ການເຊື່ອມໂຍງຢ່າງໃກ້ຊິດລະຫວ່າງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ
ແລະ ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີໃນສະພາບການປັດຈຸບັນ
ແລະ ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີໃນສະພາບການປັດຈຸບັນ
ທ່ານ ໂຕເລິມ ເລຂາທິການໃຫຍ່, ປະທານປະເທດ ມອບລາງວັນໃຫ້ແກ່ຜູ້ຂຽນແລະກຸ່ມຜູ້ຂຽນທີ່ໄດ້ຮັບລາງວັນ A ໃນການແຂ່ງຂັນຂຽນບົດປະພັນທາງການເມືອງຄັ້ງທີ IV ຫົວຂໍ້ ການປົກປ້ອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ ປະຈຳປີ 2024 _ແຫຼ່ງ: nhandan.vn
1. ນັບຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນແລະຕະຫຼອດໄລຍະເວລາທີ່ດຳລົງຄົງຕົວ ລັດທິມາກ-ເລນິນເວົ້າລວມ ແລະ ທິດສະດີສັງຄົມນິຍົມວິທະຍາສາດເວົ້າສະເພາະ ໄດ້ຖືກຄັດຄ້ານຕໍ່ຕ້ານຢ່າງຮຸນແຮງຈາກອິດທະກຳລັງທີ່ເປັນສັດຕູສະເໝີມາ. ເພາະດ້ວຍລັດທິມາກ-ເລນິນ, ເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນປະຫວັດສາດມະນຸດຊາດ ທີ່ມີການຄົ້ນພົບກົດເກນແຫ່ງການພັດທະນາຂອງສັງຄົມມະນຸດ. ເມື່ອຄົ້ນຄວ້າແບບວິທີການຜະລິດທຶນນິຍົມ, ກ.ມາກ ຄາດຄະເນວ່າ ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງລັດທິທຶນນິຍົມ ແລະການເກີດຂຶ້ນຂອງລັດທິກອມມູນິດເປັນຄວາມຈຳເປັນພາວະວິໄສ ເຊິ່ງຖືກກຳນົດໂດຍຄວາມຈຳເປັນພາວະວິໄສທາງເສດຖະກິດ. ກ.ມາກ ຍັງໄດ້ພິນິດພິສູດຢ່າງຄົບຖ້ວນກ່ຽວກັບພາລະກຳປະຫວັດສາດຂອງຊົນຊັ້ນກຳມາຊີບໃນການໂຄ່ນລົ້ມລັດທິທຶນນິຍົມ ແລະສ້າງສັງຄົມກອມມູນິດໃໝ່ ໂດຍລະບຸວ່າ "ຕາມກົດເກນແຫ່ງວິວັດທະນາການທາງປະຫວັດສາດ, ມະນຸດຊາດຈະກ້າວໄປສູ່ລັດທິສັງຄົມນິຍົມຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້”(1) ແລະ “ລັດທິກອມມູນິດແມ່ນຮູບແບບທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ ແລະ ຫຼັກການອັນເດັດດ່ຽວຂອງອະນາຄົດທີ່ຈະມາເຖິງ”(2), ຈາກນັ້ນ ໄດ້ມອບອາວຸດທາງວິທະຍາສາດ ແລະທິດສະດີປະຕິວັດໃຫ້ແກ່ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະຊົນຊັ້ນແຮງງານອື່ນໆ ເພື່ອປົດປ່ອຍຕົນເອງ ແລະ ມວນມະນຸດຊາດ. ການພິນິດພິສູດວ່າ ມະນຸດຊາດຈະປ່ຽນຜ່ານໄປສູ່ລັດທິກອມມູນິດນັ້ນ ຍັງໝາຍຄວາມເຖິງການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງລະບົບທຶນນິຍົມຢ່າງຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້, ດັ່ງນັ້ນ ທິດສະດີຂອງມາກຈຶ່ງປະເຊີນໜ້າກັບ “ສັດຕູທີ່ເຂັ້ມແຂງທີ່ສຸດ” ຂອງໂລກທຶນນິຍົມ. ເມື່ອປະເຊີນກັບການໂຈມຕີແລະການທຳລາຍຂອງບັນດາອິດທິກຳລັງສັດຕູ, ນັກຄິດຄລາສສິກຂອງລັດທິມາກໄດ້ຄົ້ນຄວ້າ ແລະພັດທະນາຫຼັກຄຳສອນຂອງຕົນ ໄປພ້ອມໆກັບການຕໍ່ສູ້ຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ເພື່ອປົກປ້ອງຮາກຖານແນວຄິດ ແລະທິດສະດີປະຕິວັດຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະປະຊາຊົນຜູ້ອອກແຮງງານ.
ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມຍຶດຖືລັດທິມາກ-ເລນິນ ແລະແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ ເປັນຮາກຖານແນວຄິດ ແລະເຂັມທິດຊີ້ນຳການກະທຳປະຕິວັດທັງໝົດ, ດັ່ງນັ້ນ, ການປົກປ້ອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກຈຶ່ງເປັນພາລະກິດສຳຄັນຍິ່ງຕໍ່ຊະຕາກຳຂອງພັກ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ, ການເຊື່ອມໂຍງຢ່າງໃກ້ຊິດລະຫວ່າງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ກັບການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ ແມ່ນກົດເກນທີ່ຄວບຄຸມການກໍ່ຕົວແລະການພັດທະນາຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ ແລະ ແນວທາງ ທັດສະນະຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ. ດ້ວຍຈິດໃຈແຫ່ງການປະຕິວັດຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ເພື່ອຕໍ່ຕ້ານແນວຄິດແລະຫຼັກຄຳສອນອະນຸຮັກນິຍົມ ແລະບໍ່ແມ່ນລັດທິມາກ, ໃນແຕ່ລະໄລຍະການປະຕິວັດ, ວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີທີ່ເຊື່ອມໂຍງຢ່າງໃກ້ຊິດກັບການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ ຈະກຳນົດຄວາມຕ້ອງການ, ໜ້າທີ່, ວິທີການ ແລະເນື້ອໃນສະເພາະ ເພື່ອປົກປ້ອງທາດແທ້ວິທະຍາສາດ, ການປະຕິວັດ ແລະ ຄວາມບໍລິສຸດຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ.
ນັບຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ, ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໄດ້ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນເປັນພິເສດຕໍ່ວຽກງານທິດສະດີ, ໂດຍວາງວຽກງານທິດສະດີໄວ້ໃນຕຳແໜ່ງສູງສຸດ: "...ໜ້າທີ່ຮີບດ່ວນຂອງພວກເຮົາແມ່ນການເຮັດໃຫ້ພັກເຂັ້ມແຂງໃນດ້ານທິດສະດີ, ການຈັດຕັ້ງ ແລະ ສະມາຊິກພັກ”(3); ພ້ອມກັນນັ້ນ, ພວກເຮົາຕ້ອງຕໍ່ສູ້ຢ່າງເດັດຂາດກັບແນວຄິດແລະຫຼັກຄຳສອນທີ່ຝືນປະຕິວັດ ເຊັ່ນ: ແນວຄິດຂອງພວກທຣອດສະກີ, ລັດທິສວຍໂອກາດ, ລັດທິແກ້ ແລະ ລັດທິຈິດຕະນິຍົມ. ໃນມະຕິກອງປະຊຸມຄັ້ງທີສອງຂອງຄະນະກຳມະການກາງພັກກອມມູນິດອິນດູຈີນ (ເດືອນມີນາ 1931), ພັກໄດ້ກຳນົດວ່າ: “ຕ້ອງປະກາດສົງຄາມຢ່າງເດັດຂາດຕໍ່ລັດທິສວຍໂອກາດພາຍໃນພັກ. ລັດທິສວຍໂອກາດພາຍໃນພັກນັ້ນປະກົດຊັດເຈນແລ້ວ, ຖ້າເຮົາບໍ່ປະກາດສົງຄາມຢ່າງເດັດຂາດ ແລະ ກຳຈັດມັນໃຫ້ໝົດໄປຈາກພັກຢ່າງຈິງຈັງ, ເຮົາກໍ່ບໍ່ອາດຫວັງທີ່ຈະສ້າງອຸດົມການກອມມູນິດທີ່ເປັນເອກະພາບໃຫ້ກັບພັກໄດ້”(4), ໃນເວລາດຽວກັນ "ພາຍໃນພັກ ເຮົາຕ້ອງໂຄ່ນລົ້ມແນວຄິດແບ່ງແຍກກຸ່ມ ແລະຄວາມຄິດທີ່ຜິດພາດທັງໝົດຢ່າງເດັດຂາດ...”(5).
