ສະຕະວັດທີ 21 ພວມເຫັນການປ່ຽນແປງທາງປະຊາກອນສາດຄັ້ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນປະຫວັດສາດມະນຸດຊາດ - ປະກົດການສູງອາຍຸຂອງປະຊາກອນ.  ນີ້ບໍ່ແມ່ນປະກົດການສະເພາະໃນປະເທດພັດທະນາແລ້ວອີກຕໍ່ໄປ, ແຕ່ໄດ້ກາຍເປັນທ່າອ່ຽງທົ່ວໂລກ, ມີລັກສະນະທົ່ວໄປ ແລະບໍ່ສາມາດຍ້ອນກັບໄດ້, ໂດຍມີຜົນກະທົບຢ່າງກວ້າງຂວາງຕໍ່ໂຄງສ້າງທາງເສດຖະກິດ ແລະສັງຄົມຂອງທຸກປະເທດ.

ສຳລັບປະເທດຫວຽດນາມ, ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ແລະ ລັດຫວຽດນາມ ຍຶດໝັ້ນໃນທັດສະນະມາໂດຍຕະຫຼອດວ່າ ຜູ້ສູງອາຍຸແມ່ນຊັບສິນອັນລ້ຳຄ່າຂອງຊາດ, ເປັນຊັບພະຍາກອນສຳຄັນໃນພາລະກິດການສ້າງສາ ແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ. ວຽກງານການດູແລ, ສະໜັບສະໜູນ ແລະເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດຂອງຜູ້ສູງອາຍຸ ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຄວາມຮັບຜິດຊອບທາງສັງຄົມ ແລະ ນະໂຍບາຍດ້ານຄວາມປອດໄພທາງສັງຄົມເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນການສືບຕໍ່ ແລະເສີມຂະຫຍາຍຫຼັກສິນທຳດັ້ງເດີມທີ່ວ່າ “ດື່ມນ້ຳ ຕ້ອງລະນຶກເຖິງແຫຼ່ງທີ່ມາ”ແລະ ຈິດໃຈແຫ່ງການເຄົາລົບນັບຖືຜູ້ສູງອາຍຸ ແລະ ໃຫ້ຄຸນຄ່າອາຍຸຍືນຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ. ທັດສະນະ, ແຜນນະໂຍບາຍ ແລະ ແນວທາງກ່ຽວກັບຜູ້ສູງອາຍຸສະແດງໃຫ້ເຫັນຢ່າງຈະແຈ້ງເຖິງທາດແທ້ມະນຸດສະທຳ ແລະ ຄວາມເໜືອກວ່າຂອງລະບອບສັງຄົມນິຍົມທີ່ປະຊາຊົນຫວຽດນາມກຳລັງສ້າງ.

ໃນສະພາບການທີ່ກວ້າງຂຶ້ນ, ການປັບຕົວ ແລະຫັນປ່ຽນຄວາມທ້າທາຍຂອງການສູງອາຍຸຂອງປະຊາກອນໃຫ້ເປັນໂອກາດໃນການພັດທະນາຢ່າງສ້າງສັນ ແມ່ນສິ່ງຈຳເປັນຮີບດ່ວນ. ແທນທີ່ຈະເບິ່ງວ່າ ການສູງອາຍຸຂອງປະຊາກອນເປັນພາລະຕໍ່ລະບົບປະກັນສັງຄົມ ແລະລະບົບສາທາລະນະສຸກ, ໂລກກຳລັງປ່ຽນໄປສູ່ວິທີການທີ່ເປັນບວກຫຼາຍຂຶ້ນ ນັ້ນຄືການພັດທະນາເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸ. ນີ້ຖືເປັນຮູບແບບການພັດທະນາໃໝ່ ເຊິ່ງເປັນອົງປະກອບສຳຄັນຂອງເສດຖະກິດແຫ່ງຊາດ, ເພື່ອໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກທ່າແຮງທາງດ້ານເສດຖະກິດແລະສັງຄົມອັນມະຫາສານຂອງປະຊາກອນຜູ້ສູງອາຍຸ, ຜ່ານນັ້ນສ້າງແຮງຜັກດັນສຳລັບການເຕີບໂຕ ແລະ ຄວາມກ້າວໜ້າທາງສັງຄົມ.

ພາຍໃນລະບົບນິເວດຫຼາຍຊັ້ນຂອງເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸ, ຂະແໜງສາທາລະນະສຸກມີພາລະກິດໃນການຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການທີ່ຫຼາກຫຼາຍ ແລະສະເພາະທາງຫຼາຍຂຶ້ນຂອງກຸ່ມປະຊາກອນນີ້, ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍ່ຕ້ອງເປັນເຈົ້າການໃນການປ່ຽນແປງໃໝ່ຮູບແບບການເຄື່ອນໄຫວ, ປະຍຸກໃຊ້ວິທະຍາສາດແລະເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ພັດທະນາຮູບແບບບໍລິການດູແລທີ່ເໝາະສົມ. ນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນວິທີແກ້ບັນຫາເພື່ອປັບປຸງຄຸນນະພາບຊີວິດຂອງຜູ້ສູງອາຍຸເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງມີບົດບາດສຳຄັນໃນການພັດທະນາຊັບພະຍາກອນມະນຸດ ແລະ ສົ່ງເສີມການເຕີບໂຕຂອງເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸ ເຊິ່ງເປັນເສົາຫຼັກໃໝ່ຂອງການພັດທະນາປະເທດຢ່າງຍືນຍົງ.

ການພັດທະນາເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸໃນຂະແໜງການສາທາລະນະສຸກ

ເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸໄດ້ຮັບການສຶກສາ, ວິເຄາະ ແລະພິຈາລະນາຈາກມຸມມອງຕ່າງໆ ໂດຍອົງການຈັດຕັ້ງສາກົນຫຼາຍແຫ່ງ, ແຕ່ທຸກອົງການລ້ວນເຫັນດີເຫັນພ້ອມກັນໃນຈຸດຮ່ວມໜຶ່ງຄື: ການເນັ້ນໜັກເຖິງໂອກາດທາງເສດຖະກິດທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກການມີອາຍຸສູງຂຶ້ນຂອງປະຊາກອນ. ລາຍງານຂອງຄະນະກຳມາທິການເອີຣົບປີ 2015 ພິຈາລະນາເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸຈາກທັດສະນະຂອງ "ໂອກາດທາງເສດຖະກິດທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກການໃຊ້ຈ່າຍຂອງພາກລັດ ແລະຜູ້ບໍລິໂພກທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບປະຊາກອນຜູ້ສູງອາຍຸ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການສະເພາະຂອງປະຊາກອນທີ່ມີອາຍຸຫຼາຍກວ່າ 50 ປີ". ວິທີການນີ້ສຸມໃສ່ບົດບາດຂອງຜູ້ສູງອາຍຸໃນຖານະຜູ້ບໍລິໂພກ ເຊິ່ງເປີດຕະຫຼາດຂະໜາດໃຫຍ່ສຳລັບຜະລິດຕະພັນ ແລະບໍລິການໃໝ່ໆ ທີ່ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງພວກເຂົາ.

ອົງການເພື່ອການຮ່ວມມືແລະການພັດທະນາເສດຖະກິດ (OECD) ມີວິທີການທີ່ເປີດກວ້າງກວ່າ, ໂດຍເນັ້ນບົດບາດສອງດ້ານຂອງຜູ້ສູງອາຍຸໃນລະບົບເສດຖະກິດ. ດັ່ງນັ້ນ, ເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸຈຶ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ກວມເອົາກິດຈະກຳທາງເສດຖະກິດທີ່ແນໃສ່ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການຂອງຜູ້ສູງອາຍຸເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງລວມເອົາການປະກອບສ່ວນທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ສະຕິປັນຍາ ແລະ ສັງຄົມຂອງເຂົາເຈົ້າອີກດ້ວຍ. ຜູ້ສູງອາຍຸບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຜູ້ບໍລິໂພກເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນກຳລັງແຮງງານທີ່ມີປະສົບການ, ຜູ້ໃຫ້ຄຳປຶກສາ, ອາສາສະໝັກ, ຜູ້ດູແລ ແລະ ສ້າງຄຸນຄ່າໃຫ້ກັບຊຸມຊົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ວິທີການນີ້ເນັ້ນການໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກ “ຜົນປະໂຫຍດຈາກຜູ້ສູງອາຍຸ”ເຊິ່ງເປັນຊັບພະຍາກອນທີ່ມີຄ່າຂອງຜູ້ສູງອາຍຸ ໃນຖານະຕົວຂັບເຄື່ອນການພັດທະນາ.

ສາລະສຳຄັນຂອງເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ການສ້າງຂະແໜງເສດຖະກິດທີ່ເປັນເອກະລາດ, ແຕ່ແມ່ນການເຊື່ອມໂຍງແບບລວມສູນແລະຂ້າມສາຂາ ໂດຍມີເປົ້າໝາຍເພື່ອນຳປັດໄຈດ້ານຜູ້ສູງອາຍຸເຂົ້າສູ່ທຸກຂົງເຂດຂອງການພັດທະນາ. ໃນວິທີການນີ້, ຜູ້ສູງອາຍຸບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງຜູ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກໂຄງການສະຫວັດດີການເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ເປັນຜູ້ມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງຫ້າວຫັນໃນຂະບວນການພັດທະນາ. ປະຈຸບັນ, ຜູ້ສູງອາຍຸມີສຸຂະພາບທີ່ດີຂຶ້ນ, ອາຍຸຍືນຍາວຂຶ້ນ, ມີລະດັບການສຶກສາແລະການສະສົມຊັບສິນທີ່ສູງຂຶ້ນ, ກາຍເປັນກຸ່ມຜູ້ບໍລິໂພກທີ່ກະຕືລືລົ້ນ ແລະເປັນກຳລັງແຮງງານທີ່ມີທ່າແຮງສຳລັບສັງຄົມ. ໃນຂອບເຂດທົ່ວໂລກ, ຕະຫຼາດເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸມີມູນຄ່າປະມາຍຫຼາຍພັນລ້ານໂດລາສະຫະລັດ ແລະ ສືບຕໍ່ເຕີບໂຕຢ່າງໄວວາ.

ວິທີການນີ້ຕ້ອງມີການປ່ຽນແປງໃໝ່ຈິນຕະນາການໃນການວາງນະໂຍບາຍ, ໂດຍສະເພາະໃນຂົງເຂດສາທາລະນະສຸກ. ແທນທີ່ຈະສຸມໃສ່ສະເພາະການຄວບຄຸມຄ່າໃຊ້ຈ່າຍດ້ານການດູແລສຸຂະພາບທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງສໍາລັບຜູ້ສູງອາຍຸ, ຄວນປ່ຽນມາເນັ້ນທີ່ "ການສ້າງມູນຄ່າ". ຄໍາຖາມບໍ່ພຽງແຕ່ "ເຮົາຈະຈ່າຍຄ່າດູແລສຸຂະພາບສໍາລັບຜູ້ສູງອາຍຸໄດ້ແນວໃດ?" ແຕ່ທີ່ສໍາຄັນກວ່ານັ້ນຄື "ເຮົາຈະສ້າງລະບົບນິເວດທີ່ຍືນຍົງຂອງຜະລິດຕະພັນ ແລະບໍລິການດ້ານການດູແລສຸຂະພາບໄດ້ແນວໃດ ທີ່ທັງຊ່ວຍຍົກລະດັບຄຸນນະພາບຊີວິດຂອງຜູ້ສູງອາຍຸ ແລະສົ່ງເສີມການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດ?". ສິ່ງນີ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຂະແໜງສາທາລະນະສຸກມີບົດບາດສໍາຄັນໃນການປະສານງານກັບກະຊວງ, ກົມ, ທ້ອງຖິ່ນ ແລະພາກເອກະຊົນ ເພື່ອສ້າງແລະພັດທະນາພື້ນທີ່ການເຕີບໂຕໃໝ່ ນັ້ນຄືເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸໃນດ້ານການດູແລສຸຂະພາບ ເຊິ່ງຈະປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດທະນາແບບຍືນຍົງຂອງປະເທດ.

