ວກ.- ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນແມ່ນທ່າອ່ຽງພາວະວິໄສຂອງຍຸກສະໄໝ. ຕະຫຼອດ 95 ປີແຫ່ງການນຳພາການປະຕິວັດ ແລະ 80 ປີແຫ່ງການນຳພາການສ້າງສາ ແລະ ພັດທະນາປະເທດ, ໂດຍສະເພາະໃນ 40 ປີແຫ່ງການນຳພາຂະບວນການປ່ຽນແປງໃໝ່, ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໄດ້ຍຶດໝັ້ນໃນທັດສະນະທີ່ຈະປະສານກຳລັງແຮງຂອງຊາດ ເຂົ້າກັບກຳລັງແຮງຂອງຍຸກສະໄໝຢ່າງສະໝ່ຳສະເໝີ; ຄ່ອຍໆ ພັດທະນາ, ເສີມສ້າງ ແລະ ປັບປຸງແນວຄິດທິດສະດີກ່ຽວກັບການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບສະພາບການພາກພື້ນແລະໂລກ ລວມເຖິງຄວາມຕ້ອງການຂອງການພັດທະນາ, ການປົກປ້ອງເອກະລາດແລະອະທິປະໄຕ ແລະ ຮັບປະກັນຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຊາດ. ໂດຍອີງໃສ່ແຜນນະໂຍບາຍສຳຄັນທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນເອກະສານຂອງກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງຕ່າງໆຂອງພັກ, ໃນວັນທີ 24 ມັງກອນ 2025, ໄດ້ມີການອອກມະຕິເລກທີ 59-NQ/TW ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກ “ກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນສະຖານະການໃໝ່” ເຊິ່ງຖືເປັນພັດທະນາການທີ່ສຳຄັນໃນແນວຄິດຂອງພັກກ່ຽວກັບການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ.

ພື້ນຖານທິດສະດີຂອງການຕ່າງປະເທດແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ

ແນວຄິດຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມກ່ຽວກັບການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນນັ້ນເກີດຂຶ້ນບົນພື້ນຖານຂອງການສືບທອດ ແລະສົ່ງເສີມຄຸນຄ່າອັນປະເສີດທີ່ສຸດຂອງຊາດ, ພ້ອມທັງດູດຊຶມເອົາຜົນສຳເລັດຂອງອາລະຍະທຳມະນຸດຢ່າງເລືອກເຟັ້ນ. ມັນເປັນການປະສົມປະສານຢ່າງກົມກຽວ ລະຫວ່າງມູນເຊື້ອການສ້າງຊາດແລະການປ້ອງກັນປະເທດ, ແນວຄິດໂຮ່ຈິມິນກ່ຽວກັບການຕ່າງປະເທດ ກັບແກ່ນແທ້ວັດທະນະທຳຂອງມະນຸດຊາດ, ປະສົບການແລະທິດສະດີສະໄໝໃໝ່ກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ. ດ້ວຍເຫດນີ້, ແນວທາງການຕ່າງປະເທດຂອງພັກຈຶງມີຄວາມສອດຄ່ອງ, ທັນສະໄໝ ແລະເໝາະສົມກັບຄວາມຕ້ອງການຂອງການພັດທະນາປະເທດໃນແຕ່ລະໄລຍະສະເໝີມາ.

ໃນລະດັບໂລກ, ແນວຄິດເລື່ອງການຮ່ວມມືແລະຄວາມເປັນນ້ຳໜຶ່ງໃຈດຽວກັນລະຫວ່າງປະເທດຕ່າງໆ ເກີດຂຶ້ນຕັ້ງແຕ່ເນີນນານ. ຫຼັງຈາກສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີ 1, ຄວາມຕ້ອງການສັນຕິພາບ, ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ສະຖຽນລະພາບໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ເກິດການສ້າງຕັ້ງສັນນິບາດຊາດໃນປີ 1919. ຫຼັງຈາກສົງຄາມໂລກຄັ້ງທີສອງ, ຄວາມຕ້ອງການການຟື້ນຟູຢ່າງຮອບດ້ານ ເຮັດໃຫ້ຈຳເປັນຕ້ອງເພີ່ມການຮ່ວມມືທາງເສດຖະກິດ, ເຊິ່ງເປັນການວາງຮາກຖານສຳລັບໂຄງການຟື້ນຟູເອີຣົບ. ໄລຍະປີ 1945 ຫາ 1949 ໄດ້ເຫັນການກໍ່ຕັ້ງລະບົບ ແບຣດຕັນວູດສ໌, ກອງທຶນການເງິນສາກົນ (IMF), ທະນາຄານໂລກ (WB), ແລະ ຂໍ້ຕົກລົງທົ່ວໄປວ່າດ້ວຍພາສີສຸລະກາກອນແລະການຄ້າ (GATT), ເຊິ່ງວາງຮາກຖານໃຫ້ແກ່ການເຊື່ອມໂຍງທາງການຄ້າທົ່ວໂລກ.

ເຫດການທີ່ 51 ປະເທດຮ່ວມລົງນາມແລະຮັບຮອງກົດບັດສະຫະປະຊາຊາດ ໃນວັນທີ 26 ມິຖຸນາ 1945 ຖືເປັນຈຸດປ່ຽນສຳຄັນໃນປະຫວັດສາດການຮ່ວມມືລະຫວ່າງປະເທດ, ເປີດຂອບການຮ່ວມມືທີ່ກວ້າງຂວາງແລະຄົບຖ້ວນໃນຫຼາຍຂົງເຂດ. ນັບຕັ້ງແຕ່ທ້າຍສະຕະວັດທີ 20, ພ້ອມກັບການສິ້ນສຸດຂອງສົງຄາມເຢັນ, ການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງໄວວາຂອງໂລກາພິວັດໃນດ້ານການຄ້າແລະການເງິນ ແລະ ຄວາມກ້າວໜ້າທາງວິທະຍາສາດແລະເຕັກໂນໂລຊີ ໄດ້ຊຸກຍູ້ຂະບວນການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດລະຫວ່າງປະເທດໃຫ້ເລິກເຊິ່ງຂຶ້ນເລື້ອຍໆ. ການເຄື່ອນໄຫວນີ້ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດເຄືອຂ່າຍຄວາມສຳພັນທີ່ໃກ້ຊິດຍິ່ງຂຶ້ນລະຫວ່າງປະເທດຕ່າງໆ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນຄວາມເຂົ້າໃຈຮ່ວມກັນກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນວ່າເປັນທ່າອ່ຽງທີ່ຫຼີກລ່ຽງບໍ່ໄດ້ສຳລັບສັນຕິພາບ, ການຮ່ວມມື ແລະ ການພັດທະນາ.