ບັນດາຜູ້ນຳພັກລ້ວນແຕ່ເປັນນັກທິດສະດີແລະນຳໜ້າໃນແນວຮົບທາງທິດສະດີ, ປົກປ້ອງລັດທິມາກ-ເລນິນ, ແນວທາງການເມືອງ, ຫຼັກການການຈັດຕັ້ງ ແລະການເຄື່ອນໄຫວຂອງພັກຢ່າງເດັດດ່ຽວ, ຍ້ອນແນວນັ້ນ ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມຈຶ່ງຢືນຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງທ່າມກາງລົມແຮງແລະຄື້ນຟອງປັ່ນປ່ວນ. ເພື່ອວິພາກວິຈານແລະຕໍ່ສູ້ກັບການທຳລາຍ ແລະຕອບໂຕ້ທັດສະນະປະຕິການຂອງກຸ່ມທຣອດສະກີ ໃນຫວຽດນາມ ໃນຊຸມປີ 1930, ຜູ້ນຳ ຫງວຽນອ້າຍກວ໊ກ ໄດ້ຢືນຢັນວ່າ: “ສຳລັບພວກທຣອດສະກີແລ້ວ, ຈະບໍ່ມີການປະນີປະນອມ, ບໍ່ມີການຜ່ອນຜັນໃດໆ. ພວກເຮົາຕ້ອງໃຊ້ທຸກວິທີທາງເພື່ອເປີດເຜີຍພວກເຂົາວ່າເປັນລູກແຫຼ້ງຕີນມືຂອງລັດທິຟາດຊິດ, ເຮົາຕ້ອງໃຊ້ທຸກວິທີທາງເພື່ອເປີດໂປງພວກເຂົາວ່າເປັນຫຸ່ນກະບອກຂອງລັດທິຟາດຊິດ ແລະທຳລາຍພວກເຂົາທາງດ້ານການເມືອງ”(6). ໃນປີ 1937, ເລຂາທິການໃຫຍ່ ຮ່າ ຮຸຍ ເຕິ້ບ ໄດ້ຂຽນບົດຄວາມ "ທຣອດສະກີ ແລະພວກຝືນປະຕິວັດ", ເຊິ່ງກ່າວເຖິງລະບົບທັດສະນະປະຕິການຂອງທຣອດສະກີ; ວິພາກວິຈານບຸກຄົນສຳຄັນຂອງກຸ່ມທຣອດສະກີໃນອິນດູຈີນຢ່າງເປີດເຜີຍ ທີ່ກຳລັງທຳລາຍຂະບວນການປະຕິວັດ ແລະຫຼອກລວງປະຊາຊົນດ້ວຍຄຳຂວັນ “ຝ່າຍຊ້າຍ” ຂອງພວກເຂົາ ໂດຍກ່າວວ່າ "ລັດທິທຣອດສະກີເປັນສາຂາໜຶ່ງຂອງລັດທິຟາດຊິດ. ອົງການສາກົນທີສີ່ເປັນກອງກຳລັງນຳໜ້າຂອງຊົນຊັ້ນນາຍທຶນທາງການເງິນທີ່ຕໍ່ຕ້ານການປະຕິວັດ”(7). ໃນບົດຄວາມ "ການວິພາກວິຈານຕົນເອງ" ທີ່ຂຽນໃນປີ 1939, ເລຂາທິການໃຫຍ່ ຫງວຽນ ວັນ ກື່ ໄດ້ກ່າວເຖິງທາດແທ້ແລະກົນອຸບາຍຂອງພວກທຣອດສະກີໄວ້ຢ່າງຊັດເຈນວ່າ “ໂດຍແກ່ນແທ້ແລ້ວ ພວກທຣອດສະກີເປັນພຽງເສດເຫຼືອຂອງຂະບວນການທີ່ລວມຕົວກັນເພື່ອຕໍ່ຕ້ານກອມມູນິດ, ຕໍ່ສູ້ກັບການປະຕິວັດ, ແບ່ງແຍກ ແລະ ທຳລາຍຂະບວນການມວນຊົນ”(8). ພວກເຂົາ "ຊ່ອນຕົວຢູ່ຫຼັງໜ້າກາກນັບແສນອັນ", "ລີ້ໄພພາຍໃຕ້ທຸງກອມມູນິດ" ແລະ "ມັນປອມຕົວເປັນກອມມູນິດເພື່ອສ້າງຄວາມແຕກແຍກ", ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຮົາຕ້ອງເປີດໂປງແຜນການຍົວະຍຸຂອງຝ່າຍທຣອດສະກີ...
ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງຄວາມຫຍຸ້ງຍາກລຳບາກ ແລະການເສຍສະຫຼະຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ, ວຽກງານທິດສະດີ ແລະທຸກດ້ານຂອງວຽກງານທິດສະດີ, ຕັ້ງແຕ່ການຄົ້ນຄວ້າ, ການໂຄສະນາເຜີຍແຜ່ ໄປຈົນເຖິງການສຶກສາແລະການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ... ໄດ້ຮັບຄວາມສົນໃຈແລະພັດທະນາໂດຍພັກໃນຮູບແບບ ແລະລະດັບຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ແບບເປີດເຜີຍ, ແບບລັບ ແລະ ແບບເຄິ່ງເປີດເຜີຍເຄິ່ງລັບ... ໂດຍສະເພາະ, ພັກໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ວຽກງານໂຄສະນາທາງທິດສະດີ ໂດຍຖືວ່າມັນເປັນຂົວຕໍ່ລະຫວ່າງວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທາງທິດສະດີ ແລະວຽກງານຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ: "ໃນເມື່ອທີ່ພັກຫາກໍ່ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃໝ່, ລະດັບທິດສະດີຂອງພັກຍັງຕໍ່າ, ຮາກຖານແນວຄິດຍັງບໍ່ທັນໝັ້ນຄົງ ແລະ ບຸກຄົນທີ່ມີຄວາມສາມາດທີ່ຈະເຮັດວຽກໃຫ້ກັບພັກແມ່ນມີໜ້ອຍ, ດັ່ງນັ້ນ ການເຜີຍແຜ່ລັດທິມາກ-ເລນິນຢ່າງຂະຫຍັນຂັນແຂງພາຍໃນພັກ ແລະໃນໝູ່ມະຫາຊົນຊົນຊັ້ນກຳມາຊີບຈຶ່ງມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ການຍົກລະດັບທິດສະດີຂອງສະມາຊິກພັກ ແລະ ການສ້າງອຸດົມການຊົນຊັ້ນກຳມາຊີບພາຍໃນພັກ...”(9). ໃນກອງປະຊຸມສ້າງຕັ້ງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ, ພ້ອມກັນກັບການຮັບຮອງເອົາເອກະສານທີ່ສຳຄັນ, ກອງປະຊຸມໄດ້ຕັດສິນໃຈວ່າ: "ຄະນະກຳມະການສູນກາງສາມາດພິມເຜີຍແຜ່ວາລະສານທິດສະດີ ແລະ ໜັງສືພິມໂຄສະນາສາມສະບັບໃນສາມພາກ”(10). ໂດຍປະຕິບັດຕາມມະຕິຂອງກອງປະຊຸມສ້າງຕັ້ງພັກ, ວາລະສານແດງ (ເຊິ່ງເປັນຕົ້ນແບບຂອງວາລະສານກອມມູນິດໃນປະຈຸບັນ) ໄດ້ຖືກພິມເຜີຍແຜ່ ໂດຍມີສະຫາຍ ຫງວຽນອ້າຍກວ໊ກ ເປັນຜູ້ກໍ່ຕັ້ງ ແລະບັນນາທິການບໍລິຫານຄົນທຳອິດ, ສະບັບທຳອິດຕີພິມເມື່ອວັນທີ 5 ສິງຫາ 1930, ໂດຍມີພາລະກິດໃນການຄົ້ນຄວ້າ, ເຜີຍແຜ່ ແລະ ໃຫ້ຄວາມຮູ້ກ່ຽວກັບທິດສະດີການເມືອງທົ່ວທັງພັກ. ແຜນນະໂຍບາຍນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງວິໄສທັດຍຸດທະສາດ ແລະວິໄສທັດກວ້າງໄກຂອງພັກເຮົາ ແລະຜູ້ນຳຂອງເຮົາ ຫງວຽນອ້າຍກວ໊ກ - ໂຮ່ຈີມິນ.