ສາທາລະນະສຸກ ແລະການດູແລສຸຂະພາບທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບສາທາລະນະສຸກເປັນອົງປະກອບຫຼັກ ທີ່ມີສ່ວນແບ່ງຫຼາຍທີ່ສຸດ ແລະ ມີບົດບາດສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງ ໃນລະບົບນິເວດເສດຖະກິດຜູ້ສຸງອາຍຸ. ລະບົບນິເວດນີ້ກວມເອົາລະບົບຕ່ອງໂສ້ຄຸນຄ່າຂະໜາດໃຫຍ່ ຫຼາຍລະດັບ ເຊິ່ງສາມາດແບ່ງອອກເປັນກຸ່ມຫຼັກດັ່ງຕໍ່ໄປນີ້: i- ເວຊະສາດປ້ອງກັນແລະການປັບປຸງສຸຂະພາບ: ເປັນຂົງເຂດບຸກເບີກທີ່ປະກອບມີບໍລິການກວດຄັດກອງ, ການກວດຫາພະຍາດແຕ່ຫົວທີ, ການໃຫ້ຄຳປຶກສາດ້ານໂພຊະນາການສະເພາະທາງ, ການສັກຢາປ້ອງກັນ, ໂຄງການຝຶກຝົນຮ່າງກາຍແລະຈິດໃຈ, ການຄຸ້ມຄອງສຸຂະພາບແບບຕັ້ງໜ້າ, ໂດຍມີເປົ້າໝາຍເພື່ອ "ການເຖົ້າແກ່ຢ່າງມີສຸຂະພາບດີ"; ii- ການກວດສຸຂະພາບແລະການປິ່ນປົວພະຍາດ: ສຸມໃສ່ການພັດທະນາຄວາມຊ່ຽວຊານສະເພາະດ້ານໃນສາຂາຜູ້ສູງອາຍຸ, ຮູບແບບການຄຸ້ມຄອງພະຍາດບໍ່ຕິດຕໍ່ທີ່ມີປະສິດທິພາບ ແລະ ຂົງເຂດການຟື້ນຟູສະມັດຖະພາບຫຼັງຈາກເສັ້ນເລືອດໃນສະໝອງຕີບ, ການຜ່າຕັດ ຫຼື ພະຍາດຊຳເຮື້ອ; iii- ການດູແລໄລຍະຍາວ: ຕະຫຼາດຂະໜາດໃຫຍ່ແຕ່ຍັງຢູ່ໃນໄລຍະເລີ່ມຕົ້ນໃນຫວຽດນາມ, ປະກອບມີຮູບແບບທີ່ຍືດຫຍຸ່ນເຊັ່ນ: ບໍລິການດູແລຢູ່ເຮືອນ, ສູນດູແລຜູ້ສູງອາຍຸກາງເວັນ, ສະຖານດູແລຜູ້ສູງອາຍຸແບບມືອາຊີບ ແລະຮູບແບບທີ່ຢູ່ອາໄສທີ່ປະສົມປະສານບໍລິການດູແລ. iv- ຢາແລະໂພຊະນາການທາງການແພດ: ກ່ຽວຂ້ອງກັບຕະຫຼາດຢາ, ອາຫານເສີມ, ວິຕາມິນ ແລະ ຜະລິດຕະພັນໂພຊະນາການທາງການແພດທີ່ຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ພັດທະນາຂຶ້ນໂດຍສະເພາະສຳລັບຜູ້ສູງອາຍຸ; v- ອຸປະກອນການແພດແລະເຕັກໂນໂລຊີສະໜັບສະໜູນ: ນີ້ແມ່ນຈຸດຕັດກັນລະຫວ່າງການດູແລສຸຂະພາບ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີຂັ້ນສູງ ເຊິ່ງລວມທັງອຸປະກອນຕິດຕາມສຸຂະພາບສ່ວນບຸກຄົນ, ລະບົບເຮືອນອັດສະລິຍະທີ່ປອດໄພ, ຫຸ່ນຍົນຊ່ວຍເຫຼືອ ແລະ ແພລດຟອມການແພດທາງໄກ ທີ່ອຳນວຍຄວາມສະດວກໃນການເຊື່ອມຕໍ່ລະຫວ່າງຄົນເຈັບແລະທ່ານໝໍ.

ການພັດທະນາເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸໃນຂະແໜງສາທາລະນະສຸກແມ່ນຄວາມຕ້ອງການພາວະວິໄສ ທີ່ເກີດຈາກຄວາມຕ້ອງການຮີບດ່ວນໃນທາງປະຕິບັດ:

ທີໜຶ່ງ, ຊາບຊຶມແລະຈັດຕັ້ງປະຕິບັດມະຕິຂອງພັກກ່ຽວກັບການປັບຕົວເຂົ້າກັບການສູງອາຍຸຂອງປະຊາກອນ ແລະ ການດູແລສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ.