ໃນປະເທດຫວຽດນາມ, ນັບຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມກໍ່ຕັ້ງໃນປີ 1930 ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໄດ້ຮັບຮູ້ຢ່າງຈະແຈ້ງເຖິງການເຊື່ອມໂຍງຢ່າງໃກ້ຊິດ ລະຫວ່າງການຕໍ່ສູ້ເພື່ອເອກະລາດ ແລະເສລີພາບຂອງປະຊາຊົນຂອງເຮົາ ກັບການຕໍ່ສູ້ຂອງຊາດທີ່ກ້າວໜ້າໃນໂລກ ໂດຍໄດ້ກຳນົດວ່າ “ການປະຕິວັດອານນາມກໍ່ເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງການປະຕິວັດໂລກ”. ຫຼັງຈາກຍຶດອຳນາດໄດ້ໃນປີ 1945, ສາທາລະນະລັດປະຊາທິປະໄຕຫວຽດນາມ ເຊິ່ງປະຈຸບັນແມ່ນສາທາລະນະລັດສັງຄົມນິຍົມຫວຽດນາມ, ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງແນວຄວາມຄິດເລື່ອງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ. ໃນວັນທີ 17 ຕຸລາ 1945, ໃນໂທລະເລກທີ່ສົ່ງເຖິງປະທານາທິບໍດີ ເອຊ. ທຣູແມນ ແຫ່ງສະຫະລັດອາເມລິກາ, ປະທານໂຮ່ຈິມິນໄດ້ສະແດງ “ຄວາມປາຖະໜາຢ່າງແຮງກ້າ ເຊິ່ງຫວຽດນາມຮູ້ສຶກຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ແລະສະແດງອອກຢ່າງເປັນເອກະສັນ ໃນການຮ່ວມມືກັບປະເທດປະຊາທິປະໄຕອື່ນໆ ໃນການສ້າງ ແລະປັບປຸງສັນຕິພາບ ແລະຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງໃນໂລກ”⁽¹⁾.

ໃນຊ່ວງລະຫວ່າງປີ 1945 ຈົນເຖິງກ່ອນການດຳເນີນກິດຈະການປ່ຽນແປງໃໝ່, ເຖິງວ່າຫວຽດນາມຈະເປັນປະເທດທີ່ມີເສດຖະກິດຂະໜາດນ້ອຍ ມີຈຸດເລີ່ມຕົ້ນທີ່ຕໍ່າ ແລະ ຕ້ອງໄດ້ເຮັດສົງຄາມຕໍ່ຕ້ານສອງຄັ້ງທີ່ຍືດເຍື້ອ ພາຍໃຕ້ສະພາວະການປິດລ້ອມ ແລະການຂວ້ຳບາດ, ແຕ່ຫວຽດນາມກໍ່ສົ່ງເສີມການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ. ລັດຫວຽດນາມໄດ້ຄ່ອຍໆ ສະຖາປະນາຄວາມສຳພັນທາງການທູດເພື່ອໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຈາກປະຊາຄົມໂລກ; ໄດ້ຮັບການສະໜັບສະໜູນ ແລະການຊ່ວຍເຫຼືອຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຈາກສະຫະພາບໂຊວຽດ, ບັນດາປະເທດສັງຄົມນິຍົມ ແລະ ເພື່ອນມິດສາກົນ; ໃນເວລາດຽວກັນ ກໍ່ພະຍາຍາມປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການເຄື່ອນໄຫວເພື່ອສັນຕິພາບ ແລະ ຄວາມກ້າວໜ້າໃນໂລກ. ຫວຽດນາມເລີ່ມເຂົ້າຮ່ວມໃນພັນທະມິດສາກົນຫຼາຍແຫ່ງ ເຊິ່ງເປັນການວາງຮາກຖານເບື້ອງຕົ້ນສຳລັບຂະບວນການເຊື່ອມໂຍງສາກົນທີ່ເລິກເຊິ່ງຍິ່ງຂຶ້ນໃນພາຍຫຼັງ.

ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ VI (ປີ 1986) ໄດ້ຂີດໝາຍການປ່ຽນແປງທີ່ສຳຄັນໃນຄວາມຄິດຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ. ເຖິງແມ່ນວ່າແນວຄວາມຄິດເລື່ອງ “ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ” ບໍ່ໄດ້ຖືກກ່າວເຖິງໂດຍກົງ, ແຕ່ພັກໄດ້ຢືນຢັນເຖິງຄວາມຈຳເປັນທີ່ຈະຕ້ອງ “ສົມທົບກຳລັງແຮງຂອງຊາດກັບກຳລັງແຮງຂອງຍຸກສະໄໝໃນເງື່ອນໄຂໃໝ່”. ທັດສະນະນີ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ, ບົນພື້ນຖານຂອງການເສີມສ້າງ ແລະ ປັບປຸງຄວາມຄິດທິດສະດີກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ໃຫ້ສອດຄ່ອງກັບສະພາບການໃໝ່ຂອງສະຖານະການພາກພື້ນແລະທົ່ວໂລກ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການຂອງການພັດທະນາ, ການປົກປ້ອງເອກະລາດ, ອະທິປະໄຕ ແລະ ການຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຊາດ, ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມຈຶ່ງບໍ່ເບິ່ງໂລກຜ່ານຮູບແບບຂອງການຕໍ່ຕ້ານ “ສອງຄ້າຍ”, “ສີ່ຄວາມຂັດແຍ້ງ”, “ສາມກະແສການປະຕິວັດ”, ຫຼືການແບ່ງແຍກ “ເພື່ອນ-ສັດຕູ” ຢ່າງງ່າຍດາຍອີກຕໍ່ໄປ. ແທນທີ່ຈະເປັນແນວນັ້ນ, ຄວາມຄິດດ້ານນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດເລີ່ມຂະຫຍາຍໄປສູ່ການຮ່ວມມື, ວາງຮາກຖານສຳລັບທິດທາງທີ່ວ່າ “ຫວຽດນາມຕ້ອງການເປັນເພື່ອນກັບທຸກປະເທດໃນປະຊາຄົມໂລກ, ສູ້ຊົນເພື່ອສັນຕິພາບ, ເອກະລາດ ແລະ ການພັດທະນາ”.

ແນວຄວາມຄິດເລື່ອງ “ການເຊື່ອມໂຍງ” ຖືກກ່າວເຖິງຢ່າງເປັນທາງການເປັນຄັ້ງທຳອິດໃນເອກະສານກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ VIII ຂອງພັກ (ປີ 1996), ໂດຍສຸມໃສ່ວຽກງານການເຊື່ອມໂຍງທາງເສດຖະກິດ. ໃນລະຫວ່າງປີ 2001 ຫາ 2010, ຕັ້ງຕ່ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ IX ເຖິງຄັ້ງທີ X ຂອງພັກ, ທິດທາງນີ້ຍັງສືບຕໍ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ, ໂດຍກຳນົດການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດເປັນເສົາຄ້ຳຫຼັກຂອງຂະບວນການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ. ບົນພື້ນຖານນີ້, ກົມການເມືອງສູນກາງພັກສະໄໝທີ IX ໄດ້ອອກມະຕິເລກທີ 07-NQ/TW, ລົງວັນທີ 27 ພະຈິກ 2001 “ກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດສາກົນ”, ສ້າງພື້ນຖານທີ່ສຳຄັນໃຫ້ຫວຽດນາມເປີດກວ້າງແລະເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງເລິກເຊິ່ງກວ່າເກົ່າ ໃນສະຖາບັນເສດຖະກິດພາກພື້ນແລະທົ່ວໂລກຢ່າງຄ່ອຍເປັນຄ່ອຍໄປ.

ໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ X (ປີ 2006) ພັກໄດ້ກຳນົດແຜນນະໂຍບາຍ “ເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າສູ່ເສດຖະກິດສາກົນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ແລະເປັນເຈົ້າການ, ພ້ອມທັງຂະຫຍາຍການຮ່ວມມືສາກົນໃນຂົງເຂດອື່ນໆ”. ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຜູ້ແທນທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ XI (ປີ 2011), ຄັ້ງທີ XII (ປີ 2016) ແລະຄັ້ງທີ XIII 13 ຂອງພັກ (ປີ 2021) ສືບຕໍ່ພັດທະນາແນວຄວາມຄິດການຕ່າງປະເທດໃນທິດທາງຮອບດ້ານ, ສອດຄ່ອງກັບສະພາບການໃໝ່ ແລະ ຄວາມຕ້ອງການພັດທະນາຂອງປະເທດ. ບົນພື້ນຖານນີ້, ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມໄດ້ອອກເອກະສານສຳຄັນຫຼາຍສະບັບກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ລວມທັງມະຕິເລກທີ 22-NQ/TW ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງ, ລົງວັນທີ 10 ເມສາ 2013, “ກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ”. ຫຼັງຈາກການປະຕິບັດມາເປັນເວລາຫຼາຍກວ່າ 10 ປີ, ທ່າມກາງການປ່ຽນແປງຢ່າງວ່ອງໄວຂອງສະຖານະການໂລກ ແລະໜ້າທີ່ການພັດທະນາໃນໄລຍະໃໝ່, ມະຕິເລກທີ 59-NQ/TW, ລົງວັນທີ 24 ມັງກອນ 2025, ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງ “ກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນສະຖານະການໃໝ່” ຈຶ່ງໄດ້ອອກ, ເຊິ່ງຖືເປັນກ້າວຕໍ່ໄປໃນແນວຄວາມຄິດຂອງພັກກ່ຽວກັບການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ.

ແນວທາງ, ແຜນນະໂຍບາຍທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງພັກກ່ຽວກັບການຕ່າງປະເທດແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ແມ່ນພື້ນຖານສຳຄັນໃນການຮັບປະກັນວ່າ ວຽກງານການຕ່າງປະເທດແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງມີປະສິດທິພາບ, ປະກອບສ່ວນຢ່າງແທດຈິງຕໍ່ພາລະກິດການພັດທະນາປະເທດ. ດ້ວຍການສົມທົບກຳລັງແຮງຂອງຊາດ ກັບກຳລັງແຮງຂອງຍຸກສະໄໝຢ່າງກົມກຽວ, ພ້ອມກັບແນວທາງການປ່ຽນແປງໃໝ່ ແລະແຜນນະໂຍບາຍການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງເປັນເຈົ້າການແລະຕັ້ງໜ້າ, ຫວຽດນາມໄດ້ຄ່ອຍໆ ປ່ຽນແປງຢ່າງແຂງແຮງ: ຈາກປະເທດທີ່ທຸກຍາກແລະຫຼ້າຫຼັງ ກາຍເປັນໜຶ່ງໃນ 32 ປະເທດທີ່ມີຂະໜາດເສດຖະກິດໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນໂລກ, ໂດຍມີຂະໜາດເສດຖະກິດເພີ່ມຂຶ້ນເກືອບ 100 ເທົ່າເມື່ອທຽບກັບປີ 1986; ຢູ່ໃນກຸ່ມ 20 ປະເທດທີ່ມີປະລິມານການຄ້າຫຼາຍທີ່ສຸດ; ຢູ່ໃນ 20 ປະເທດທີ່ດຶງດູດການລົງທຶນໂດຍກົງຈາກຕ່າງປະເທດ (FDI) ຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ແລະຢູ່ໃນ 10 ປະເທດທີ່ມີການໂອນເງິນກັບປະເທດຫຼາຍທີ່ສຸດໃນໂລກ⁽²⁾. ປະຈຸບັນ, ເຄືອຂ່າຍການພົວພັນຕ່າງປະເທດທີ່ກວ້າງຂວາງ 194 ປະເທດທີ່ຫວຽດນາມໄດ້ສະຖາປະນາຄວາມສຳພັນທາງການທູດ ລວມເຖິງຂອບການຮ່ວມມືທີ່ຮອບດ້ານຫຼືສູງກວ່າກັບ 42 ປະເທດ ຍັງຄົງສ້າງແຮງຜັກດັນທີ່ສຳຄັນເພື່ອຊ່ວຍໃຫ້ຫວຽດນາມເຊື່ອມໂຍງຢ່າງເລິກເຊິ່ງ ແລະມີປະສິດທິພາບໃນດ້ານການເມືອງ, ເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທຳ ແລະ ຊີວິດສາກົນ.

ນະໂຍບາຍທີ່ກ້າວໜ້າໃນຂະບວນການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຂອງປະເທດ

ມະຕິເລກທີ 59-NQ/TW “ກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນສະຖານະການໃໝ່” ອອກມາທ່າມກາງສະຖານະການໂລກ ແລະພາກພື້ນມີການປ່ຽນແປງຢ່າງວ່ອງໄວ, ສັບສົນ ແລະ ຄາດເດົາບໍ່ໄດ້, ພ້ອມດ້ວຍປັດໄຈທີ່ບໍ່ເຄີຍເກີດຂຶ້ນມາກ່ອນຫຼາຍຢ່າງ. ຄວາມທ້າທາຍແລະຄວາມສ່ຽງປະສົມປະສານກັບໂອກາດ ແລະຂໍ້ໄດ້ປຽບໃນເກືອບທຸກຂົງເຂດ, ແຕ່ຄວາມຫຍຸ້ງຍາກມັກມີຫຼາຍກວ່ານັ້ນ, ໂດຍສະເພາະສຳລັບປະເທດຂະໜາດນ້ອຍ ແລະຂະໜາດກາງ. ໄລຍະເວລາຕັ້ງແຕ່ນີ້ຈົນຮອດປີ 2030 ຄາດວ່າຈະເປັນເວລາທີ່ສຳຄັນໃນການສ້າງລະບຽບໂລກໃໝ່, ເມື່ອລະດັບຄວາມບໍ່ແນ່ນອນ, ຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງ ແລະຄວາມສ່ຽງຈະເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງໄວວາ. ສະຖານະການນີ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມທ້າທາຍສຳຄັນຫຼາຍປະການສຳລັບຫວຽດນາມ.

 ທີໜຶ່ງ, ດຸນອໍານາດລະຫວ່າງປະເທດມະຫາອໍານາດຂອງໂລກ, ພາຍໃນກຸ່ມພັນທະມິດສາກົນທີ່ສຳຄັນ ສືບຕໍ່ປ່ຽນແປງຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ ເຊິ່ງຊຸກຍູ້ໃຫ້ພູມສັນຖານຂອງໂລກໄປສູ່ສະພາວະຫຼາຍຂົ້ວ ແລະຫຼາຍສູນກາງທີ່ຊັດເຈນຍິ່ງຂຶ້ນ.