ຫຼັງຈາກຍາດອຳນາດໄດ້ແລ້ວ ແລະ ເຂົ້າສູ່ສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນຝຣັ່ງ, ພັກໄດ້ສຸມໃສ່ການຕໍ່ສູ້ກັບແນວຄິດອຸດົມການທີ່ຜິດພາດພາຍໃນພັກ ເຊັ່ນ ການແກ້ໄຂແນວໂນ້ມຕ່າງໆຢ່າງທັນທ່ວງທີຄື ພະຍາດອັດຕະວິໄສ; ລັດທິຄຳພີຕາຍຕົວ; ຄວາມຄິດຄັບແຄບ ແລະຄວາມໂດດດ່ຽວ; ແນວຄິດຝ່າຍຂວາ, ພ້ອມກັບການວິເຄາະສາເຫດຂອງພະຍາດເຫຼົ່ານີ້ຢ່າງລະອຽດຖື່ຖ້ວນ ເຊິ່ງລ້ວນມີທີ່ມາຈາກ "ຄວາມເຂົ້າໃຈທິດສະດີທີ່ອ່ອນແອ": "ຄວາມເຂົ້າໃຈທິດສະດີທີ່ອ່ອນແອ ມັກນຳໄປສູ່ລັດທິປະຕິບັດນິຍົມ, ຄວາມເຂົ້າໃຈທິດສະດີທີ່ອ່ອນແອ ປະກອບກັບການຫ່າງເຫີນມະຫາຊົນ ມັກນຳໄປສູ່ລັດທິອັດຕະວິໄສ ແລະ ຄວາມຄິດຄັບແຄບ”(11). ໃນກອງປະຊຸມທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ 3 ຂອງພັກ (1950), ໃນດ້ານໜຶ່ງ, ພັກໄດ້ຢືນຢັນວ່າ ລັດທິມາກ-ເລນິນ ເປັນທວນໄຟທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງເສັ້ນທາງຂອງພວກເຮົາ, ເປັນອາວຸດຂອງການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ ແລະ ການເມືອງຂອງພວກເຮົາ; ໃນອີກດ້ານໜຶ່ງ, ເຮົາຕ້ອງຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີຢ່າງເດັດດ່ຽວກັບແນວຄິດຕ້ານການປະຕິວັດທີ່ແຊກຊຶມເຂົ້າມາໃນປະເທດຂອງເຮົາ: "ເປັນຫຍັງ, ໃນໝູ່ “ນັກມາກຊິດ” ຊາວອິນໂດຈີນ ຍັງມີບາງສ່ວນທີ່ຍັງຄົງເວົ້າຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ ຄືກັບຄວາຍທີ່ຄ້ຽວຫຍ້າ, ທິດສະດີປັດຊະຍາກ່ຽວກັບຊະຕາກຳຂອງນັກທຶນນິຍົມ ແລະຜູ້ນຳທາງສາສະໜາຈາກເອີຣົບແລະອາເມລິກາ? ເປັນຫຍັງເຮົາຍັງທົນທຸກທໍລະມານຈາກພະຍາດຮ້າຍແຮງຫຼາຍພະຍາດເຊັ່ນ: ລັດທິອັດຕະວິໄສ, ຄວາມຄິດຄັບແຄບ, ລັດທິອັດຕະບຸກຄົນແບບວິລະບຸລຸດ ແລະ ຄວາມເຫັນແກ່ຕົວ...?”(12). ດັ່ງນັ້ນ, ໃນຊ່ວງເວລານີ້, ຈຸດສຸມຂອງການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີຈຶ່ງຢູ່ທີ່ການຕໍ່ສູ້ກັບຄວາມຄິດທີ່ຜິດພາດພາຍໃນປະເທດ ແລະການຕໍ່ສູ້ຕ້ານຄວາມຄິດ ແລະທິດສະດີປະຕິການ ທີ່ເຂົ້າມາໃນຫວຽດນາມພ້ອມກັບຂະບວນການຮຸກຮານຂອງພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນຝຣັ່ງ: “ເຖິງເວລາແລ້ວທີ່ພວກເຮົາຊາວກອມມູນິດອິນໂດຈີນຈະຕ້ອງປະກາດສົງຄາມຢ່າງເປີດເຜີຍຕໍ່ທັດສະນະທີ່ເສື່ອມໂຊມ ແລະຜິດພາດພາຍໃນພັກ, ໂດຍໃຊ້ຈິດໃຈແຫ່ງການຕິຊົມແລະຕິຊົມຕົນເອງ ເພື່ອໂຈມຕີແຜນນະໂຍບາຍ ແລະທ່າອ່ຽງທີ່ລ້າສະໄໝ; ໂຄ່ນລົ້ມທິດສະດີທີ່ເສື່ອມໂຊມ ແລະຝືນວິທະຍາສາດຂອງລັດທິລ່າເມືອງຂຶ້ນຝຣັ່ງ ແລະ ລັດທິຈັກກະພັດນິຍົມອາເມລິກາທີ່ກຳລັງແຊກຊຶມເຂົ້າມາໃນອິນໂດຈີນ, ດ້ວຍປາຍດາບປາຍປືນຂອງກອງທັບຝຣັ່ງ”(13). ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ເນື່ອງຈາກສະພາບການຂອງສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານ, ຂໍ້ຈຳກັດບາງຢ່າງໃນຂະບວນການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ຂະບວນການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ.
ເມື່ອເຂົ້າສູ່ໄລຍະການປະຕິບັດໜ້າທີ່ການປະຕິວັດສັງຄົມນິຍົມຢູ່ພາກເໜືອ ແລະ ຍູ້ແຮງການປະຕິວັດຊາດປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນຢູ່ພາກໃຕ້, ມີບັນຫາໃໝ່ໆ ທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນຫຼາຍຢ່າງໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ເຊິ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີຄຳອະທິບາຍທາງທິດສະດີ ເພື່ອຮັບໃຊ້ການນຳພາແລະຊີ້ນຳຂອງການປະຕິວັດຫວຽດນາມ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ເນື່ອງຈາກເຫດຜົນທາງອັດຕະວິໄນ ແລະພາວະວິໄສ, ບາງດ້ານຂອງວຽກງານທິດສະດີຈຶ່ງບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມຕ້ອງການຂອງພຶດຕິກຳການປະຕິວັດ, ສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດຂໍ້ຜິດພາດບາງຢ່າງໃນການຜັນຂະຫຍາຍ, ໂດຍສະເພາະໃນການແກ້ໄຂຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງກຳລັງການຜະລິດ ແລະ ການພົວພັນການຜະລິດ.
ໂດຍສະເພາະ, ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີໃນໄລຍະນີ້ໄດ້ສຸມໃສ່ການຊີ້ແຈງພື້ນຖານທາງທິດສະດີແລະພຶດຕິກຳ ຂອງສອງໜ້າທີ່ຍຸດທະສາດຂອງການປະຕິວັດ, ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງຈຳເປັນຕ້ອງຄົ້ນຄວ້າ ແລະໝູນໃຊ້ທິດສະດີຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ ເພື່ອສ່ອງແສງແນວທາງການຕໍ່ສູ້ຕ້ານລັດທິຈັກກະພັດອາເມລິກາເພື່ອກູ້ຊາດ, ພ້ອມທັງຄົ້ນຄວ້າເພື່ອຊີ້ແຈງແນວທາງການປະຕິວັດສັງຄົມນິຍົມ ແລະ ແຜນນະໂຍບາຍສືບຕໍ່ສ້າງສັງຄົມນິຍົມໃນພາກເໜືອພາຍໃຕ້ສະພາວະສົງຄາມ. ຄຽງຄູ່ກັບການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ, ວຽກງານການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີແມ່ນສຸມໃສ່ “ການຍົກລະດັບທິດສະດີແລະນະໂຍບາຍ, ຕໍ່ສູ້ກັບແນວຄິດຊົນຊັ້ນນາຍທຶນ, ວິພາກວິຈານແນວຄິດນາຍທຶນນ້ອຍ, ກຳຈັດອິດທິພົນຂອງແນວຄິດຈັກກະພັດນິຍົມແລະສັກດີນາ, ຕໍ່ສູ້ຕ້ານແນວຄິດອະນຸລັກນິຍົມ, ແນວຄິດຊາດນິຍົມແລະຊາດນິຍົມຄັບແຄບ, ແນວຄິດອັດຕະບຸກຄົນນິຍົມ...”(14); ໂດຍສະເພາະ, ຕໍ່ສູ້ຕ້ານທ່າອ່ຽງໄຮ້ກຳມາຊີບ, ແນວຄິດຝ່າຍຂວາ, ລັດທິເສລີນິຍົມ ແລະ ລັດທີແກ້ສະໄໝໃໝ່ ເພື່ອປະກອບສ່ວນປົກປ້ອງຄວາມບໍລິສຸດຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ, ພິເສດແມ່ນເພື່ອຕໍ່ສູ້ກັບທັດສະນະຂອງການຢູ່ຮ່ວມກັນໂດຍສັນຕິກັບລັດທິຈັກກະພັດນິຍົມ ຜ່ານການປະນີປະນອມ ແລະການປະຖິ້ມຫຼັກການ...
ໃນວັນທີ 28 ທັນວາ 1965, ກົມການເມືອງສູນກາງພັກໄດ້ອອກມະຕິເລກທີ 131-NQ/TW ສ້າງຕັ້ງຄະນະກຳມະການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີຂອງສູນກາງ, ໂດຍການເຂົ້າຮ່ວມໂດຍກົງຂອງຜູ້ນຳສຳຄັນຫຼາຍທ່ານຈາກຄະນະກຳມະການສູນກາງພັກ, ໂດຍສະຫາຍເຈື່ອງຈິງເປັນຫົວໜ້າຄະນະ. ມະຕິໄດ້ກຳນົດຢ່າງຈະແຈ້ງກ່ຽວກັບໜ້າວຽກສາມຢ່າງຂອງຄະນະກຳມະການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີສູນກາງ ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມສາມາດໃນການນຳພາ ແລະ ວິໄສທັດຍຸດທະສາດຂອງພັກ ໃນການເສີມຂະຫຍາຍລັກສະນະທາງວິທະຍາສາດ-ພຶດຕິກຳຕົວຈິງ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການນຳພາຂອງພັກ ເຊິ່ງລວມເຖິງເນື້ອໃນທີ່ກຳນົດການເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງໜ້າທີ່ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີຢ່າງຈະແຈ້ງ ໂດຍມີເປົ້າໝາຍເພື່ອປົກປ້ອງຄວາມບໍລິສຸດຂອງລັດທິມາກ-ເລນິນ; ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຕໍ່ສູ້ກັບລັດທິຄຳພີຕາຍຕົວແລະລັດທິແບ່ງແຍກ, ແລະ ປົກປ້ອງແນວທາງມາກຊິດ-ເລນິນນິດ...