ການພັດທະນາເສດຖະກິດຜູ້ມູງອາຍຸໃນຂະແໜງສາທາລະນະສຸກ ແມ່ນວິທີແກ້ໄຂທີ່ເປັນຮູບປະທຳໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແຜນນະໂຍບາຍສຳຄັນຂອງພັກ ເຊິ່ງສະແດງອອກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງໃນມະຕິຕ່າງໆ. ມະຕິເລກທີ 21-NQ/TW, ລົງວັນທີ 25 ຕຸລາ 2017, ຂອງກອງປະຊຸມຄົບຄະນະຄັ້ງທີ 6 ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກ ສະໄໝທີ XII ໄດ້ກຳນົດທິດທາງ "ການປັບຕົວເຂົ້າກັບການສູງອາຍຸຂອງປະຊາກອນ" ຢ່າງຈະແຈ້ງ. ມະຕິເລກທີ 72-NQ/TW, ລົງວັນທີ 9 ກັນຍາ 2025, ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງ “ກ່ຽວກັບວິທີແກ້ໄຂທີ່ບຸກທະລຸບາງຢ່າງ ເພື່ອເພີ່ມທະວີການປົກປ້ອງ, ດູແລ ແລະ ປັບປຸງສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ” ສືບຕໍ່ເນັ້ນໜັກເຖິງຄວາມຕ້ອງການໃນການ “ເພີ່ມທະວີການປົກປ້ອງ, ດູແລ ແລະ ພັດທະນາສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ”⁽¹⁾. ມະຕິດັ່ງກ່າວໄດ້ຕັ້ງເປົ້າໝາຍວ່າ ຮອດປີ 2045, ອາຍຸສະເລ່ຍຂອງປະຊາກອນຈະສູງກວ່າ 80 ປີ ແລະ ຈຳນວນປີທີ່ມີສຸຂະພາບແຂງແຮງຈະເພີ່ມຂຶ້ນເປັນຫຼາຍກວ່າ 71 ປີ; ພ້ອມກັນນັ້ນ ຍັງໄດ້ລະບຸວິທີແກ້ໄຂທີ່ສຳຄັນ, ເຊັ່ນ: ສົ່ງເສີມການລົງທຶນໃນຮູບແບບການຮ່ວມມືລະຫວ່າງພາກລັດແລະເອກະຊົນ ເພື່ອພັດທະນາພື້ນຖານວັດຖຸຂອງຂະແໜງສາທາລະນະສຸກ, ໂດຍສະເພາະ ສູນດູແລຜູ້ສູງອາຍຸ; ການປັບປຸງລະບົບການເງິນ ແລະປະກັນສຸຂະພາບໃຫ້ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ ເພື່ອກ້າວໄປສູ່ການຄຸ້ມຄອງຢ່າງທົ່ວເຖິງພາຍໃນປີ 2030; ຂະຫຍາຍການຊຳລະເງິນ ສຳລັບການປ້ອງກັນພະຍາດ ແລະການວິນິດໄສພະຍາດແຕ່ຫົວທີ; ພັດທະນາບຸກຄະລາກອນທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ; ປະຍຸກໃຊ້ວິທະຍາສາດ ແລະເຕັກໂນໂລຊີຢ່າງແຂງແຮງ; ສົ່ງເສີມຄວາມເປັນເຈົ້າການໃນການຜະລິດຢາ, ອຸປະກອນການແພດ ແລະ ເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືສາກົນ.

ທີສອງ, ເຮົາຈຳເປັນຕ້ອງແກ້ໄຂບັນຫາປະກັນສັງຄົມຢ່າງຍືນຍົງ.

ການພັດທະນາເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸໃນຂະແໜງສາທາລະນະສຸກແມ່ນເສັ້ນທາງສູ່ການຍົກລະດັບຄຸນນະພາບຊີວິດຂອງຜູ້ສູງອາຍຸ, ບັນລຸເປົ້າໝາຍ "ການສູງອາຍຸຢ່າງມີສຸຂະພາບດີ ແລະຂະຫຍັນຂັນເຄື່ອນ" ທີ່ລິເລີ່ມໂດຍອົງການອະນາໄມໂລກ (WHO). ລະບົບບໍລິການດູແລແບບມືອາຊີບແລະຄົບຊຸດ ຈະຊ່ວຍຫຼຸດພາລະຂອງຄອບຄົວແລະສັງຄົມ, ໂດຍສະເພາະແມ່ຍິງ ເຊິ່ງເປັນກຸ່ມທີ່ປະຈຸບັນຮັບບົດບາດການດູແລສ່ວນໃຫຍ່ໃນຄົວເຮືອນ.

ທີສາມ, ມັນສ້າງແຮງຂັບເຄື່ອນໃໝ່ສຳລັບການເຕີບໂຕທາງເສດຖະກິດ.

ເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸໃນຂະແໜງສາທາລະນະສຸກເປີດຕະຫຼາດຜະລິດຕະພັນແລະບໍລິການທີ່ມີທ່າແຮງສູງ, ດຶງດູດການລົງທຶນຈາກພາກເອກະຊົນ, ສົ່ງເສີມນະວັດຕະກໍາ ແລະການປະຍຸກໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີຂັ້ນສູງ. ສິ່ງທີ່ສຳຄັນກວ່ານັ້ນແມ່ນຂົງເຂດນີ້ຈະສ້າງວຽກເຮັດງານທຳໃໝ່ຈຳນວນຫຼາຍ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການປ່ຽນແປງໂຄງສ້າງແຮງງານ, ຂະຫຍາຍເສດຖະກິດພາກບໍລິການ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍຄວາມຍືນຍົງຂອງການເຕີບໂຕຂອງປະເທດ.

ດັ່ງນັ້ນ, ການພັດທະນາເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸໃນຂະແໜງສາທາລະນະສຸກຈຶ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນຄວາມຈຳເປັນຂອງຄວາມເປັນຈິງຂອງປະຊາກອນຜູ້ສູງອາຍຸເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງເປັນວິທີການຍຸດທະສາດໃນການເຮັດໃຫ້ແນວທາງ ແລະນະໂຍບາຍຂອງພັກແລະລັດເປັນຮູບປະທຳ ເຊິ່ງຈະຊ່ວຍຍົກລະດັບຄຸນນະພາບຂອງປະຊາກອນ, ພັດທະນາປະຊາຊົນຊາວຫວຽດນາມ ແລະ ສົ່ງເສີມການເຕີບໂຕຂອງປະເທດຢ່າງຍືນຍົງ.

ການສູງອາຍຸຂອງປະຊາກອນແລະຄວາມທ້າທາຍ
ທີ່ຂະແໜງສາທາລະນະສຸກຂອງຫວຽດນາມກຳລັງປະເຊີນ

ຫວຽດນາມກຳລັງເຂົ້າສູ່ໄລຍະປ່ຽນຜ່ານທາງປະຊາກອນສາດທີ່ສຳຄັນ ໂດຍມີລັກສະນະເດັ່ນສອງປະການຄື: ອັດຕາການສູງອາຍຸທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະການປ່ຽນແປງຢ່າງເລິກເຊິ່ງໃນຂະໜາດ ແລະໂຄງສ້າງຂອງປະຊາກອນຜູ້ສູງອາຍຸ.

ທີໜຶ່ງ, ອັດຕາການສູງອາຍຸຂອງປະຊາກອນນັ້ນເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ.