ທີສອງ, ສັນຕິພາບ, ການຮ່ວມມື ແລະ ການພັດທະນາ ຍັງຄົງເປັນທ່າອ່ຽງທີ່ໂດດເດັ່ນ, ແຕ່ໄດ້ຮັບຜົນກະທົບແລະຖືກທ້າທາຍຫຼາຍຂຶ້ນຈາກການແຂ່ງຂັນຍຸດທະສາດ ແລະຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງທີ່ເພີ່ມສູງຂຶ້ນ.

ທີສາມ, ວິກິດການມີແນວໂນ້ມທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນເລື້ອຍໆ, ມີຂອບເຂດທີ່ກວ້າງຂຶ້ນ ແລະລັກສະນະທີ່ແຊກຊ້ອນກັນ ພ້ອມທັງເຊື່ອມໂຍງກັບບັນຫາຄວາມໝັ້ນຄົງທີ່ບໍ່ແມ່ນແບບດັ້ງເດີມ ເຊັ່ນ: ໄພພິບັດທາງທໍາມະຊາດ, ໂລກລະບາດ, ຄວາມທຸກຍາກ ແລະ ຄວາມບໍ່ສະເໝີພາບ.

ທີສີ່, ເສດຖະກິດໂລກແລະເສດຖະກິດພາກພື້ນຍັງຄົງເຕີບໂຕຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ແຕ່ກໍ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມສ່ຽງ, ໂດຍສະເພາະຈາກການແຂ່ງຂັນທາງການຄ້າ, ຄວາມຜັນຜວນທາງການເງິນ ແລະ ການຢຸດຊະງັກຂອງຕ່ອງໂສ້ການສະໜອງທົ່ວໂລກ.

ທີຫ້າ, ການພັດທະນາຢ່າງເຂັ້ມແຂງຂອງວິທະຍາສາດແລະເຕັກໂນໂລຊີ, ຄວບຄູ່ໄປກັບການຫັນປ່ຽນໄປສູ່ເສດຖະກິດດິຈິຕອນ ແລະເສດຖະກິດສີຂຽວ, ນໍາມາເຊິ່ງໂອກາດໃໝ່ໆ ຫຼາຍຢ່າງ, ແຕ່ກໍ່ຕ້ອງການໃຫ້ປະເທດຄວ້າເອົາໂອກາດເຫຼົ່ານັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວເພື່ອຫຼີກລ່ຽງການຫຼ້າຫຼັງ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຕ້ອງແກ້ໄຂບັນຫາສັງຄົມທີ່ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ.

ທີຫົກ, ພາກພື້ນອາຊີປາຊີຟິກ - ມະຫາສະໝຸດອິນເດຍ ຍັງຄົງເປັນເຄື່ອງຈັກຂັບເຄື່ອນການເຕີບໂຕແບບໄດນາມິກ, ເປັນຕະຫຼາດທີ່ໜ້າດຶງດູດສຳລັບນັກລົງທຶນ ແລະເປັນຈຸດໃຈກາງຂອງການເຊື່ອມໂຍງເສດຖະກິດແບບໃໝ່, ແຕ່ມັນຍັງເປັນພາກພື້ນທີ່ມີການແຂ່ງຂັນຍຸດທະສາດຢ່າງເຂັ້ມຂົ້ນ ລະຫວ່າງບັນດາປະເທດມະຫາອຳນາດ.

ໄລຍະເວລາຕັ້ງແຕ່ນີ້ຈົນເຖິງປີ 2030 ຖືເປັນຊ່ວງເວລາທີ່ສຳຄັນ, ເປັນໄລຍະສຸດທ້າຍຂອງການປະຕິວັດຫວຽດນາມ ເພື່ອບັນລຸເປົ້າໝາຍຍຸດທະສາດສອງປະການໃນປີ 2030 ແລະ 2045. ດັ່ງທີ່ເລຂາທິການໃຫຍ່ ໂຕເລິມ ໄດ້ເນັ້ນໜັກ, ປະເທດກຳລັງເຂົ້າສູ່ຍຸກແຫ່ງການມຸ່ງໄປສູ່ຄວາມຈະເລີນຮຸ່ງເຮືອງ, ຄວາມເຂັ້ມແຂງ, ປະຊາຊົນຮັ່ງມີ, ປະເທດຊາດເຂັ້ມແຂງ, ມີປະຊາທິປະໄຕ, ຄວາມຍຸຕິທຳ ແລະ ອາລະຍະທຳ. ຄວາມຕ້ອງການໃນການພັດທະນາປະເທດຢ່າງແຂງແຮງ ຈຳເປັນຕ້ອງມີທັດສະນະຄະຕິໃໝ່, ຈຸດຢືນໃໝ່, ວິທີການຄິດໃໝ່ ແລະແນວທາງໃໝ່ໃນການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ.

ມະຕິເລກທີ 59-NQ/TW “ກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນສະຖານະການໃໝ່” ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງວິໄສທັດຍຸດທະສາດທີ່ຮອບດ້ານ ແລະທິດທາງຂອງພັກກ່ຽວກັບໂລກ ແລະສະຖານະການໃນປະຈຸບັນ, ສ້າງພື້ນຖານສຳລັບການສົ່ງເສີມບົດບາດທີ່ສຳຄັນ ແລະຕໍ່ເນື່ອງຂອງກິດຈະການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງແຂງແຮງ. ບົນພື້ນຖານນີ້, ຫວຽດນາມມີເງື່ອນໄຂທີ່ຈະເປັນເຈົ້າການໃນການຄວ້າເອົາໂອກາດ, ເອົາຊະນະຄວາມທ້າທາຍ ແລະສົ່ງເສີມການພັດທະນາໃນຍຸກປະຈຸບັນ. ຈາກຈິດໃຈຂອງມະຕິເລກທີ 59-NQ/TW, ການພັດທະນາໃໝ່ໃນຄວາມຄິດຂອງພັກປາກົດໃຫ້ເຫັນໃນດ້ານຕໍ່ໄປນີ້:

ທີໜຶ່ງ, ເພີ່ມເນື້ອໃນໃໝ່ຫຼາຍຢ່າງ ແລະທິດທາງທີ່ກ້າວໜ້າເພື່ອຕອບສະໜອງແນວໂນ້ມຫຼັກຂອງສະຖານະການໂລກໃນປະຈຸບັນ ແລະຄວາມຕ້ອງການດ້ານການພັດທະນາຂອງປະເທດ. ຈຸດເນັ້ນສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນການຍົກລະດັບ ແລະການຍູ້ແຮງວຽກງານການຕ່າງປະເທດ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ຈັດໃຫ້ທຽບເທົ່າກັບໜ້າທີ່ເພີ່ມທະວີການປ້ອງກັນປະເທດ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງ, ໂດຍລະບຸວ່າເປັນໜ້າທີ່ທີ່ສຳຄັນແລະຕໍ່ເນື່ອງ; ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດບຸກເບີກຂອງວຽກງານການຕ່າງປະເທດ, ເຊື່ອມໂຍງຢ່າງໃກ້ຊິດກັບການປ້ອງກັນປະເທດ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງໃນໜ້າທີ່ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ “ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ ແລະຈາກໄລຍະໄກ”.