ກ້າວເຂົ້າສູ່ໄລຍະເວລາແຫ່ງການປົດປ່ອຍພາກໃຕ້, ການໂຮມປະເທດເປັນເອກະພາບ ແລະ ການນຳພາປະເທດຊາດກ້າວໄປສູ່ສັງຄົມນິຍົມ, ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີໄດ້ປະເຊີນກັບບັນຫາໃໝ່ໆ ແລະຫຍຸ້ງຍາກຫຼາຍຢ່າງ. ໃນຕົ້ນຊຸມປີ 1980, ປະເທດປະເຊີນກັບວິກິດການເສດຖະກິດແລະສັງຄົມ ເຊິ່ງຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການປ່ຽນແປງໃໝ່, ສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດແນວຄິດການປະຕິຮູບທຽມຂຶ້ນມາ ໂດຍມີເປົ້າໝາຍເພື່ອ "ປ່ຽນສີ", ປະຖິ້ມທິດທາງສັງຄົມນິຍົມ ແລະ ທໍລະຍົດຕໍ່ອຸດົມການກອມມູນິດ. ວຽກງານການຕໍ່ສູ້ໃນໄລຍະນີ້ສຸມໃສ່ "ການຕໍ່ສູ້ຕ້ານລັດທິແກ້ສະໄໝໃໝ່ໃນຮູບແບບຕ່າງໆ ແລະບັນດາທ່າອ່ຽງທີ່ຜິດພາດແລະອັນຕະລາຍອື່ນໆ ເຊັ່ນ: ລັດທິຊາດນິຍົມຊົນຊັ້ນນາຍທຶນ, ລັດທິບູຊາບຸກຄົນ ແລະອື່ນໆ”(15).
ໃນວັນທີ 9 ກຸມພາ 1982, ຄະນະເລຂາທິການສູນກາງພັກໄດ້ອອກມະຕິຕົກລົງເລກທີ 102-QD/TW, ກ່ຽວກັບ "ພາລະບົດບາດ, ໜ້າທີ່, ການຈັດຕັ້ງ ແລະລະບອບການເຮັດວຽກຂອງສະຖາບັນມາກ-ເລນິນ", ຕາມນັ້ນ ສະຖາບັນມາກ-ເລນິນເປັນອົງການຄົ້ນຄວ້າວິທະຍາສາດທີ່ຂຶ້ນກັບຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກໂດຍກົງ ໂດຍມີໜ້າທີ່ຄົ້ນຄວ້າບັນຫາທິດສະດີຂອງລັດທິສັງຄົມນິຍົມວິທະຍາສາດທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນພາລະກິດການສ້າງລັດທິສັງຄົມນິຍົມ ແລະ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ; ຕໍ່ສູ້ຕ້ານກະແສສວຍໂອກາດນິຍົມ, ທ່າອ່ຽງຊາດນິຍົມ, ລັດທິຕໍ່ຕ້ານກອມມູນິດ ແລະອື່ນໆ.
ໃນສະໄໝແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່, ວຽກງານການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີໄດ້ເຂົ້າສູ່ໄລຍະການພັດທະນາໃໝ່. ການປ່ຽນແປງໃໝ່ແມ່ນຜົນມາຈາກຂະບວນການຕໍ່ສູ້ທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ, ດຸເດືອດ ລະຫວ່າງສິ່ງເກົ່າ ແລະ ສິ່ງໃໝ່, ລະຫວ່າງຄວາມຖົດຖອຍ ແລະ ຄວາມກ້າວໜ້າໃນການຮັບຮູ້ທິດສະດີ, ແມ່ນຂະບວນການສູ້ຊົນທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ສະຫຼຸບພຶດຕິກຳຕົວຈິງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີເພື່ອກຳນົດແນວທາງການປ່ຽນແປງໃໝ່ຄັ້ງປະຫວັດສາດ ທີ່ມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ການຢູ່ລອດຂອງພັກ ແລະອະນາຄົດຂອງປະເທດຊາດ.
ໃນປີ 1991, ການລົ້ມສະຫຼາຍຂອງຮູບແບບສັງຄົມນິຍົມທີ່ແທ້ຈິງໃນສະຫະພາບໂຊວຽດໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດ "ແຜ່ນດິນໄຫວທາງການເມືອງ" ເຊິ່ງສັ່ນສະເທືອນຊາວກອມມູນິດທົ່ວໂລກ ແລະ ສົ່ງຜົນເສຍຢ່າງຫຼາຍ ຕໍ່ສະຖານະການໃນປະເທດຂອງເຮົາ. ໃນຊ່ວງເວລາສຳຄັນທາງປະຫວັດສາດ, ວຽກງານການຄົ້ນຄວ້າທີ່ເຊື່ອມໂຍງຢ່າງໃກ້ຊິດກັບການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີໄດ້ອະທິບາຍສາເຫດຂອງການຜັນປ່ຽນ, ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມຜິດພາດທີ່ນຳໄປສູ່ວິກິດຂອງສັງຄົມນິຍົມ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ໄດ້ຖອດຖອນບົດຮຽນສຳລັບຫວຽດນາມ, ຄືກັບ "ລາງບອກເຫດຂອງພາຍຸ" ມັນຊ່ວຍໃຫ້ປະເທດກຽມພ້ອມຮັບມືກັບການປ່ຽນແປງຄັ້ງໃຫຍ່ໃນສະຖານະການໂລກໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ, ໃນຂະນະດຽວກັນກໍ່ສ້າງຮາກຖານທາງວິທະຍາສາດ ແລະ ການປະຕິບັດຕົວຈິງ ເພື່ອຊີ້ນຳຄວາມຮັບຮູ້ທິດສະດີທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແກ້ໄຂຄວາມເຂົ້າໃຈທີ່ຜິດ, ຄວາມລັງເລ, ຄວາມບໍ່ຊັດເຈນ, ການຂາດສັດທາ ແລະ ອຸດົມການທີ່ຈາງຫາຍ, ຕໍ່ສູ້ແລະປະຕິເສດຖ້ອຍທຳນອງທີ່ບິດເບືອນ, ຍູ້ຖອຍລັດທິສວຍໂອກາດທາງການເມືອງແລະລັດທິແກ້ທີ່ກຳລັງຟື້ນຕົວ, ຕໍ່ສູ້ຢ່າງເດັດດ່ຽວເພື່ອປົກປ້ອງລັດທິມາກ-ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ ແລະ ເສັ້ນທາງສູ່ສັງຄົມນິຍົມໃນຫວຽດນາມ.
ໃນໄລຍະນີ້, ພັກໄດ້ອອກມະຕິຫຼາຍສະບັບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບວຽກງານທິດສະດີ ເຊິ່ງເນັ້ນໃສ່ການເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ ໂດຍມະຕິລ່າສຸດແມ່ນມະຕິໝາຍເລກ 37-NQ/TW ລົງວັນທີ 9 ຕຸລາ 2014 ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກ "ກ່ຽວກັບວຽກງານທິດສະດີ ແລະ ທິດທາງການຄົ້ນຄວ້າຈົນຮອດປີ 2030"; ມະຕິໝາຍເລກ 35-NQ/TW, ລົງວັນທີ 22 ຕຸລາ 2018, ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກ ເລື່ອງ "ເພີ່ມທະວີການປົກປ້ອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ, ຕໍ່ສູ້ຫັກລ້າງທັດສະນະທີ່ຜິດພາດແລະເປັນປໍລະປັກໃນສະຖານະການໃໝ່"; ບົດສະຫຼຸບສະບັບເລກທີ 89-KL/TW ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກກ່ຽວກັບການສືບຕໍ່ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດມະຕິໝາຍເລກ 35-NQ/TW..., ສິ່ງດັ່ງກ່າວໄດ້ຊ່ວຍນຳມາເຊິ່ງການປ່ຽນແປງທີ່ຕັ້ງໜ້າໃນວຽກງານທິດສະດີຂອງພັກ, ປະກອບສ່ວນຢືນຢັນຄຸນລັກສະນະ, ກຽດສັກສີ ແລະ ບົດບາດການນຳພາຂອງພັກ. ວຽກງານການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີໄດ້ມີການປ່ຽນແປງດ້ານຄຸນນະພາບ ໂດຍໄດ້ວາງຮາກຖານຢ່າງເປັນລະບົບ ແລະໃຫ້ເຫດຜົນທາງວິທະຍາສາດ ເພື່ອຢືນຢັນ, ເສີມສ້າງ ແລະຊີ້ແຈງຄຸນຄ່າທີ່ຍືນຍົງໃຫ້ຊັດເຈນຍິ່ງຂຶ້ນ, ພ້ອມທັງປະຍຸກໃຊ້ແລະພັດທະນາລັດທິມາກ-ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ ແລະ ທິດສະດີແນວທາງການປ່ຽນແປງໃໝ່ຢ່າງສ້າງສັນ; ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການເພີ່ມເຕີມ ແລະປັບປຸງແນວທາງແລະແຜນນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ນະໂຍບາຍແລະກົດໝາຍຂອງລັດ ໃຫ້ສົມບູນຍິ່ງຂຶ້ນ. ວຽກງານການຕໍ່ສູ້ແລະປະຕິເສດທັດສະນະທີ່ຜິດພາດແລະເປັນປໍລະປັກ ໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງເປັນລະບົບ, ເປັນເອກະພາບ, ຮອບດ້ານ, ເດັດຂາດແລະມີປະສິດທິຜົນ ໂດຍຂະຫຍາຍຂອບເຂດອອກໄປ ພ້ອມທັງສຸມໃສ່ຄວາມເລິກເຊິ່ງ.