ຕາມຂໍ້ມູນຂອງກອງທຶນປະຊາກອນແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດ (UNFPA) ແລະທະນາຄານໂລກ (WB), ຫວຽດນາມແມ່ນໜຶ່ງໃນປະເທດທີ່ມີປະຊາກອນສູງອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນໄວທີ່ສຸດໃນໂລກ⁽²⁾. ໃນຂະນະທີ່ປະເທດຝຣັ່ງໃຊ້ເວລາ 115 ປີ ແລະ ສະວີເດັນໃຊ້ເວລາ 85 ປີ ເພື່ອໃຫ້ອັດຕາສ່ວນຂອງປະຊາການທີ່ມີອາຍຸ 65 ປີຂຶ້ນໄປຈະເພີ່ມຂຶ້ນຈາກ 7% ເປັນ 14%, ແຕ່ຫວຽດນາມໃຊ້ເວລາພຽງປະມານ 25 ປີ ເຊິ່ງທຽບເທົ່າກັບອັດຕາຂອງຍີ່ປຸ່ນແລະໄທ. ອັດຕາການສູງອາຍຸທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ຫວຽດນາມບໍ່ມີເວລາຫຼາຍໃນການກຽມຕົວໃນແງ່ຂອງນະໂຍບາຍ, ລະບົບປະກັນສັງຄົມ ແລະບໍລິການສະໜັບສະໜູນທີ່ຈຳເປັນສຳລັບຜູ້ສູງອາຍຸ.

ທີສອງ, ຂະໜາດແລະໂຄງສ້າງຂອງປະຊາກອນຜູ້ສູງອາຍຸກຳລັງປ່ຽນແປງຢ່າງໄວວາ.

ຕາມຂໍ້ມູນປີ 2024, ທົ່ວປະເທດມີປະຊາກອນອາຍຸ 60 ປີຂຶ້ນໄປປະມານ 14,2 ລ້ານຄົນ, ກວມເອົາ 14% ຂອງປະຊາກອນທັງໝົດ. ໃນໄລຍະປີ 2009-2019, ປະຊາກອນທັງໝົດເພີ່ມຂຶ້ນສະເລ່ຍ 1,14% ຕໍ່ປີ, ໃນຂະນະທີ່ປະຊາກອນຜູ້ສູງອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນເຖິງ 4,35% ຕໍ່ປີ⁽³⁾. ສິ່ງທີ່ໜ້າສັງເກດແມ່ນ ກຸ່ມຄົນອາຍຸ 80 ປີຂຶ້ນໄປກຳລັງເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ ແລະມີອັດຕາສ່ວນແມ່ຍິງຫຼາຍກວ່າຜູ້ຊາຍຫຼາຍ ເຊິ່ງນຳໄປສູ່ຄວາມຕ້ອງການດ້ານການດູແລສຸຂະພາບທີ່ສະເພາະເຈາະຈົງ ແລະສັບສົນຫຼາຍຂຶ້ນ.  ຄວາມຈິງທີ່ໜ້າກັງວົນແມ່ນ ອາຍຸຍືນສະເລ່ຍຂອງຊາວຫວຽດນາມໃນປີ 2024 ຈະຢູ່ທີ່ 74,7 ປີ ແຕ່ຈຳນວນປີທີ່ໃຊ້ຊີວິດຢ່າງມີສຸຂະພາບດີ ຈະມີພຽງປະມານ 65,4 ປີເທົ່ານັ້ນ⁽⁴⁾.

ການທີ່ປະຊາກອນຜູ້ສູງອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວວາເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມທ້າທາຍຫຼາຍຢ່າງຕໍ່ຂະແໜງການສາທາລະນະສຸກຂອງຫວຽດນາມ.

ທີໜຶ່ງ, ພາລະພະຍາດນັ້ນເພີ່ມຂຶ້ນສອງເທົ່າ.

ຜູ້ສູງອາຍຸຊາວຫວຽດນາມອາດຈະປະເຊີນກັບທັງພະຍາດຕິດຕໍ່ ແລະພະຍາດບໍ່ຕິດຕໍ່ພ້ອມກັນ, ລວມທັງ "ພະຍາດຫຼາຍຊະນິດ" ເຊິ່ງໝາຍເຖິງບຸກຄົນໜຶ່ງເຈັບປ່ວຍຈາກພະຍາດຊຳເຮື້ອຫຼາຍພະຍາດພ້ອມກັນ ເຊັ່ນ: ພະຍາດຫົວໃຈແລະຫຼອດເລືອດ, ຄວາມດັນເລືອດສູງ, ເບົາຫວານ, ມະເຮັງ, ພະຍາດປອດອຸດຕັນຊຳເຮື້ອ, ພາວະສະໝອງເສື່ອມ ແລະອື່ນໆ ຈະເຮັດໃຫ້ການວິນິດໄສ ແລະ ການປິ່ນປົວສັບສົນ ແລະມີຄ່າໃຊ້ຈ່າຍສູງ.

ທີສອງ, ລະບົບການໃຫ້ບໍລິການດ້ານສຸຂະພາບຍັງບໍ່ທັນໄດ້ປັບຕົວເທື່ອ.

ຮູບແບບການດູແລສຸຂະພາບໃນປະຈຸບັນຍັງຄົງເພິ່ງພາການປິ່ນປົວໃນໂຮງໝໍເປັນຫຼັກ, ໃນຂະນະທີ່ເຄືອຂ່າຍການດູແລສຸຂະພາບແບບປ້ອງກັນ, ການດູແລສຸຂະພາບຂັ້ນຕົ້ນ ແລະ ການຟື້ນຟູສະມັດຖະພາບ ຍັງບໍ່ໄດ້ຮັບການລົງທຶນຢ່າງພຽງພໍ. ສິ່ງນີ້ນຳໄປສູ່ຄວາມແອອັດໃນໂຮງໝໍລະດັບສູງ. ລະບົບການດູແລໄລຍະຍາວແບບມືອາຊີບຍັງບໍ່ທັນໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນເທື່ອ; ພາລະໃນການດູແລຜູ້ສູງອາຍຸຍັງຄົງຕົກຢູ່ກັບຄອບຄົວເປັນຫຼັກ.

ທີສາມ, ແຮງກົດດັນທາງການເງິນຕໍ່ລະບົບສາທາລະນະສຸກກຳລັງເພີ່ມສູງຂຶ້ນ.

ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍດ້ານການດູແລສຸຂະພາບໂດຍສະເລ່ຍສຳລັບຜູ້ສູງອາຍຸສູງກວ່າກຸ່ມປະຊາກອນອື່ນໆ ປະມານຫ້າເທົ່າ. ການເຕີບໂຕຢ່າງໄວວາຂອງກຸ່ມປະຊາກອນນີ້ກຳລັງສ້າງແຮງກົດດັນຢ່າງຫຼາຍຕໍ່ງົບປະມານຂອງລັດ ແລະເປັນໄພຂົ່ມຂູ່ຕໍ່ຄວາມຍືນຍົງຂອງກອງທຶນປະກັນສຸຂະພາບ.

ທີສີ່, ມີການຂາດແຄນບຸກຄະລາກອນ ແລະສະຖານພະຍາບານສະເພາະທາງດ້ານຜູ້ສູງອາຍຸຢ່າງຮ້າຍແຮງ.

ປະຈຸບັນ, ໃນປະເທດເຮົາມີແພດໝໍ, ພະຍາບານ ແລະ ບຸກຄະລາກອນທາງການແພດຈຳນວນໜ້ອຍຫຼາຍ ທີ່ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມຢ່າງເປັນທາງການ ດ້ານເວຊະສາດຜູ້ສູງອາຍຸ. ລະບົບໂຮງໝໍ, ພະແນກຜູ້ສູງອາຍຸ ແລະ ສະຖານພະຍາບານສະເພາະທາງສຳລັບຜູ້ສູງອາຍຸຍັງບໍ່ທັນສົມບູນ, ເຮັດໃຫ້ມີຂໍ້ຈຳກັດດ້ານຄວາມສາມາດໃນການໃຫ້ບໍລິການດ້ານສຸຂະພາບທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງແກ່ກຸ່ມປະຊາກອນນີ້.

ຄວາມທ້າທາຍຂ້າງເທິງສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ, ຖ້າບໍ່ມີວິທີແກ້ໄຂທີ່ຄົບຖ້ວນແລະທັນທ່ວງທີ, ການທີ່ປະຊາກອນສູງອາຍຸເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ ຈະກາຍເປັນແຮງກົດດັນສຳຄັນຕໍ່ຂະແໜງສາທາລະນະສຸກ ແລະລະບົບປະກັນສັງຄົມທັງໝົດ ຂອງຫວຽດນາມໃນອີກຫຼາຍທົດສະວັດຂ້າງໜ້າ.

ໃນໄລຍະທີ່ຈະມາເຖິງນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງຜັນຂະຫຍາຍວິທີແກ້ໄຂທີ່ສຳຄັນຈຳນວນໜຶ່ງດັ່ງນີ້:

ທີໜຶ່ງ, ການປັບປຸງສະຖາບັນ, ນະໂຍບາຍ ແລະ ກົດໝາຍໃຫ້ສົມບູນ ເພື່ອສ້າງຂອບກົດໝາຍທີ່ສອດຄ່ອງກັນສຳລັບການພັດທະນາເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸໃນຂະແໜງສາທາລະນະສຸກ. ການຄົ້ນຄວ້າແລະແກ້ໄຂເພີ່ມເຕີມກົດໝາຍວ່າດ້ວຍຜູ້ສູງອາຍຸ ແລະ ເອກະສານທາງກົດໝາຍທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເພື່ອເຮັດໃຫ້ຂອບກົດໝາຍສຳລັບການພັດທະນາເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸສົມບູນແບບ ສອດຄ່ອງກັບລະບຽບວ່າດ້ວຍການດູແລສຸຂະພາບ ແລະ ການປົກປ້ອງສຸຂະພາບໃນຂະແໜງການສາທາລະນະສຸກ. ຈຸດສຸມແມ່ນການເພີ່ມລະບຽບສະເພາະກ່ຽວກັບບໍລິການດູແລໄລຍະຍາວ; ກົນໄກການຮ່ວມມືລະຫວ່າງພາກລັດແລະເອກະຊົນໃນຂົງເຂດການດູແລຜູ້ສູງອາຍຸ; ມາດຕະຖານສຳລັບການອອກໃບອະນຸຍາດ, ການກວດກາ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງຄຸນນະພາບຂອງບໍລິການດູແລຮູບແບບໃໝ່, ຮັບປະກັນສອດຄ່ອງກັບແນວໂນ້ມ ແລະຄວາມຕ້ອງການຕົວຈິງ.

ທີສອງ, ພັດທະນາລະບົບການໃຫ້ບໍລິການດ້ານສຸຂະພາບທີ່ປະສົມປະສານ, ຕໍ່ເນື່ອງ ແລະ ເນັ້ນຜູ້ຮັບບໍລິການເປັນສູນກາງ. ຖືວ່າສາທາລະນະສຸກລະດັບຮາກຖານເປັນພື້ນຖານຂອງລະບົບການດູແລສຸຂະພາບຜູ້ສູງອາຍຸ. ຜັນຂະຫຍາຍຮູບແບບການດູແລສຸຂະພາບຂັ້ນຕົ້ນແບບປະສົມປະສານ ສຳລັບຜູ້ສູງອາຍຸໃນສຸກສາລາຕາແສງ, ຄຸ້ມເມືອງ 100%, ເຊິ່ງສາທາລະນະສຸກລະດັບຮາກຖານ ມີໜ້າທີ່ໃນການຄັດກອງ, ສ້າງບັນທຶກປະຫວັດສຸຂະພາບ, ຄຸ້ມຄອງພະຍາດທີ່ບໍ່ຕິດຕໍ່, ຟື້ນຟູສະມັດຖະພາບ ແລະປະສານງານບໍລິການດູແລໃນຊຸມຊົນ. ພັດທະນາເຄືອຂ່າຍການດູແລໄລຍະຍາວທີ່ຫຼາກຫຼາຍ ແລະສອດຄ່ອງກັນ; ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຈຸດປະສົງຂອງໂຄງການດູແລສຸຂະພາບຜູ້ສູງອາຍຸຈົນເຖິງປີ 2030 ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ ຕາມທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນມະຕິຕົກລົງເລກທີ 1579/QD-TTg ລົງວັນທີ 13 ຕຸລາ 2020, ຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ: ອະນຸມັດໂຄງການດູແລສຸຂະພາບຜູ້ສູງອາຍຸຈົນເຖິງປີ 2030. ພັດທະນາກົນໄກແລະນະໂຍບາຍທີ່ບຸກທະລຸ ເພື່ອສົ່ງເສີມໃຫ້ພາກເອກະຊົນ ແລະອົງການທາງສັງຄົມລົງທຶນໃນຂົງເຂດນີ້ ຜ່ານແຮງຈູງໃຈກ່ຽວກັບທີ່ດິນ, ພາສີ ແລະ ສິນເຊື່ອ. ພັດທະນາຮູບແບບສູນດູແລຜູ້ສູງອາຍຸກາງເວັນ, ບໍລິການດູແລຜູ້ສູງອາຍຸທີ່ເຮືອນຢ່າງມືອາຊີບ, ສະຖານພະຍາບານທີ່ໄດ້ມາດຕະຖານສາກົນ ແລະ ທີ່ຢູ່ອາໄສທີ່ປອດໄພ ແລະ ເປັນມິດສຳລັບຜູ້ສູງອາຍຸ.

