື່ອມໂຍງຢ່າງໃກ້ຊິດກັບປະຊາຊົນ; ຂະຫຍາຍຊ່ອງທາງການຮັບຟັງຄວາມຄິດເຫັນຂອງຜູ້ມີສິດເລືອກຕັ້ງ, ປະຊາຊົນ, ຊຸມຊົນທຸລະກິດ, ປັນຍາຊົນ ແລະ ນັກວິທະຍາສາດ; ເພີ່ມຄວາມໂປ່ງໃສໃນທຸກກິດຈະກຳຂອງຕົນ; ສ້າງສະພາແຫ່ງຊາດທີ່ທັນສະໄໝ, ຊານສະຫຼາດ ແລະໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີດິຈິຕອນ, ແຕ່ເໜືອສິ່ງອື່ນໃດ, ຕ້ອງເປັນສະພາແຫ່ງຊາດທີ່ໃກ້ຊິດກັບປະຊາຊົນ, ເຂົ້າໃຈປະຊາຊົນ, ເຮັດວຽກເພື່ອປະຊາຊົນ ແລະກະທຳການເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງປະຊາຊົນ. ເມື່ອສຽງຂອງປະຊາຊົນໄດ້ຮັບການຮັບຟັງ, ເມື່ອຄວາມຄິດເຫັນຂອງພວກເຂົາໄດ້ຮັບການສະທ້ອນຢ່າງທ່ຽງທຳ ແລະເມື່ອການຕັດສິນໃຈມາຈາກຄວາມເປັນຈິງ, ສະພາແຫ່ງຊາດຈະເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ, ລັດຈະໝັ້ນຄົງຂຶ້ນ ແລະຄວາມໄວ້ວາງໃຈທາງສັງຄົມຈະຍິ່ງໃຫຍ່ຂຶ້ນ. ວາລະການດຳລົງຕຳແໜ່ງຂອງສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດທີ XVI ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍຄວາມຮັບຜິດຊອບອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ຂ້າພະເຈົ້າເຊື່ອໝັ້ນແລະຄາດຫວັງວ່າ ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດແຕ່ລະຄົນຈະປູກຝັງຄວາມກ້າຫານທາງການເມືອງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ປັບປຸງທັກສະ, ຄວາມສາມາດ ແລະຄວາມຮັບຜິດຊອບຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ; ໃກ້ຊິດກັບປະຊາຊົນ, ເຂົ້າໃຈປະຊາຊົນ, ຮັບຟັງປະຊາຊົນ ແລະ ສະທ້ອນເຈດຈຳນົງ ແລະຄວາມປາດຖະໜາຂອງປະຊາຊົນຢ່າງແທ້ຈິງ; ແລະຍຶດຖືຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ-ປະເທດຊາດເປັນສຳຄັນເໜືອສິ່ງອື່ນໃດໃນທຸກໆການຕັດສິນໃຈ.

ນັ້ນແມ່ນຄຸນສົມບັດຫຼັກຂອງຜູ້ແທນປະຊາຊົນໃນຍຸກໃໝ່.

ເມື່ອປະເຊີນກັບໂອກາດທາງປະຫວັດສາດໃໝ່ຂອງປະເທດ, ພວກເຮົາມີເຫດຜົນທຸກປະການທີ່ຈະເຊື່ອຢ່າງເລິກເຊິ່ງວ່າ: ດ້ວຍມູນເຊື້ອອັນຮຸ່ງເຮືອງ 80 ປີຂອງສະພາແຫ່ງຊາດຫວຽດນາມ, ພາຍໃຕ້ການນຳພາທີ່ເດັດດ່ຽວ ແລະສະຫຼາດຫຼັກແຫຼມຂອງພັກ; ດ້ວຍຄວາມສາມັກຄີແລະການສະໜັບສະໜູນຂອງປະຊາຊົນ; ດ້ວຍການປະສານງານຢ່າງໃກ້ຊິດຂອງລັດຖະບານ ແລະລະບົບການເມືອງທັງໝົດ; ດ້ວຍຈິດໃຈແຫ່ງປະຊາທິປະໄຕ, ຄວາມຄິດສ້າງສັນ, ຄວາມກະຕືລືລົ້ນ ແລະມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງ ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດທຸກຄົນ, ສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດທີ XVI ຈະປະຕິບັດໜ້າທີ່ສຳຄັນທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍຈາກພັກ, ລັດ ແລະປະຊາຊົນໄດ້ຢ່າງດີເລີດຢ່າງແນ່ນອນ; ປະກອບສ່ວນຮ່ວມມືກັບພັກ, ປະຊາຊົນ ແລະກອງທັບທັງໝົດ ເພື່ອບັນລຸຄວາມປາດຖະໜາໃນການສ້າງຫວຽດນາມທີ່ສັນຕິພາບ, ເອກະລາດ, ປະຊາທິປະໄຕ, ຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ, ມີອາລະຍະທຳ ແລະມີຄວາມສຸກ, ກ້າວໄປສູ່ສັງຄົມນິຍົມຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

ອີກເທື່ອໜຶ່ງ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍອວຍພອນໃຫ້ຜູ້ນຳແລະອະດີດຜູ້ນຳຂອງພັກ, ລັດ ແລະ ແນວໂຮມປະເທດຊາດຫວຽດນາມ; ສະມາຊິກສະພາແຫ່ງຊາດ, ແຂກຜູ້ມີກຽດ, ພີ່ນ້ອງຮ່ວມຊາດ ແລະສະຫາຍທຸກຄົນ ມີສຸຂະພາບແຂງແຮງ, ມີຄວາມສຸກ ແລະ ປະສົບຜົນສຳເລັດ.

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍອວຍພອນໃຫ້ກອງປະຊຸມສະໄໝສາມັນຄັ້ງທຳອິດຂອງສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດທີ XVI ປະສົບຜົນສຳເລັດຢ່າງຈົບງາມ./.

-------------------------------------------

* ຫົວຂໍ້ນີ້ໄດ້ຮັບການຄັດເລືອກໂດຍວາລະສານຄອມມູນິດ.