ດັ່ງນັ້ນ, ຕະຫຼອດປະຫວັດສາດອັນຍາວນານກວ່າ 95 ປີແຫ່ງການນຳພາການປະຕິວັດຂອງຫວຽດນາມ, ທ່າມກາງຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ, ຄວາມທຸກທໍລະນານ ແລະ ການເສຍສະຫຼະນັບບໍ່ຖ້ວນ, ແລະເຖິງວ່າແຕ່ລະໄລຍະການປະຕິວັດຈະມີຄວາມຕ້ອງການ ແລະໜ້າທີ່ທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແຕ່ຍາມໃດພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມກໍ່ເອົາໃຈໃສ່ເຖິງການນຳພາວຽກງານທິດສະດີ ໂດຍມີການເຊື່ອມໂຍງຢ່າງໃກ້ຊິດລະຫວ່າງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ ເຊິ່ງສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງການເຕີບໂຕເທື່ອລະກ້າວທາງດ້ານຄວາມສາມາດ, ລະດັບ ແລະ ຄວາມແຂງແກ່ງທາງທິດສະດີຂອງພັກເຮົາ; ຜົນສຳເລັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນແຕ່ລະໄລຍະຂອງການປະຕິວັດ, ການກໍ່ສ້າງແລະປັບປຸງພັກໃຫ້ສະອາດ ແລະ ເຂັ້ມແຂງຍິ່ງຂຶ້ນ ແລະ ການປົກປ້ອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ ລ້ວນມີຮ່ອງຮອຍຂອງການຊີ້ນຳແລະປູທາງຂອງວຽກງານທິດສະດີ.
2. ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີມີຄວາມກ່ຽວພັນແລະສົ່ງເສີມເຊິ່ງກັນແລະກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນວຽກງານທິດສະດີຂອງພັກ ເຊິ່ງກວມເອົາດ້ານຕ່າງໆເຊັ່ນ: ວຽກງານນຳພາແລະຊີ້ນຳດ້ານທິດສະດີ; ວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ; ວຽກງານໃຫ້ປຶກສາຍຸດທະສາດແລະໃຫ້ຄຳແນະນຳດ້ານທິດສະດີ; ວຽກງານໂຄສະນາ ເຜີຍແຜ່ ແນະນຳ ແລະ ການອົບຮົມສຶກສາທິດສະດີ; ວຽກງານການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີເພື່ອຫັກລ້າງຖ້ອຍທຳນອງທີ່ບິດເບືອນ, ຜິດພາດ ແລະ ເປັນປໍລະປັກ ແລະອື່ນໆ. ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອພິຈາລະນາແຕ່ລະດ້ານຂອງວຽກງານທິດສະດີ ຈຶ່ງບໍ່ສາມາດແຍກຈາກກັນໄດ້ ແຕ່ຕ້ອງພິຈາລະນາໃນສະພາບການໂດຍລວມຂອງວຽກງານທິດສະດີ.
ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີປະກອບເປັນພື້ນຖານ ແລະຮາກຖານຂອງການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ. ວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີແມ່ນກິດຈະກຳໂດຍລວມມີຈຸດປະສົງເພື່ອຄົ້ນພົບ, ເຂົ້າໃຈ ແລະ ພິນິດພິສູດກ່ຽວກັບທາດແທ້ ແລະ ກົດເກນການເຄື່ອນໄຫວຂອງສິ່ງການ, ປະກົດການ ແລະສັງຄົມມະນຸດ, ການຮັບຮູ້ແລະປ່ຽນແປງໂລກ; ຊີ້ແຈງແລະເຮັດໃຫ້ເລິກເຊິ່ງຂຶ້ນ ພ້ອມທັງໝູນໃຊ້ລັດທິມາກ-ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ ແລະ ແນວທາງແລະທັດສະນະຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມຢ່າງສ້າງສັນ ເຂົ້າກັບຄວາມເປັນຈິງຂອງການປະຕິວັດຫວຽດນາມ. ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີສະໜອງລະບົບຂໍ້ຄິດວິທະຍາ, ຫຼັກຖານ ແລະ ຫຼັກພິນິດວິທະຍາສາດ-ພຶດຕິກຳ ເຊິ່ງເປັນພື້ນຖານທີ່ໝັ້ນຄົງສຳລັບການຫັກລ້າງທັດສະນະທີ່ຜິດພາດ ແລະ ເປັນປໍລະປັກ. ສາມາດຢືນຢັນໄດ້ວ່າ ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີສ້າງປະຖົມປັດໄຈ, ໃນຂະນະທີ່ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີແມ່ນຜົນມາຈາກການຄົ້ນຄວ້າທາງທິດສະດີ. ວຽກງານຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີຈະຂາດພື້ນຖານ, ຄວາມເລິກຊຶ້ງ ແລະຄວາມເປັນເຈົ້າການ ຖ້າຫາກຂາດການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ, ເຊິ່ງອາດຈະນໍາໄປສູ່ການຕໍ່ສູ້ທີ່ລົ້ມເຫຼວ, ຫຼືແມ່ນແຕ່ຝືນການຕໍ່ສູ້ ແລະ ຝືນການໂຄສະນາ. ດັ່ງນັ້ນ, ການເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງສອງດ້ານຂອງວຽກງານນີ້ຈຶ່ງເປັນສິ່ງສຳຄັນຍິ່ງໃນການຢືນຢັນເຖິງທາດແທ້ວິທະຍາສາດ, ການປະຕິວັດແລະການປົກປ້ອງຄວາມບໍລິສຸດຂອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກຂອງເຮົາ. ການຫ່າງເຫີນຫຼືການປະຕິເສດເປົ້າໝາຍນີ້ ຈະເຮັດໃຫ້ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີສູນເສຍທິດທາງ, ຂາດເຄື່ອງມືທີ່ແຫຼມຄົມ ແລະຂາດພື້ນຖານທີ່ໝັ້ນຄົງ.
ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີເພື່ອເສີມແລະພັດທະນາທິດສະດີນັ້ນ ແມ່ນການເພີ່ມທະວີກຳລັງແຮງແລະຄວາມສາມາດພາຍໃນ, ຊ່ວຍໃຫ້ທ່າແລະພະລັງທາງທິດສະດີຂອງພັກພັດທະນາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ເຮັດໃຫ້ທິດສະດີຂອງພັກມີຄວາມສົດໃໝ່ ແລະແຫຼມຄົມຍິ່ງຂຶ້ນ. ນີ້ແມ່ນເງື່ອນໄຂຕັດສິນເບື້ອງຕົ້ນແລະພື້ນຖານທີ່ສຸດສຳລັບຄວາມສຳເລັດຂອງການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ. ຖ້າການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີອ່ອນແອ ແລະ ລ້າສະໄໝ, "ເປັນພຽງຕົວຕະຫຼົກທີ່ຍ່າງຕາມຫຼັງລົດມ້າສາມຕົວແຫ່ງພຶດຕິກຳຕົວຈິງ", ແລ້ວລະບົບທິດສະດີເອງກໍ່ຈະຂາດຄວາມເຂັ້ມແຂງທີ່ຈະເປີດການໂຈມຕີປະຕິວັດເພື່ອທັບມ້າງຖ້ອຍທຳນອງທີ່ບິດເບືອນ, ຜິດພາດ ແລະເປັນປໍລະປັກ.
ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີແມ່ນແຮງຂັບເຄື່ອນຊຸກຍູ້ການພັດທະນາການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ. ນີ້ແມ່ນຮູບແບບການຕໍ່ສູ້ທີ່ເປັນເອກະລັກແລະເລິກເຊິ່ງ, ໂດຍສຸມໃສ່ບັນຫາພື້ນຖານທີ່ສຸດຂອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ, ທັບມ້າງຖ້ອຍທຳນອງທີ່ບິດເບືອນ, ຜິດພາດ ແລະ ເປັນປໍລະປັກ ດ້ວຍທິດສະດີແລະລະບົບຫຼັກພິນິດ, ຫຼັກຖານວິທະຍາທີ່ເຂັ້ມງວດ ແລະ ເຊື່ອຖືໄດ້. ການຕໍ່ສູ້ທາງດ້ານແນວຄິດນັ້ນປະກອບດ້ວຍຫຼາຍວິທີການແລະກຳລັງ, ແຕ່ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີຖືເປັນ "ອາວຸດໜັກ" ໃນແນວຮົບທາງອຸດົມການ. ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີສົ່ງເສີມການພັດທະນາການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ; ຜ່ານການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ, ເຮົາສາມາດເຫັນຈຸດແຂງ, ຈຸດອ່ອນ ແລະ ແມ່ນແຕ່ຊ່ອງຫວ່າງໃນລະບົບທິດສະດີຂອງເຮົາໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ, ຈາກນັ້ນ ຈະຊ່ວຍເພີ່ມທະວີການຄົ້ນຄ້ວາເພື່ອເສີມ ແລະພັດທະນາທິດສະດີໄດ້ຢ່າງທັນທ່ວງທີ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ຄວາມຕ້ອງການຂອງການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີນັ້ນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເພື່ອສະໜອງ "ອາວຸດ" ຢ່າງທັນທ່ວງທີ ເຊິ່ງກໍ່ຄືລະບົບຫຼັກພິນິດແລະຫຼັກຖານວິທະຍາທີ່ແຫຼມຄົມແລະເຊື່ອຖືໄດ້ ສຳລັບການຕໍ່ສູ້ນັ້ນ.