ທີສາມ, ປ່ຽນປງໃໝ່ກົນໄກການເງິນສາທາລະນະສຸກສຳລັບຜູ້ສູງອາຍຸ ເພື່ອຮັບປະກັນຄວາມຍືນຍົງ ແລະຄວາມສະເໝີພາບ. ກ່ອນອື່ນໝົດ, ຕ້ອງຄົ້ນຄວ້າ ແລະພັດທະນາລະບົບປະກັນໄພການດູແລໄລຍະຍາວ ເຊິ່ງເປັນວິທີຍຸດທະສາດແລະໄລຍະຍາວ. ອາດຈະນຳຮູບແບບນີ້ໄປທົດລອງໃຊ້ໃນພື້ນທີ່ທີ່ເໝາະສົມບາງແຫ່ງ ໂດຍມີກົນໄກທາງການເງິນທີ່ຊັດເຈນກ່ຽວກັບແຫຼ່ງທີ່ມາຂອງການສະໜັບສະໜູນ (ງົບປະມານຂອງລັດ, ພະນັກງານ, ນາຍຈ້າງ), ຜູ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ, ຂອບເຂດຂອງຜົນປະໂຫຍດ ແລະ ວິທີການຊໍາລະທີ່ເໝາະສົມ, ໂດຍອ້າງອີງຈາກປະສົບການສາກົນ. ຄຽງຄູ່ກັນນັ້ນ, ຄວນຂະຫຍາຍຂອບເຂດການຈ່າຍເງິນຂອງກອງທຶນປະກັນສຸຂະພາບໃຫ້ແກ່ການດູແລທີ່ເຮືອນໄລຍະຍາວ, ການຟື້ນຟູສະມັດຖະພາບ ແລະ ການດູແລແບບບັນເທົາທຸກໃນຊຸມຊົນ. ສ້າງຂອບກົດໝາຍທີ່ເອື້ອອຳນວຍຕໍ່ການພັດທະນາປະກັນສຸຂະພາບຕະຫຼອດຊີວິດທາງພານິດ, ສົ່ງເສີມການຮ່ວມມືລະຫວ່າງພາກລັດແລະເອກະຊົນໃນການລົງທຶນ, ການກໍ່ສ້າງ ແລະ ການດຳເນີນງານໂຄງສ້າງພື້ນຖານດ້ານການດູແລສຸຂະພາບຜູ້ສູງອາຍຸ ແລະສະຖານພະຍາບານທີ່ທັນສະໄໝ.

ທີສີ່, ພັດທະນາເຄືອຂ່າຍສະຖານທີ່ກວດແລະປົວພະຍາດ ແລະ ບຸກຄະລາກອນຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານຜູ້ສູງອາຍຸ. ລວມສູນຊັບພະຍາກອນເຂົ້າໃນການປັບປຸງ ແລະພັດທະນາລະບົບການກວດແລະປົວພະຍາດຜູ້ສູງອາຍຸທີ່ຄົບຊຸດ ແລະມີປະສິດທິພາບ ທັງໃນລະດັບສູນກາງ ແລະລະດັບທ້ອງຖິ່ນ. ຍູ້ແຮງການຝຶກອົບຮົມ ແລະມີນະໂຍບາຍທີ່ເໝາະສົມເພື່ອດຶງດູດ ແລະຮັກສາບຸກຄະລາກອນທາງການແພດທີ່ເຮັດວຽກໃນຂົງເຂດຜູ້ສູງອາຍຸ. ອອກລະບຽບອະນຸຍາດໃຫ້ເປີດຫຼັກສູດຝຶກອົບຮົມຢ່າງເປັນທາງການສຳລັບແພດຜູ້ຊ່ຽວຊານດ້ານຜູ້ສູງອາຍຸ, ປະລິນຍາຕີພະຍາບານຜູ້ສູງອາຍຸ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງການດູແລໄລຍະຍາວ; ພັດທະນາມາດຕະຖານຄວາມສາມາດທາງວິຊາຊີບແຫ່ງຊາດ ສຳລັບພະນັກງານດູແລຜູ້ສູງອາຍຸ ເພື່ອເປັນພື້ນຖານສຳລັບການຝຶກອົບຮົມ ແລະການຮັບຮອງ. ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດນະໂຍບາຍການຝຶກອົບຮົມພິເສດ ແລະເງິນອຸດໜູນພິເສດ ເພື່ອສົ່ງເສີມໃຫ້ພະນັກງານທາງການແພດທຸ່ມເທໃຫ້ກັບຂະແໜງການນີ້.