ດ້ວຍຈິດໃຈດັ່ງກ່າວ, ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນຍຸກໃໝ່ຕ້ອງຮັບໃຊ້ຜົນປະໂຫຍດຍຸດທະສາດໃນດ້ານຄວາມໝັ້ນຄົງ, ການພັດທະນາ ແລະ ອິດທິພົນຢ່າງມີປະສິດທິພາບ, ຜ່ານສາມຫົວຫອກຫຼັກໃນການໂຈມຕີຄື: ການປ້ອງກັນປະເທດ, ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດ ເຊິ່ງມີບົດບາດສຳຄັນໃນການປົກປ້ອງເອກະລາດ, ອະທິປະໄຕ, ເອກະພາບ ແລະ ຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນ; ການປົກປ້ອງຄວາມໝັ້ນຄົງ, ຄວາມເປັນລະບຽບຮຽບຮ້ອຍ ແລະຄວາມປອດໄພທາງສັງຄົມ ແລະ ການປົກປ້ອງລະບອບສັງຄົມນິຍົມ; ພ້ອມກັນນັ້ນ, ປົກປ້ອງບົດບາດການນຳພາ, ການຄຸ້ມຄອງ ແລະ ຍົກລະດັບກຽດສັກສີແລະສະຖານະຂອງພັກ ແລະ ລັດ. ການທູດທາງເສດຖະກິດແມ່ນໜ້າທີ່ສຳຄັນທີ່ສົ່ງຜົນໂດຍກົງຕໍ່ການພັດທະນາເສດຖະກິດແລະສັງຄົມ, ປະຕິບັດເປົ້າໝາຍສຳລັບປີ 2030 ແລະປີ 2045, ແລະ ສ້າງພື້ນຖານໃຫ້ປະເທດກ້າວເຂົ້າສູ່ໄລຍະການພັດທະນາໃໝ່. ການທູດທາງວັດທະນະທຳ, ການພົວພັນຕ່າງປະເທດຫຼາຍຝ່າຍ ແລະຂົງເຂດອື່ນໆ ຂອງກິດຈະການຕ່າງປະເທດ ຍັງຄົງມີບົດບາດສຳຄັນໃນການຍົກລະດັບສະຖານະ, ກຽດສັກສີ ແລະ ພາບພົດຂອງຫວຽດນາມໃນເວທີສາກົນ.

ທີສອງ, ຊາບຊຶມຄວາມຕ້ອງການທີ່ຈະຕ້ອງຈັດຕັ້ງປະຕິບັດວຽກງານການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງຄົບຊຸດ, ເປັນເຈົ້າການ, ຕັ້ງໝ້າ, ຮອບດ້ານ ແລະເລິກເຊິ່ງ ເພື່ອຮັບປະກັນຄຸນນະພາບແລະປະສິດທິຜົນ. ວຽກງານການຕ່າງປະເທດຕ້ອງໄດ້ຮັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໃນທຸກສະໜາມຮົບ, ໂດຍມີການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງພ້ອມພຽງກັນຂອງບັນດາເສົາຫຼັກທາງການທູດ, “ເຫຼົ່າທັບ” ການທູດຄື: ການຕ່າງປະເທດຂອງພັກ, ການທູດຂອງລັດ, ການທູດລະຫວ່າງປະຊາຊົນ, ການທູດດ້ານການປ້ອງກັນປະເທດ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງ, ການທູດເສດຖະກິດ, ການທູດວັດທະນະທຳ, ການທູດຫຼາຍຝ່າຍ ແລະ ການທູດທ້ອງຖິ່ນ, ພ້ອມກັບຂົງເຂດວຽກງານທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ ເຊິ່ງປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຍົກສູງສະຖານະ ແລະກຽດສັກສີຂອງປະເທດຊາດ. ຂົງເຂດການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຕ້ອງເຊື່ອມໂຍງກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ ແລະສະໜັບສະໜູນເຊິ່ງກັນແລະກັນ ພາຍໃນຍຸດທະສາດໂດຍລວມ, ໂດຍມີຈຸດໜັກໃຈກາງ ເພື່ອໃຫ້ໄດ້ຜົນສຳເລັດທີ່ເປັນຮູບປະທຳແລະຍືນຍົງສຳລັບປະເທດ.

ທີສາມ, ການກຳນົດການເຊື່ອມໂຍງສາກົນວ່າເປັນຂະບວນການຂອງທັງການຮ່ວມມື ແລະການຕໍ່ສູ້, ມັນຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຫວຽດນາມສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຈິດໃຈຂອງ “ຄູ່ຮ່ວມມືທີ່ຕັ້ງໜ້າ ແລະ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ”. ສິ່ງນີ້ບໍ່ໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ການເຂົ້າຮ່ວມ ຫຼືໄດ້ຮັບປະໂຫຍດຈາກກົນໄກການຮ່ວມມືເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຕ້ອງອາໄສການປະກອບສ່ວນຢ່າງຕັ້ງໜ້າ ຜ່ານຄວາມຄິດລິເລີ່ມ ແລະວິທີແກ້ໄຂທີ່ເປັນຮູບປະທຳ ແລະການປະຕິບັດຄຳໝັ້ນສັນຍາສາກົນຢ່າງຈິງຈັງ ເພື່ອປັບປຸງຮູບພາບຂອງຄູ່ຮ່ວມງານທີ່ໜ້າເຊື່ອຖືໄດ້ ແລະສະມາຊິກທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງປະຊາຄົມສາກົນ.

ບົນພື້ນຖານນີ້, ແນວຄວາມຄິດກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງຕ້ອງປ່ຽນຢ່າງແຂງແຮງ ຈາກ “ການເຂົ້າຮ່ວມແລະມີສ່ວນຮ່ວມ” ໄປສູ່ “ການສ້າງແລະກຳນົດຮູບແບບ”, ພ້ອມທີ່ຈະຮັບບົດບາດ “ຫຼັກ, ບຸກເບີກ, ນຳພາ ແລະ ໄກ່ເກ່ຍ” ໃນບັນຫາຕ່າງໆ ທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄວາມສາມາດ ແລະຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ. ຫວຽດນາມຈຳເປັນຕ້ອງປະກອບສ່ວນຢ່າງແຂງຂັນໃນດ້ານສະຕິປັນຍາ ແລະຊັບພະຍາກອນ ເຂົ້າໃນກິດຈະກຳຮັກສາສັນຕິພາບ ແລະສົ່ງເສີມການຮ່ວມມືແລະການພັດທະນາລະດັບສາກົນ. ນີ້ແມ່ນການປ່ຽນແປງທີ່ມີຄວາມໝາຍທາງຍຸດທະສາດ, ສະທ້ອນໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມເຕີບໃຫຍ່ດ້ານຕຳແໜ່ງແລະສະຖານະຂອງຫວຽດນາມ ຫຼັງຈາກຫຼາຍທົດສະວັດແຫ່ງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງເລິກເຊິ່ງ.