ພຶດຕິກຳຕົວຈິງໃຫ້ເຫັນວ່າ ການເຊື່ອມໂຍງການຄົ້ນຄວ້າແລະການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີຢ່າງໃກ້ຊິດຊ່ວຍເສີມສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງໃຫ້ກັບທັງສອງດ້ານ; ໃນທາງກັບກັນ, ການຂາດການເຊື່ອມໂຍງ ຫຼືການສຸມໃສ່ພຽງດ້ານໃດດ້ານໜຶ່ງໂດຍລະເລີຍອີກດ້ານໜຶ່ງ ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມເຂັ້ມແຂງ, ປະສິດທິພາບແລະປະສິດທິຜົນຂອງແຕ່ລະດ້ານຫຼຸດລົງ, ຕະຫຼອດຈົນວຽກງານທິດສະດີໂດຍລວມຂອງພັກກໍ່ຫຼຸດລົງ. ເມື່ອພັກຫາກໍ່ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ, ວຽກງານທິດສະດີແລະການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີໄດ້ຮັບການເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງສູງເພື່ອປົກປ້ອງພັກທີ່ຍັງໜຸ່ມນ້ອຍ, ແຕ່ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີປະເຊີນກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກຍ້ອນຫຼາຍສາເຫດ, ກ່ອນອື່ນໝົດແມ່ນການປາບປາມຢ່າງຮຸນແຮງຈາກສັດຕູ. ໃນລະຫວ່າງສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນຝຣັ່ງ ແລະ ຈັກກະພັດອາເມລິກາ, ພັກໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ເປັນພິເສດຕໍ່ວຽກງານທິດສະດີ ໂດຍໄດ້ກຳນົດແຜນນະໂຍບາຍຍຸດທະສາດຫຼາຍຢ່າງ, ແຕ່ເນື່ອງຈາກຕ້ອງທຸ່ມເທຄວາມພະຍາຍາມທັງໝົດໃຫ້ກັບການຕໍ່ຕ້ານ, ເຮັດໃຫ້ທັງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີບໍ່ໄດ້ພັດທະນາຢ່າງເຕັມທີ່. ຕັ້ງແຕ່ຫຼັງປີ 1954 ຈົນເຖິງກ່ອນການດຳເນີນກິດຈະການປ່ຽນແປງໃໝ່, ພັກໄດ້ດຳເນີນການສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ, ຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີກ່ຽວກັບການສ້າງສັງຄົມນິຍົມ ແລະໄດ້ກຳນົດແນວທາງທົ່ວໄປຂອງການປະຕິວັດສັງຄົມນິຍົມ. ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ທິດສະດີແລະແນວທາງໃນເວລານັ້ນໄດ້ຮັບອິດທິພົນຢ່າງຫຼາຍຈາກແນວຄິດແບບເກົ່າ, ກົນໄກເສດຖະກິດແບບແຜນການລວມສູນ ອາດຍາສິດ ແລະເກື້ອກູນອຸດໜູນ, ດັ່ງນັ້ນ, ເມື່ອເຂົ້າສູ່ໄລຍະແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່, ຫຼາຍດ້ານຂອງກົນໄກນີ້ຈຶ່ງບໍ່ເໝາະສົມອີກຕໍ່ໄປ. ຫຼັງຈາກປະເທດຊາດໄດ້ເປັນເອກະພາບ ແລະດຳເນີນກິດຈະການປ່ຽນແປງໃໝ່, ການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີກໍ່ມີເງື່ອນໄຂທີ່ຈະພັດທະນາຢ່າງຮອບດ້ານ.
3- ເມື່ອປະເທດກ້າວເຂົ້າສູ່ຍຸກໃໝ່, ກິດຈະການປ່ຽນແປງໃໝ່ທີ່ຄົບຊຸດແລະສອດຄ່ອງກັນ ພ້ອມດ້ວຍໂອກາດແລະຂໍ້ດີຫຼາຍຢ່າງ, ຄວບຄູ່ໄປກັບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກແລະຄວາມທ້າທາຍ, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ວຽກງານທິດສະດີຂອງພັກຕ້ອງກ້າວຂຶ້ນມານຳພາ ແລະ ຄຽງຄູ່ກັບການປະຕິບັດ, ຮັບໃຊ້ການກຳນົດແນວທາງແລະປັບປຸງບູລະນະສະຖາບັນຕ່າງໆ ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍສຳຄັນພາຍໃນກາງສະຕະວັດທີ 21.
ໃນສະພາບການນີ້, ການເຄື່ອນໄຫວທຳລາຍມ້າງເພຂອງອິດທິກຳລັງສັດຕູມີຄວາມຊັບຊ້ອນເພີ່ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ໂດຍປ່ຽນຮູບແບບການໂຈມຕີແລະການທຳລາຍຂອງພວກເຂົາ, ດ້ວຍການເພີ່ມທະວີການໂຈມຕີໂດຍກົງຕໍ່ບັນຫາທິດສະດີຫຼັກທີ່ເປັນຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ. ດັ່ງນັ້ນ, ວຽກງານການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ, ການໃຊ້ທິດສະດີເພື່ອຫັກລ້າງ ແລະເອົາຊະນະຖ້ອຍທຳນອງທີ່ບິດເບືອນ, ຜິດພາດແລະເປັນປໍລະປັກ ແລະ ການປົກປ້ອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ ມີບົດບາດສຳຄັນທີ່ສຸດ. ຄວາມຕ້ອງການທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການເຊື່ອມໂຍງທີ່ໃກ້ຊິດຍິ່ງຂຶ້ນ ລະຫວ່າງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີໃນລະດັບໃໝ່, ໂດຍສຸມໃສ່ໜ້າທີ່ຫຼັກດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້:
ທີໜຶ່ງ, ເພິ່ມທະວີການນຳພາຂອງພັກ ແລະ ປ່ຽນແປງໃໝ່ຈິນຕະນາການແລະແບບວິທີການນຳພາຂອງພັກຕໍ່ວຽກງານທິດສະດີຢ່າງແຂງແຮງ.
ການນຳພາຂອງພັກມີຄວາມສຳຄັນອັນດັບໜຶ່ງຕໍ່ການພັດທະນາຂອງວຽກງານທິດສະດີເວົ້າລວມ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ. ນີ້ແມ່ນບົດຮຽນອັນລ້ຳຄ່າທີ່ໄດ້ຮັບຈາກຂະບວນການສ້າງຕັ້ງແລະນຳພາວຽກງານແນວຄິດແລະວຽກງານທິດສະດີຂອງພັກ. ການນຳພາວຽກງານທິດສະດີໃຫ້ມີການພັດທະນາຢ່າງຄົບຊຸດໃນທຸກດ້ານ ແລະ ການສະໜັບສະໜູນເຊິ່ງກັນແລະກັນລະຫວ່າງໜ້າທີ່ຕ່າງໆ ແລະ ຖືວ່າການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີເປັນປະຖົມປັດໄຈ, ເປັນພື້ນຖານສຳລັບໜ້າທີ່ອື່ນໆ, ລວມເຖິງການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ, ໃນການຜັນຂະຫຍາຍທິດທາງການຄົ້ນຄວ້າທີ່ສຳຄັນໃນວຽກງານທິດສະດີ ຕັ້ງແຕ່ນີ້ຈົນຮອດປີ 2030, ໂດຍມີວິໄສທັດເຖິງປີ 2045, ຈຳເປັນຕ້ອງສືບຕໍ່ຊາບຊຶມແລະຈັດຕັ້ງປະຕິບັດບັນດາບັນຫາສຳຄັນຕໍ່ໄປນີ້: ແກ້ໄຂຄວາມສຳພັນລະຫວ່າງການສືບທອດ ການເພີ່ມເຕີມ ແລະ ການພັດທະນາ; ລະຫວ່າງການຍຶດໝັ້ນແລະການປ່ຽນແປງໃໝ່ ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ; ປະສານສົມທົບຢ່າງກົມກຽວລະຫວ່າງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ກັບການສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ, ລະຫວ່າງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ, ການສະຫຼຸບສັງລວມພຶດຕິກຳ ກັບການວາງແຜນ, ການຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດແນວທາງ ນະໂຍບາຍຂອງພັກແລະລັດ; ປະສານສົມທົບຢ່າງໃກ້ຊິດລະຫວ່າງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ. ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກ, ວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ ຕ້ອງລະດົມສະຕິປັນຍາ ແລະການມີສ່ວນຮ່ວມຈາກພາກສ່ວນຕ່າງໆ ແລະປະຊາຊົນ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນນັກວິທະຍາສາດຊັ້ນນໍາ.
ທີສອງ, ການປັບປຸງຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ແລະການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ ຖືເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການປັບປຸງຍົກສູງຄຸນນະພາບຂອງວຽກງານທິດສະດີຂອງພັກໂດຍລວມໃນຍຸກໃໝ່.