ທີຫ້າ, ພັດທະນາອຸດສາຫະກຳຢາ, ໂພຊະນາການທາງການແພດ, ອຸປະກອນທາງການແພດ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີຊ່ວຍເຫຼືອທີ່ຮັບໃຊ້ຜູ້ສູງອາຍຸ. ສົ່ງເສີມໃຫ້ວິສາຫະກິດໃນປະເທດລົງທຶນໃນການຄົ້ນຄວ້າ ແລະຜະລິດຢາ, ອາຫານເສີມ ແລະ ຜະລິດຕະພັນໂພຊະນາການທາງການແພດສຳລັບຜູ້ສູງອາຍຸໂດຍສະເພາະ ຜ່ານນະໂຍບາຍພິເສດດ້ານພາສີ, ສິນເຊື່ອ ແລະທີ່ດິນ. ການຮຽນຮູ້ຈາກປະສົບການສາກົນໃນການພັດທະນາຕະຫຼາດໂພຊະນາການທາງການແພດ ແລະ ຜະລິດຕະພັນອາຫານທີ່ຍ່ອຍງ່າຍ ມີສ່ວນຊ່ວຍໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍການເປັນເຈົ້າຕົນເອງດ້ານເພສັດຊະກຳຂອງປະເທດ. ສ້າງຍຸດທະສາດສຳລັບການພັດທະນາອຸດສາຫະກຳອຸປະກອນທາງການແພດ ແລະເຕັກໂນໂລຊີຊ່ວຍເຫຼືອໃນປະເທດ; ສົ່ງເສີມການຮ່ວມມືລະຫວ່າງວິສາຫະກິດ, ສະຖາບັນ ແລະ ມະຫາວິທະຍາໄລ ໃນການຜະລິດອຸປະກອນຕ່າງໆເຊັ່ນ: ເຄື່ອງຊ່ວຍຟັງ, ລົດເຂັນອັດສະລິຍະ, ໄມ້ເທົ້າອະເນກປະສົງ, ລະບົບເຮືອນອັດສະລິຍະ ແລະ ຫຸ່ນຍົນດູແລ. ສົ່ງເສີມການຮ່ວມມືລະຫວ່າງພາກລັດແລະເອກະຊົນ ເພື່ອລວມຜະລິດຕະພັນເຫຼົ່ານີ້ໄວ້ໃນລາຍການຊຳລະເງິນປະກັນສຸຂະພາບ ຫຼືຊຸດບໍລິການດູແລ, ຊ່ວຍໃຫ້ປະຊາຊົນເຂົ້າເຖິງໄດ້ງ່າຍຂຶ້ນ.

ທີຫົກ, ສົ່ງເສີມການຄົ້ນຄວ້າ, ການປະຍຸກໃຊ້ວິທະຍາສາດແລະເຕັກໂນໂລຊີ ແລະ ການຫັນປ່ຽນດິຈິຕອນໃນການດູແລສຸຂະພາບຜູ້ສູງອາຍຸ. ໃຫ້ບຸລິມະສິດກັບການຈັດສັນຊັບພະຍາກອນເພື່ອການປ່ຽນແປງດິຈິຕອນໃນຂະແໜງສາທາລະນະສຸກ ໂດຍສຸມໃສ່ການພັດທະນາແພລດຟອມການແພດທາງໄກ, ລະບົບບັນທຶກສຸຂະພາບເອເລັກໂຕຣນິກທີ່ເຊື່ອມໂຍງທົ່ວປະເທດ ແລະການປະຍຸກໃຊ້ປັນຍາປະດິດ (AI) ໃນການກວດຫາແລະການວິນິດໄສພະຍາດທົ່ວໄປໃນຜູ້ສູງອາຍຸ ເຊັ່ນ: ພາວະສະໝອງເສື່ອມ, ພະຍາດພາຣ໌ກິນສັນ ແລະ ພະຍາດຫົວໃຈແລະຫຼອດເລືອດ... ເພີ່ມທະວີການຮ່ວມມືລະຫວ່າງສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າ, ສະຖາບັນອຸດົມສຶກສາ ແລະພາກທຸລະກິດໃນການຄົ້ນຄວ້າ, ການຜະລິດ ແລະ ການປະຍຸກໃຊ້ອຸປະກອນທາງການແພດອັດສະລິຍະ ແລະ ເຕັກໂນໂລຊີສະໜັບສະໜູນທີ່ເໝາະສົມກັບສະພາບແລະຄວາມສາມາດໃນການຈ່າຍເງິນຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ.

ການຜັນຂະຫຍາຍປະຕິບັດວິທີແກ້ໄຂຂ້າງເທິງຢ່າງຄົບຖ້ວນແລະມີປະສິດທິພາບ ຈະຊ່ວຍສົ່ງເສີມການສ້າງແລະພັດທະນາເສດຖະກິດຜູ້ສູງອາຍຸໃນຂະແໜງການສາທາລະນະສຸກ ເຊິ່ງເປັນເສົາຄ້ຳໃໝ່ຂອງການພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງ, ຕອບສະໜອງຄວາມຕ້ອງການໃນການດູແລ, ປົກປ້ອງ ແລະ ສົ່ງເສີມບົດບາດຂອງຜູ້ສູງອາຍຸ ໃນຍຸກປະຈຸບັນທີ່ປະຊາກອນຜູ້ສູງເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ./.

--------------

(1) ເບິ່ງ: ມະຕິເລກທີ 72-NQ/TW, ລົງວັນທີ 9 ກັນຍາ 2025, ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກ “ກ່ຽວກັບວິທີແກ້ໄຂທີ່ກ້າວໜ້າບາງຢ່າງ ເພື່ອເພີ່ມທະວີການປົກປ້ອງ, ດູແລ ແລະ ພັດທະນາສຸຂະພາບຂອງປະຊາຊົນ”, https://xaydungchinhsach.chinhphu.vn/nghi-quyet-72-nq-tw-cua-bo-chinh-tri-ve-mot-so-giai-phap-dot-pha-tang-cuong-bao-ve-cham-soc-va-nang-cao-suc-khoe-nhan-dan-119250912060746502.htm

(2) ເບິ່ງ: ກອງທຶນປະຊາກອນແຫ່ງສະຫະປະຊາຊາດໃນຫວຽດນາມ: “ການສູງອາຍຸຂອງປະຊາກອນ” https://vietnam.unfpa.org/vi/topics/gi%C3%A0-h%C3%B3a-d%C3%A2n-s%E1%BB%91

(3), (4) ເບິ່ງ: ກົມໃຫຍ່ສະຖິຕິ, ກະຊວງການເງິນ: “ທ່າອ່ຽງຂອງການມີອາຍຸສູງຂຶ້ນຢ່າງໄວວາຂອງປະຊາກອນໃນຫວຽດນາມ: ສະຖານະການປັດຈຸບັນ ແລະ ວິທີແກ້ໄຂ”, https://www.nso.gov.vn/du-lieu-va-so-lieu-thong-ke/2025/01/xu-huong-gia-hoa-dan-so-nhanh-o-viet-nam-thuc-trang-va-giai-phap/