ທີສີ່, ການຮ່າງແລະການປະກາດໃຊ້ມະຕິສະບັບນີ້ສະທ້ອນເຖິງເຈດຕະນາລົມໃນການສືບທອດ ແລະການພັດທະນາຄຸນຄ່າຫຼັກຂອງແນວທາງການຕ່າງປະເທດຢ່າງຍືດຫຍຸ່ນ ແລະສ້າງສັນໃນໄລຍະການປ່ຽນແປງໃໝ່, ສອດຄ່ອງກັບວິໄສທັດຍຸດທະສາດຂອງພັກໃນໄລຍະໃໝ່. ຕາມມະຕິສະບັບນີ້, ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນແມ່ນພາລະກິດຂອງປະຊາຊົນທັງປະເທດ ແລະລະບົບການເມືອງທັງໝົດ, ພາຍໃຕ້ການນຳພາໂດຍກົງ ແລະຮອບດ້ານຂອງພັກ ແລະການຄຸ້ມຄອງທີ່ເປັນເອກະພາບຂອງລັດ. ປະຊາຊົນແລະວິສາຫະກິດຖືເປັນກຳລັງສຳຄັນ, ແຮງຂັບເຄື່ອນຫຼັກ ແລະຜູ້ໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດໂດຍກົງ ຈາກຄວາມສຳເລັດຂອງຂະບວນການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ. ນີ້ເປັນທິດທາງທີ່ສຳຄັນເພື່ອຮັບປະກັນວ່າການເຊື່ອມໂຍງນຳມາເຊິ່ງຜົນປະໂຫຍດຕົວຈິງ ເຊິ່ງເຊື່ອມໂຍງຢ່າງໃກ້ຊິດກັບເປົ້າໝາຍການພັດທະນາຢ່າງຍືນຍົງຂອງປະເທດ.

ທີຫ້າ, ເນັ້ນໜັກວ່າການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຕ້ອງສ້າງບົນພື້ນຖານຂອງການໃຊ້ຈຸດແຂງພາຍໃນປະເທດໃຫ້ມີມີບົດບາດສຳຄັນ, ພ້ອມທັງນຳໃຊ້ຊັບພະຍາກອນພາຍນອກຢ່າງມີປະສິດທິພາບ. ການປະສົມປະສານຢ່າງກົມກຽວຂອງຊັບພະຍາກອນພາຍໃນ ແລະພາຍນອກປະເທດ ມີຈຸດປະສົງເພື່ອສ້າງເສດຖະກິດທີ່ເປັນເອກະລາດ, ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ແລະສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງດ້ວຍຕົນເອງ; ຊຸກຍູ້ການພັດທະນາຢ່າງວ່ອງໄວແລະຍືນຍົງ; ປັບປຸງລັດແຫ່ງອຳນາດກົດໝາຍສັງຄົມນິຍົມທີ່ເປັນຂອງປະຊາຊົນ, ໂດຍປະຊາຊົນ ແລະ ເພື່ອປະຊາຊົນ; ພັດທະນາຄຸນນະພາບຊີວິດຂອງປະຊາຊົນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ແລະຮັບປະກັນຄວາມສຸກຂອງປະຊາຊົນ. ບົນພື້ນຖານຈິດໃຈຂອງມະຕິ, ຈຳເປັນທີ່ຈະຕ້ອງສືບຕໍ່ເຮັດວຽກງານອະນຸລັກຮັກສາ ແລະເສີມຂະຫຍາຍຄຸນຄ່າທາງວັດທະນະທຳ ແລະກຳລັງແຮງຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ; ເພີ່ມທະວີກຳລັງແຮງຂອງຊາດໂດຍລວມ; ຍົກສູງສະຖານະແລະກຽດສັກສີຂອງປະເທດໃນເວທີສາກົນ. ນີ້ແມ່ນທິດທາງສຳຄັນທີ່ສະໜັບສະໜູນເປົ້າໝາຍຂອງຫວຽດນາມໃນການເປັນປະເທດພັດທະນາແລ້ວ ແລະມີລາຍໄດ້ສູງພາຍໃນກາງສະຕະວັດທີ 21 ຕາມທິດທາງສັງຄົມນິຍົມ.

ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດມະຕິເລກທີ 59-NQ/TW ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ,
ສ້າງການຫັນປ່ຽນທີ່ສຳຄັນແລະຮອບດ້ານ ໃນຂະບວນການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນສະຖານະການໃໝ່

ພ້ອມກັບມະຕິທີ່ມີລັກສະນະຍຸດທະສາດແລະບຸກທະລຸ ທີ່ກົມການເມືອງສູນກາງພັກໄດ້ວາງອອກກ່ອນໜ້ານີ້, ມະຕິເລກທີ 59-NQ/TW, ລົງວັນທີ 24 ມັງກອນ 2025 “ວ່າດ້ວຍການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃນສະຖານະການໃໝ່” ເປີດໂອກາດແລະເງື່ອນໄຂທີ່ເອື້ອອຳນວຍຕໍ່ການພັດທະນາປະເທດໃນຍຸກໃໝ່. ປະຈຸບັນ, ບັນຫາສຳຄັນຄືການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຢ່າງມີປະສິດທິພາບ, ຮັບປະກັນການມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງພ້ອມພຽງກັນຂອງລະບົບການເມືອງທັງໝົດ; ການປະສານງານຢ່າງໃກ້ຊິດລະຫວ່າງຂະແໜງການ ແລະລະດັບຕ່າງໆ ແລະ ການມີສ່ວນຮ່ວມຢ່າງຕັ້ງໜ້າຂອງພາກທຸລະກິດແລະປະຊາຊົນ ເພື່ອໃຫ້ເກີດປະສິດທິຜົນໂດຍລວມສູງສຸດ ແລະສ້າງການປ່ຽນແປງທີ່ເປັນຮູບປະທຳ. ດ້ວຍຈິດໃຈດັ່ງກ່າວ, ທິດທາງສຳຄັນບາງປະການໃນການສົ່ງເສີມການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດມະຕິເລກທີ 59-NQ/TW ທີ່ຄວນໃຫ້ຄວາມສົນໃຈແມ່ນ:

ທີໜຶ່ງ, ເພີ່ມທະວີການນຳພາຂອງພັກ, ຮັບປະກັນປະສິດທິຜົນ, ຄວາມເປັນໄປໄດ້ ແລະຄວາມສອດຄ່ອງກັບຄວາມເປັນຈິງ, ໂດຍສຸມໃສ່ການປະຕິບັດໜ້າທີ່ ແລະ ວິທີແກ້ໄຂທີ່ໄດ້ຮັບມອບໝາຍຢ່າງເດັດຂາດ ແລະມີປະສິດທິຜົນ. ສືບຕໍ່ຍຶດໝັ້ນໃນຈິດໃຈຢ່າງໃກ້ຊິດ, ເຂົ້າໃຈຢ່າງລະອຽດ ແລະ ຮັບປະກັນຄວາມເປັນເອກະພາບໃນການຮັບຮູ້ ແລະ ການກະທຳກ່ຽວກັບເອກະສານການນຳພາ ແລະຊີ້ນຳທີ່ສຳຄັນຂອງພັກ ແລະລັດ ກ່ຽວກັບການຕ່າງປະເທດ, ການປ້ອງກັນປະເທດ ແລະຄວາມໝັ້ນຄົງ ເຊັ່ນ: ມະຕິເລກທີ 51-NQ/TW, ລົງວັນທີ 5 ກັນຍາ 2019, ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງ “ກ່ຽວກັບຍຸດທະສາດການປົກປ້ອງຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງຊາດ”; ມະຕິເລກທີ 34-NQ/TW, ລົງວັນທີ 9 ມັງກອນ 2023, ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງ “ກ່ຽວກັບທິດທາງ ແລະແຜນນະໂຍບາຍບາງຢ່າງໃນການປະຕິບັດແນວທາງການຕ່າງປະເທດຂອງກອງປະຊຸມໃຫຍ່ທົ່ວປະເທດຄັ້ງທີ XIII”; ມະຕິເລກທີ 44-NQ/TW, ລົງວັນທີ 24 ພະຈິກ 2023, ຂອງກອງປະຊຸມຄົບຄະນະຄັ້ງທີ 8 ຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກຊຸດທີ XIII “ກ່ຽວກັບຍຸດທະສາດໃນການປົກປ້ອງປະເທດຊາດໃນສະຖານະການໃໝ່”; ບົດສະຫຼຸບເລກທີ 53-KL/TW ລົງວັນທີ 28 ເມສາ 2023, ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງ “ກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ແລະການທູດດ້ານການປ້ອງກັນປະເທດຈົນຮອດປີ 2030”; ບົດສະຫຼຸບເລກທີ 82-KL/TW ລົງວັນທີ 7 ມິຖຸນາ 2024 “ກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ແລະການພົວພັນຕ່າງປະເທດຂອງກອງກຳລັງຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງປະຊາຊົນຈົນຮອດປີ 2030”...

ທີສອງ, ກຳນົດຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າ ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນເປັນແຮງຂັບເຄື່ອນຍຸດທະສາດ, ໂດຍອີງໃສ່ບົດບາດທີ່ສຳຄັນຂອງຄວາມເຂັ້ມແຂງພາຍໃນ, ການເສີມສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງພາຍໃນຄວນໄປຄຽງຄູ່ກັບການໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກຊັບພະຍາກອນພາຍນອກ, ສົມທົບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ກັບການປົກປ້ອງຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດ-ປະເທດຊາດ, ທັງຮ່ວມມື ທັງຕໍ່ສູ້. ຮັບປະກັນຫຼັກການກ່ຽວກັບທັດສະນະຄະຕິ,ຕຳແໜ່ງໃໝ່, ຄວາມຄິດ ແລະວິທີການເຊື່ອມໂຍງສາກົນໃໝ່, ປ່ຽນຈາກຄວາມຄິດແບບຮັບຟັງ ໄປສູ່ຄວາມຄິດແບບມີສ່ວນຮ່ວນ, ຈາກການເຊື່ອມໂຍງທົ່ວໄປ ໄປສູ່ການເຊື່ອມໂຍງຢ່າງເຕັມຮູບແບບ, ຈາກປະເທດທີ່ຫຼ້າຫຼັງ ໄປສູ່ປະເທດນຳໜ້າໃນຂົງເຂດໃໝ່. ເສີມຂະຫຍາຍຄວາມສາມາດໃນການນຳພາຜ່ານແນວຄວາມຄິດແລະຂໍ້ລິເລີ່ມຍຸດທະສາດ, ພ້ອມທັງເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃນການພັດທະນາ ແລະ ກຳນົດບັນທັດຖານແລະກົດລະບຽບການພົວພັນສາກົນ. ເພີ່ມທະວີການມີສ່ວນຮ່ວມໃນກົນໄກຫຼາຍຝ່າຍ ເຊັ່ນ ອາຊຽນ, ສະຫະປະຊາຊາດ ແລະການຮ່ວມມືອະນຸພາກພື້ນລຸ່ມແມ່ນ້ຳຂອງ, ໂດຍສະເພາະໃນບັນຫາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບສັນຕິພາບ, ຄວາມໝັ້ນຄົງ, ການພັດທະນາແບບຍືນຍົງ ແລະການປົກຄອງໂລກ. ເປັນເຈົ້າການໃນການເຂົ້າຮ່ວມຕັ້ງແຕ່ເລີ່ມຕົ້ນໃນຂອບການຮ່ວມມືໃໝ່, ໂດຍສະເພາະໃນເຕັກໂນໂລຊີ ແລະຂົງເຂດທີ່ກຳລັງເກີດຂຶ້ນໃໝ່, ເພື່ອປົກປ້ອງຜົນປະໂຫຍດສູງສຸດຂອງຊາດ-ປະເທດຊາດ ແລະປັບປຸງບົດບາດຂອງຫວຽດນາມໃນການສ້າງແລະກຳນົດ “ກົດລະບຽບຂອງເກມ”.

ທີສາມ, ສືບຕໍ່ຍູ້ແຮງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງຮອບດ້ານ, ຄົບຊຸດ ແລະ ເລິກເຊິ່ງ. ບັນດາຂົງເຂດການເຊື່ອມໂຍງຕ້ອງຕິດພັນກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ ແລະ ສະໜັບສະໜູນເຊິ່ງກັນແລະກັນພາຍໃຕ້ຍຸດທະສາດໂດຍລວມ, ພ້ອມດ້ວຍແຜນງານແລະຂັ້ນຕອນທີ່ເໝາະສົມ. ໃນເລື່ອງນີ້, ການຕ່າງປະເທດທີ່ຮັບໃຊ້ການພັດທະນາຕ້ອງເປັນສູນກາງ, ໂດຍມີປະຊາຊົນ, ວິສາຫະກິດ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນເປັນໃຈກາງຂອງການບໍລິການ. ການນຳໃຊ້ຜົນຂອງການຍົກລະດັບ ແລະຂະຫຍາຍສາຍພົວພັນຕ່າງປະເທດໃນໄລຍະທີ່ຜ່ານມາໃຫ້ເກີດປະໂຫຍດສູງສຸດ ແລະ ໃຊ້ປະໂຫຍດຈາກສະຖານະການນະໂຍບາຍການຕ່າງປະເທດທີ່ເອື້ອອຳນວຍໃນການດຶງດູດຊັບພະຍາກອນສຳຄັນເພື່ອການພັດທະນາ, ໂດຍສະເພາະໃນຂົງເຂດບຸລິມະສິດເຊັ່ນ: ໂຄງສ້າງພື້ນຖານ, ການຫັນປ່ຽນດິຈິຕອນ, ການຫັນປ່ຽນສີຂຽວ, ການຫັນປ່ຽນດ້ານພະລັງງານ ແລະ ວິທະຍາສາດແລະເຕັກໂນໂລຊີ. ເພີ່ມທະວີການຄົ້ນຄວ້າ ແລະຮຽນຮູ້ຈາກປະສົບການສາກົນ ກ່ຽວກັບການປ່ຽນແປງໃໝ່ຮູບແບບການເຕີບໂຕ, ເອົາຊະນະ “ກັບດັກລາຍໄດ້ປານກາງ”, ແລະບັນລຸການພັດທະນາແບບຍືນຍົງໂດຍອີງໃສ່ນະວັດຕະກຳ. ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດຂອງວຽກງານການຕ່າງປະເທດໃນການເຊື່ອມໂຍງ ແລະແກ້ໄຂອຸປະສັກໃນການປະຕິບັດຄຳໝັ້ນສັນຍາສາກົນ, ສົ່ງເສີມວັດທະນະທຳການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ແລະ ປັບປຸງລັກສະນະທີ່ແທ້ຈິງຂອງການຮ່ວມມື. ເປັນເຈົ້າການໃນການລະບຸແລະຫຼຸດຜ່ອນຄວາມສ່ຽງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບເສດຖະກິດ, ການເງິນ, ການທະນາຄານ, ສິ່ງແວດລ້ອມ, ມະນຸດ ແລະ ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງລະບົບຕ່ອງໂສ້ການສະໜອງ “ຕັ້ງແຕ່ຕົ້ນ, ຈາກໄລຍະໄກ”.