ຄຸນນະພາບແລະປະສິດທິພາບຂອງການເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງການຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີຈະບັນລຸໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອທຸກດ້ານຂອງວຽກງານມີຄຸນນະພາບສູງ. ຍຸກໃໝ່ແຫ່ງການພັດທະນາປະເທດຊາດມີບັນຫາໃໝ່ໆຫຼາຍຢ່າງທີ່ຕ້ອງການການວິເຄາະທາງທິດສະດີຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ໂດຍຍຶດໝັ້ນໃນອຸດົມການຂອງພັກ ແລະ ສົ່ງເສີມຈິດໃຈແຫ່ງການປ່ຽນແປງໃໝ່ປະດິດສ້າງໃນການຄົ້ນຄວ້າ. ສະພາບການນີ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການປ່ຽນແປງໃໝ່ແລະຍົກລະດັບວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ເພື່ອຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງໜ້າທີ່; ພ້ອມກັບການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີພື້ນຖານທີ່ປະກອບສ່ວນຢືນຢັນຄຸນຄ່າທີ່ຍືນຍົງ ແລະ ຂະບວນການໝູນໃຊ້ແລະພັດທະນາລັດທິມາກ-ເລນິນ ແລະ ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນຢ່າງປະດິດສ້າງ, ຄວນໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີກ່ຽວກັບການພັດທະນາ ແລະ ການພິນິດພິສູດບັນຫາຕົວຈິງທີ່ຮີບດ່ວນທີ່ປະເທດຊາດກຳລັງປະເຊີນຢູ່, ສອດຄ່ອງກັບທິດທາງລ່າສຸດຂອງກົມການເມືອງສູນກາງແລະຄະນະເລຂາທິການສູນກາງພັກ.
ຜ່ານໄລຍະເວລາເກືອບ 40 ປີແຫ່ງການດຳເນີນກິດຈະການປ່ຽນແປງໃໝ່, ຈາກທິດທາງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໄດ້ກຳນົດທິດສະດີກ່ຽວກັບແນວທາງການປ່ຽນແປງໃໝ່ ເຊິ່ງເປັນອົງປະກອບທາງທິດສະດີທີ່ສຳຄັນທີ່ສຸດໃນທິດສະດີສັງຄົມນິຍົມຫວຽດນາມ, ເປັນລະບົບທິດສະດີສົມບູນແບບ, ເປັນອົງປະກອບສຳຄັນຂອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ, ສ່ອງສະຫວ່າງເສັ້ນທາງແຫ່ງການປະຕິວັດຫວຽດນາມ. ນີ້ແມ່ນລະບົບທິດສະດີທີ່ພັກໄດ້ຄົ້ນຄວ້າ, ຄົ້ນພົບ ແລະ ພັດທະນາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ເຊິ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນແລະຢືນຢັນຢ່າງຊັດເຈນເຖິງລະດັບສະຕິປັນຍາ, ຄວາມກ້າຫານ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການນຳພາຂອງພັກ. ທິດສະດີກ່ຽວກັບແນວທາງການປ່ຽນແປງໃໝ່ແມ່ນຜົນສຳເລັດທີ່ມາຈາກສະຕິປັນຍາ, ຄວາມທຸ່ມເທ ແລະ ຄວາມພະຍາຍາມຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງ, ກົມການເມືອງສູນກາງ, ຄະນະເລຂາທິການສູນກາງພັກ, ທົ່ວປວງຊົນ ແລະ ທົ່ວກອງທັບຫວຽດນາມ ຜ່ານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງຕ່າງໆຂອງພັກ. ນີ້ແມ່ນລະບົບທັດສະນະທີ່ສົມບູນແບບ, ກວມເອົາທັງເນື້ອໃນທົ່ວໄປ ແລະເນື້ອໃນສະເພາະໃນແຕ່ລະຂົງເຂດຂອງຊີວິດສັງຄົມ ເຊິ່ງເນື້ອໃນຫຼັກແມ່ນການໝູນໃຊ້, ການພັດທະນາທິດສະດີສັງຄົມນິຍົມແລະເສັ້ນທາງໄປສູ່ສັງຄົມນິຍົມໃນຫວຽດນາມຢ່າງສ້າງສັນໃນຍຸກໃໝ່.
ວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີຈຳເປັນຕ້ອງດຳເນີນການຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເພື່ອເພີ່ມເຕີມ ແລະປັບປຸງທິດສະດີແນວທາງການປ່ຽນແປງໃໝ່ໃຫ້ດີຍິ່ງຂຶ້ນ, ເພື່ອວ່າຮອດປີ 2045, ເມື່ອຫວຽດນາມກາຍເປັນປະເທດທີ່ພັດທະນາແລ້ວແລະມີລາຍໄດ້ສູງ, ຈະມີລະບົບທິດສະດີທີ່ສົມບູນ, ເປັນວິທະຍາສາດແລະທັນສະໄໝ ກ່ຽວກັບສັງຄົມນິຍົມ ແລະເສັ້ນທາງສູ່ສັງຄົມນິຍົມຂອງຫວຽດນາມ; ພ້ອມກັນນັ້ນ, ກໍ່ໝູນໃຊ້ແລະຫັນປ່ຽນບັນຫາພື້ນຖານຂອງທິດສະດີແນວທາງການປ່ຽນແປງໃໝ່ ເຂົ້າໄປໃນວຽກງານການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີຢ່າງວ່ອງໄວ, ໂດຍໃຊ້ລະບົບຫຼັກພິນິດແລະຫຼັກຖານວິທະຍາທີ່ແຫຼມຄົມແລະໜ້າເຊື່ອຖື, ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ໝັ້ນຄົງ, ເດັດດ່ຽວ ແລະ ໝັ້ນໜຽວໃນການປົກປ້ອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ.
ວຽກງານການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ ຄວນເອົາໃຈໃສ່ກັບການຄົ້ນຄວ້າທາດແທ້ແລະລັກສະນະສະເພາະຂອງລັດທິທຶນນິຍົມສະໄໝໃໝ່, ການຊີ້ແຈງທາດແທ້ແລະລັກສະນະສະເພາະໃໝ່ ຂອງຍຸກສະໄໝແຫ່ງການຂ້າມຜ່ານຈາກລັດທິທຶນນິຍົມ ໄປສູ່ລັດທິສັງຄົມນິຍົມໃນລະດັບໂລກ; ບັນດາແນວໂນ້ມທາງແນວຄິດ, ຫຼັກຄຳສອນ ແລະທິດສະດີໃໝ່ໆ ໃນໂລກ, ລວມທັງຫຼັກຄຳສອນທີ່ກ້າວໜ້າ ແລະ ຫຼັກຄຳສອນທີ່ບໍ່ແມ່ນມາກຊິດ... ເພື່ອໃຫ້ເຂົ້າໃຈທາດແທ້ ແລະມີຮາກຖານທີ່ໝັ້ນຄົງສຳລັບການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີກັບບັນຫາໃໝ່ໆທີ່ເກີດຂຶ້ນ.
ທີສາມ, ການພັດທະນາຖັນແຖວພະນັກງານທີ່ເຮັດວຽກງານທິດສະດີ ແລະ ການຈັດຕັ້ງໂຄງສ້າງອົງກອນສຳລັບວຽກງານທິດສະດີ.
ຕ້ອງມີຍຸດທະສາດໄລຍະຍາວ ແລະ ແຜນການສະເພາະ ເພື່ອແກ້ໄຂຊ່ອງຫວ່າງລະຫວ່າງລຸ້ນ ແລະການຂາດແຄນນັກຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີທີ່ມີຄຸນວຸດທິສູງ, ໂດຍສະເພາະຜູ້ຊ່ຽວຊານຊັ້ນນໍາ ແລະ ນັກຄົ້ນຄວ້າຜູ້ບຸກເບີກ. ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງແລະໜ່ວຍງານພາຍໃນລະບົບການເມືອງຈຳເປັນຕ້ອງຮີບຄົ້ນຫາ, ວາງແຜນ, ຝຶກອົບຮົມ, ບຳລຸງສ້າງ, ນຳໃຊ້ ແລະ ຊົມເຊີຍໃຫ້ລາງວັນແກ່ພະນັກງານທິດສະດີ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນພະນັກງານໜຸ່ມທີ່ມີທ່າແຮງໃນການພັດທະນາ; ໃນເວລາດຽວກັນ, ຈຳເປັນຕ້ອງສ້າງກົນໄກແລະນະໂຍບາຍສະເພາະ ທັງໃນດ້ານວັດຖຸ, ຈິດວິນຍານ ແລະ ສະພາບແວດລ້ອມການເຮັດວຽກ ເພື່ອດຶງດູດ, ສ້າງແຮງຂັບເຄື່ອນ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍສະຕິປັນຍາ ຂອງພະນັກງານວິທະຍາສາດແລະຄຸ້ມຄອງ ທີ່ມີຄຸນສົມບັດສູງແລະສຸດອົກສຸດໃຈຕໍ່ວຽກງານການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ, ສ້າງກຸ່ມຜູ້ຊ່ຽວຊານຊັ້ນນໍາທີ່ມີຄວາມສາມາດໃນການລະບຸ, ຄາດຄະເນ ແລະ ສະເໜີບັນຫາທາງທິດສະດີໃໝ່ທີ່ສໍາຄັນ, ມີຄວາມໝາຍແລະມີມູນຄ່າບຸກທະລຸຕໍ່ການພັດທະນາປະເທດຊາດ. ຜູ້ນໍາຂອງອົງການແລະໜ່ວຍງານຕ້ອງເຂົ້າໃຈຢ່າງຈະແຈ້ງກ່ຽວກັບຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນໃນການແນະນໍາຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ, ເຊັ່ນດຽວກັນກັບການຄົ້ນຫາ, ຝຶກອົບຮົມ ແລະ ພັດທະນາຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ຈາກກຸ່ມພະນັກງານໜຸ່ມຂອງພັກ. ການສ້າງພະນັກງານທິດສະດີທີ່ມີລະດັບສູງນັ້ນ ຕ້ອງການການຄົ້ນຫາ ການເບິ່ງແຍງດູແລ ການອົບຮົມສຶກສາ ແລະ ການຝຶກຝົນຢ່າງພິຖີພິຖັນແລະຕໍ່ເນື່ອງໃນໄລຍະຍາວ ດ້ວຍຈິດໃຈແລະທັດສະນະຄະຕິທີ່ພາວະວິໄສ, ຍຸດຕິທຳ ແລະເຄົາລົບນັບຖືຈາກອົງການຈັດຕັ້ງຂອງພັກ, ໂດຍສະເພາະແມ່ນຫົວໜ້າ ແລະພະນັກງານທີ່ຮັບຜິດຊອບວຽກງານບຸກຄະລາກອນ ເຊິ່ງຕ້ອງມີທັງຄວາມຊື່ສັດສຸດຈະລິດ ແລະ ຄວາມສາມາດ.