ທີສີ່, ເສີມຂະຫຍາຍບົດບາດສຳຄັນແລະຕໍ່ເນື່ອງຂອງການຕ່າງປະເທດ ແລະການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ໃນການປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ, ໂດຍປະສານງານຢ່າງໃກ້ຊິດກັບກອງກຳລັງປ້ອງກັນປະເທດແລະຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ອົງການການຕ່າງປະເທດອື່ນໆ ເພື່ອຮັກສາສະພາບແວດລ້ອມສັນຕິພາບແລະສະຖຽນລະພາບ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍຄຸນຄ່າຍຸດທະສາດຂອງປະເທດ. ເຮົາຕ້ອງກະຊັບສາຍພົວພັນສັດຈະວິພາກ ລະຫວ່າງຄວາມໝັ້ນຄົງແລະການພັດທະນາ; ລະຫວ່າງເອກະລາດ, ການເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ແລະ ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນຢ່າງກວ້າງຂວາງ. ການເຊື່ອມໂຍງສາກົນທີ່ເລິກເຊິ່ງແລະມີຄຸນນະພາບສູງ ຕ້ອງປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການສົ່ງເສີມການປະຕິຮູບສະຖາບັນ, ການປ່ຽນແປງໃໝ່ຮູບແບບການພັດທະນາໄປສູ່ຄວາມຍືນຍົງ, ການເພີ່ມທະວີຄວາມສາມາດດ້ານການປ້ອງກັນປະເທດ-ຮັກສາຄວາມໝັ້ນຄົງ ແລະ ເສີມສ້າງກຳລັງແຮງສັງລວມຂອງຊາດ. ດ້ວຍການເສີມຂະຫຍາຍປະສິດທິພາບຂອງກຳລັງແຮງພາຍໃນຜ່ານການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ, ຫວຽດນາມຈຶ່ງມີເງື່ອນໄຂທີ່ດີກວ່າໃນການປະກອບສ່ວນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍຕໍ່ຊີວິດການເມືອງ, ເສດຖະກິດ ແລະ ປັນຍາຄວາມຮູ້ຂອງໂລກ.

ທີຫ້າ, ການສ້າງຖັນແຖວພະນັກງານ, ໂດຍສະເພາະພະນັກງານເຮັດວຽກງານການຕ່າງປະເທດ, ເປັນໜ້າທີ່ທີ່ສຳຄັນ. ກຳລັງແຮງງານການຕ່າງປະເທດຕ້ອງມີຫຼັກໝັ້ນທາງການເມືອງທີ່ເຂັ້ມແຂງ, ຄວາມຊ່ຽວຊານດ້ານວິຊາຊີບຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ທັກສະແລະຄວາມຄິດທີ່ທັນສະໄໝ, ທຽບເທົ່າກັບມາດຕະຖານພາກພື້ນແລະສາກົນ. ພະນັກງານການຕ່າງປະເທດໃນຍຸກໃໝ່ຕ້ອງມີຄວາມເຂົ້າໃຈຢ່າງລະອຽດກ່ຽວກັບກົດໝາຍສາກົນ, ວັດທະນະທຳ, ປະຫວັດສາດ ແລະ ສັງຄົມຂອງຄູ່ຮ່ວມງານ; ມີຄວາມຊຳນານໃນການວິເຄາະ, ການເຈລະຈາ ແລະ ການຈັດການສະຖານະການ, ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍ່ມີຄວາມສາມາດໃນການສ້າງສັນ ແລະປ່ຽນແປງໃໝ່ປະດິດສ້າງ. ການທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດຊຸດທີ XV ພວມພິຈາລະນາແລະຮັບຮອງມະຕິກ່ຽວກັບກົນໄກ ແລະນະໂຍບາຍສະເພາະຈຳນວນໜຶ່ງ ເພື່ອເສີມຂະຫຍາຍປະສິດທິຜົນຂອງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ ຈະສ້າງຊັບພະຍາກອນເພີ່ມເຕີມ ແລະແຮງຜັກດັນທີ່ສຳຄັນ ສຳລັບການຝຶກອົບຮົມ, ການພັດທະນາ ແລະ ການສ້າງຄວາມສາມາດຂອງພະນັກງານການຕ່າງປະເທດ.

ໂດຍສະຫຼຸບແລ້ວ, ມະຕິເລກທີ 59-NQ/TW ຂອງກົມການເມືອງສູນກາງພັກ, ພ້ອມກັບທິດທາງການເຊື່ອມໂຍງສາກົນທີ່ຄາດວ່າຈະນຳສະເໜີໃນກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ XIV ຂອງພັກ, ໄດ້ເປີດວິໄສທັດໃໝ່ທີ່ຮອບດ້ານ ແລະທັນສະໄໝ ສຳລັບການຄິດກ່ຽວກັບການເຊື່ອມໂຍງສາກົນ; ສ້າງຂອບທິດສະດີທີ່ຊັດເຈນ ແລະທິດທາງປະຕິບັດທີ່ເປັນຮູບປະທຳສຳລັບການພົວພັນຕ່າງປະເທດ ເພື່ອໃຫ້ກາຍເປັນເສົາຄ້ຳທີ່ສຳຄັນແລະແຮງຂັບເຄື່ອນຍຸດທະສາດໃນການສ້າງສາແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ./.

-----------------------------------

 (1) ໂຮ່ຈີມິນ: ນິພົນຄົບຊຸດ, ສພຈ. ການເມືອງແຫ່ງຊາດ ສື້ເຖິ້ດ, ຮ່າໂນ້ຍ, 2011, ເຫຼັ້ມ 4, ໜ້າ 60

(2) ເບິ່ງ: “ເສດຖະກິດຫວຽດນາມ - ໜຶ່ງໃນ 32 ປະເທດເສດຖະກິດທີ່ໃຫຍ່ທີ່ສຸດໃນໂລກ”, ເວັບໄຊຕ໌ Vietnam+, ວັນທີ ເມສາ 2025, https://www.vietnamplus.vn/kinh-te-viet-nam-mot-trong-32-nen-kinh-te-lon-nhat-the-gioi-post1035945.vnp