ຈຳເປັນຕ້ອງມີການຈັດປະເພດແລະກຳນົດພາລະບົດບາດ ແລະ ໜ້າທີ່ຂອງບັນດາອົງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີຢ່າງຈະແຈ້ງ, ໂດຍແຍກແຍະລະຫວ່າງອົງການນຳພາ, ຊີ້ນຳ ແລະ ອົງການປະທານວຽກງານທິດສະດີ; ອົງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີພື້ນຖານ; ອົງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບການໃຫ້ຄຳປຶກສາແລະການໃຫ້ຄຳແນະນຳດ້ານຍຸດທະສາດ; ອົງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບການຝຶກອົບຮົມ, ການສຶກສາ ແລະ ການສິດສອນ; ອົງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີທີ່ເຊື່ອມໂຍງກັບການໂຄສະນາ ແລະ ເຜີຍແຜ່ທິດສະດີການເມືອງ...; ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍ່ກຳນົດກົນໄກແລະລະບຽບການສະເພາະ ເພື່ອເຊື່ອມໂຍງ, ເຊື່ອມຕໍ່ ແລະສະໜັບສະໜູນເຊິ່ງກັນແລະກັນ ລະຫວ່າງບັນດາອົງການທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເພື່ອໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກພື້ນຖານໂຄງລ່າງດ້ານເຕັກນິກ ແລະບຸກຄະລາກອນຜູ້ຊ່ຽວຊານທີ່ມີຢູ່.
ວາລະສານກອມມູນິດເປັນອົງການທາງການເມືອງແລະທິດສະດີຂອງສູນກາງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ, ພາຍໃຕ້ການນຳພາໂດຍກົງແລະເປັນປະຈຳຂອງກົມການເມືອງສູນກາງ ແລະຄະນະເລຂາທິການສູນກາງພັກ ແລະ ສືບທອດພາລະບົດບາດແລະໜ້າທີ່ຂອງວາລະສານຂອງຄະນະກຳມະການພັກ ໂດຍດຳເນີນການຕາມມະຕິຕົກລົງເລກທີ 213-QD/TW ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກ "ກ່ຽວກັບພາລະບົດບາດ, ໜ້າທີ່ ແລະ ການຈັດຕັ້ງກົງຈັກຂອງວາລະສານກອມມູນິດ", ວາລະສານກອມມູນິດໄດ້ຜັນຂະຫຍາຍການຄົ້ນຄວ້າແລະໂຄສະນາທິດສະດີການເມືອງ, ມີຄວາມກະຕືລືລົ້ນແລະຊ່ຽວຊານໃນການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ໂດຍເຊື່ອມໂຍງການໂຄສະນາທິດສະດີແລະການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີ.
ຮາກຖານທາງທິດສະດີທີ່ແຂງແກ່ນເປັນເຂັມທິດນຳທາງໃນການກະທຳຂອງພັກ, ກຳນົດຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງແນວທາງການນຳພາ ແລະ ຍຸດທະສາດການພັດທະນາປະເທດຊາດ. ຍຸກໃໝ່ຂອງປະເທດຊາດນຳມາເຊິ່ງຄວາມຕ້ອງການແລະໜ້າທີ່ໃໝ່, ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ວຽກງານທິດສະດີຂອງພັກຕ້ອງສືບຕໍ່ແກ້ໄຂຜ່ານຜ່າຂໍ້ຈຳກັດຕ່າງໆ ເພື່ອເປີດກວ້າງແລະລົງເລິກໃນບັນຫາທິດສະດີໃໝ່, ຫຍຸ້ງຍາກແລະສຳຄັນ ໂດຍສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງຈະແຈ້ງເຖິງຄວາມກ້າຫານ, ວິໄສທັດ ແລະບົດບາດບຸກເບີກທາງທິດສະດີຂອງພັກ ແລະແບກຮັບພາລະກິດໃນການນຳພາທາງ. ໃນສະພາບການດັ່ງກ່າວ, ການຄົ້ນຄວ້າພັດທະນາທິດສະດີຂອງພັກ ແລະການຕໍ່ສູ້ທາງທິດສະດີເພື່ອປົກປ້ອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ ຍາມໃດກໍ່ໄປຄຽງຄູ່ກັນແລະເຊື່ອມໂຍງກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ, ດັ່ງທີ່ເລຂາທິການໃຫຍ່ ໂຕເລິມ ໄດ້ຢືນຢັນໃນພິທີມອບລາງວັນການແຂ່ງຂັນຂຽນບົດປະພັນທາງການເມືອງຄັ້ງທີ IV ຫົວຂໍ້ການປົກປ້ອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ ປະຈຳປີ 2024 ວ່າ: "ການຍຶດໝັ້ນແລະປົກປ້ອງ ໄປຄຽງຄູ່ກັບການເພີ່ມເຕີມແລະພັດທະນາຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ; ການໝູນໃຊ້, ເພີ່ມເຕີມ ແລະ ພັດທະນາລັດທິມາກ-ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ ແລະທິດສະດີແນວທາງການປ່ຽນແປງໃໝ່ຢ່າງປະດິດສ້າງ; ການກໍ່ສ້າງ ແລະປັບປຸງບູລະນະລະບົບທິດສະດີພື້ນຖານກ່ຽວກັບການປົກປ້ອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ, ຕໍ່ສູ້ກັບທັດສະນະທີ່ຜິດພາດ ແລະ ເປັນປໍລະປັກໃນໄລຍະການປະຕິວັດໃໝ່”(16)./.
---------
(1) ເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄົ້ງທີ XI, ສພຈ. ການເມືອງແຫ່ງຊາດ ສື້ເຖິ້ດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2011, ໜ້າ 69
(2) ກ.ມາກ ແລະ ຟ.ອັງແກນ: ນິພົນຄົບຊຸດ, ສພຈ. ການເມືອງແຫ່ງຊາດ ສື້ເຖິ້ດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2005, ເຫຼັ້ມ 42, ໜ້າ 183
(3), (4), (5) ເອກະສານຄົບຊຸດຂອງພັກ, ສພຈ. ການເມືອງແຫ່ງຊາດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 1999, ເຫຼັ້ມ 3, ໜ້າ 286, 97, 121, 122
(6) ໂຮ່ຈີມິນ: ນິພົນຄົບຊຸດ, ສພຈ. ການເມືອງແຫ່ງຊາດ ສື້ເຖິ້ດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2011, ເຫຼັ້ມ 3, ໜ້າ 167
(7) ຮ່າ ຮຸຍ ເຕິ້ບ: ນິພົນຈຳນວນໜຶ່ງ, ສພຈ. ການເມືອງແຫ່ງຊາດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2006, ໜ້າ 537
(8) ເອກະສານຄົບຊຸດຂອງພັກ, ປຶ້ມທີ່ໄດ້ແນະນຳ, ເຫຼັ້ມ 6, ໜ້າ 627, 628
(9) ເອກະສານຄົບຊຸດຂອງພັກ, ປຶ້ມທີ່ໄດ້ແນະນຳ, ເຫຼັ້ມ 3, ໜ້າ 117
(10) ເອກະສານຄົບຊຸດຂອງພັກ, ສພຈ. ການເມືອງແຫ່ງຊາດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2002, ເຫຼັ້ມ 2, ໜ້າ 12
(11) ເອກະສານຄົບຊຸດຂອງພັກ, ສພຈ. ການເມືອງແຫ່ງຊາດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2002, ເຫຼັ້ມ 9, ໜ້າ 236
(12), (13) ເອກະສານຄົບຊຸດຂອງພັກ, ສພຈ. ການເມືອງແຫ່ງຊາດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2001, ເຫຼັ້ມ 11, ໜ້າ 95, 97
(14) ເອກະສານຄົບຊຸດຂອງພັກ, ສພຈ. ການເມືອງແຫ່ງຊາດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2002, ເຫຼັ້ມ 20, ໜ້າ 1078
(15) ເອກະສານຄົບຊຸດຂອງພັກ, ສພຈ. ການເມືອງແຫ່ງຊາດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2002, ເຫຼັ້ມ 39, ໜ້າ 25
(16) ຄຳປາໄສຂອງທ່ານ ໂຕເລິມ ເລຂາທິການໃຫຍ່, ປະທານປະເທດ ໃນພິທີມອບລາງວັນການແຂ່ງຂັນຂຽນບົດປະພັນທາງການເມືອງຄັ້ງທີ IV ຫົວຂໍ້ ການປົກປ້ອງຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ ປະຈຳປີ 2024, https://hcma.vn/Pages/chi-tiet-tin.aspx?ItemID=18518
